ถึงทุกท่านครับ
เราทำเป็นลืมๆ ไปบ้างเถอะครับ สำหรับของคอมเมอร์เชี่ยล
ธุรกิจก็คือธุรกิจครับ ถ้าเขาไม่มีกำไร ก็คงอยู่ไม่ได้ (ของฝรั่งตั้งราคาสุดๆกว่านี้ก็ยังมีครับ)
เดี๋ยวจะกลายเป็นการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย ระหว่างโลกคอมเมอร์เชี่ยล กับดีไอวายไปกันใหญ่
ยิ่งบ้านเรา มีทัศนคติหรือค่านิยม แปลกๆอยู่ด้วย
ของของเขาไม่ได้ขายดีมากๆ อย่าง ร้านอาหารที่อยู่ใกล้แหล่งนักศึกษาพักอาศัยหรอกครับ
(ถ้าคนฟังถูกใจ ซื้อไปใช้ เพราะพอใจ เราก็คอยยินดีกับเขาก็แล้วกันครับ)
เพราะต้นทุนนอกจากที่คุณดาวเหนือกล่าวแล้วยังมีต้นทุนแฝงอย่างอื่นอีกมากมายครับ
เขามีความมุ่งมันตั้งใจดี เราก็ควรลองศึกษาเทคนิค ที่เขาทำให้เสียงดีซิครับ
ห้าลอกเลียนแบบหรือสิทธิบัตร คุ้มครอง อาจมีไว้ แต่วงการนี้ในโลกเขาก็ทำเลียนแบบ+คิดใหม่ กันเยอะแยะ
ผู้ผลิตเองก็อาจได้แนวทางกลับไปปรับปรุงของตัวเองด้วยซ้ำไปกระมัง
(ขนาด อ.เนลสันพาส ยังชอบระดมความเห็น ของดีไอวายเลยครับ)
การเรียนรู้ ของครูกับศิษย์ อาจเกิดขึ้นพร้อมๆกัน หรือบางครั้งครูก็เรียนรู้จากศิษย์(เพราะครูมีพื้นฐานดีกว่า จึงมองทะลุจากสิ่งที่ศิษย์ทำได้เร็วกว่า)ก็เป็นไปได้ครับ ของทุกอย่างต้องพึ่งพาอาศัยกัน จึงจะอยู่ร่วมกันได้ ใครๆ ก็ทราบ แต่ผมขอให้ช่วยกันกระทำในสิ่งที่สอดคล้อง กับสิ่งที่เราคิดด้วยครับ
เรื่องตัวเลขงบประมาณ ถ้าเราสนใจมันมาก จะปวดหัวเปล่าๆ สนใจเรื่องตัวเลขทางสเป็คกันดีไหมครับ
สู้มาลงมือกันลุยสิ่งที่เราสนใจไปเลยดีกว่าครับวงการดีไอวายจะได้พัฒนาอย่างต่างประเทศเขาเช่นเอเชียเรา
มาเลเซีย
สิงคโปร์
ใต้หวัน
(ทราบมาคร่าวๆว่า เวียตนามก็ไม่เบา.........หลอดที่อเมริกาทิ้งไว้ก็คงมีแยะนะ ..คิดเดาเอาเอง)
ฮ่องกง
ญี่ปุ่น(ยิ่งประเทศนี้แล้ว เขาพัฒนากันมากๆ อย่างหม้อแปลงเขาก็ไม่ใช่ว่าจะทำเองไปเสียทุกคน เขาใช้วิธีออกแบบ หรือสั่งผู้ผลิตในประเทศเขาที่มีอยู่แล้ว ทำตามสิ่งที่เขาต้องการก็มีแยะ......เมดบายออร์เดอร์)
เกาหลี
ตลาดดีไอวายเขายิ่งใหญ่กว่าบ้านเรามากๆ
ตัวอย่างเช่น
บางทีนะครับ คนไทยเราติดต่อซื้อของจากใต้หวัน ฮ่องกง พอบอกว่าเป็นคนไทย ไม่ยอมขายให้ หรือไม่ยอมติดต่อมาก็มี.........ไม่รู้ทำไมเราลองช่วยกันคิดซิครับ
อยากให้พวกเราเลิกสนใจเรื่องราคา ล่าของถูก ลงเสียบ้าง(ลืมเรื่องตัวเลข เรื่องเงิน เพราะเป็นสิ่งที่จะทำให้เกิดการแบ่งเกรดแบ่งระดับ เช่นทำหลอดเบอร์เดียวกัน คนนึงใช้มูลลาร์ด เทเลฯ อีกคนใช้หลอดถูกๆ ก็จะกลายว่ารู้สึกด้อยกว่า เมื่อคิดถึงสิ่งที่จ่ายไป.........ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว หลอดถูก หม้อแปลงถูก ซี อาร์ ถูกๆเพราะเป็นของเก่า อาจให้เสียงดีเทียบเท่าก็เป็นไปได้)
เราหันมามอง มาคิดถึงเรื่องการพัฒนาเชิงเทคนิค และการต่อยอด
น่าจะจรรโลงใจกว่ากระมังครับ..............ไม่ว่าทุนมาก ทรัพย์น้อย จะได้มีความสุขเหมือนกัน
จะได้ไม่มีคำถามของเพื่อนๆ ที่แฝงด้วยความรู้สึกเชิงน้อยใจเล็กๆ+กังวลใจหนักๆ ออกมาบ่อยๆว่า
"งบน้อยครับ" "มีงบ ๒๐๐๐ ทำแอ็มป์
? ได้ไหมครับ" เป็นต้น
เพราะหนทางมีมากมายให้เลือกเดิน
การบอกแหล่ง ของถูก คงมีแห่กันไปซื้อ บ้างก็เหมา(หมายถึงซื้อมากกว่าการใช้จริงมากๆ)
ทีนี้คนที่มีกำลังทรัพย์มาก รอจังหวะก็ไปตามเก็บ เพื่อเก็งกำไร
กลายเป็นว่ารุ่นหลังๆ ไม่มีช่องทางใช้ของดีราคาถูก ก็เพราะรุ่นพี่ๆ ไปก่อวีรกรรม ที่ไม่ได้เจตนา แต่ผลกรรมกลับตกไปอยู่กับรุ่นน้องครับ
ลองมาช่ายกันคิดช่วยกันดัดแปลง ใช้ทรัพยากรแต่น้อยเท่าที่จำเป็นไมดีกว่าหรือครับ
เพราะความรู้ทางเทคนิค สามารถทำให้เราประยุกต์ใช้ (ถ้าเป็นหลอดก็แทบทุกเบอร์ ที่มีข้อมูล)ทรัพยากรที่พอหาได้ ให้เกิดคุณค่าได้แน่นอนครับ
ขออนุญาตยกตัวอย่างวิธีการใช้ทรัพยากรอันจำกัดซักหนึ่งอย่างนะครับ(ผมเองอาจเป็นพวกติดหนักไปทางบ้าบิ่นเข้าขั้นสูงอยู่บ้าง ก็ขออภัยด้วยนะครับ)
คือผมต้องการทำสวิทช์สเต็ป ที่มีคุณภาพสูงๆ ตั้งแต่ตัวสวิทช์ และตัวต้านทาน ซักตัวนึง (เพื่อเอาไวเปรียบเทียบกับ โวลลุ่มที่เป็นแบบ ทรานส์ฟอร์มเมอร์+สวิทช์ ที่ราคาสุดโต่ง ซึ่งยังไม่มีปัญญาหาในวันนี้ แต่ในอนาคตนั้นไม่แน่)
ล่าสุด ได้ประมูล สวิทช์ โวลลุ่ม ยี่ห้อหนึ่งมา โดยโครงสร้างแล้ว เป็นแบบสเตอริโอ แต่เขาต่อไว้สำหรับระบบ พีเอและเป็นแบบโมโนครับ
..........ดังนั้นถ้าผมต้องการใช้แบบสเตอริโอ ผมอาจต้องขวนขวายหามาอีก๑ ซึ่งอาจจะพ่วงการประมูลสิ่งที่ไม่ได้ใช้ติดมาด้วยก็เป็นไปได้ แถมด้วยการหาหม้อแปลง คัปปลิ้งอีก สองลูกเป็นอย่างน้อย
งานนี้ผมจึงคิดว่า อาจจะรื้อ เอาตัวต้านทาน เอามาทำเป็นแบบสเตอริโอ( เหลือไว้เพียง ภาพถ่ายและวงจรของเดิมไว้ก็พอ) เพราะตามโครงสร้างที่มันให้มามันเอื้ออำนวยให้ทำได้ครับ จึงทำให้ผมหยุดความต้องการหาเพิ่มลงได้ เป็นต้น
ตัวอย่างอื่นๆ ที่เราสามารถทำได้ครับ
๑)ซีดีทรานสปอร์ท
ใช้กลไกเล่นแผ่นซีดี ระดับสุดยอด สามหมื่น
ทำภาคจ่ายไฟ สุดๆ ต่อให้อย่างมากก็ หมื่นบาท
แท่น สุดหรู หมื่นกว่า ถึงสี่หมื่นกว่า(กลึงสแตนเลส)
ขั้วและอุปกรณ์ สายเงิน อีกไม่เกินหมื่น
ในงบสี่ หมื่นกว่า ขึ้นไป ไม่ถึงแสน เราก็สร้างได้ครับ กับของที่เขาขาย กันสามแสนอัพ
๒)แอ็มป์หลอด 845 211 ที่ขายกันอย่างต่ำน้องๆแสน(กับหลอดผลิตใหม่)
หรือสุดโต่ง 833Wavac สามแสนห้าหมื่นเหรียญยูเอส สิบสี่ล้านบาท
............เราก็สามารถทำเลียนแบบได้
แต่เราไม่สามารถทำให้เหมือน บางอย่างเราอาจได้ของที่มีคุณค่าสูงกว่า(หลอดนอส)
แต่หลายอย่าง เราไม่สามารถ ทำได้สมบูรณ์เท่าเขาแน่นอน(หม้อแปลง วงจร แท่น)
๓)ลำโพงของนอก แพงๆ ใช้ดอกหรูๆ ขายกันหลักแสน หลายแสน หรือหลายล้าน
ทวีทเตอร์ คู่ละ ๑๐๐๐๐ ถึง ๔๐๐๐๐ หรือ๑๐๐๐๐๐
เสียงกลาง คู่ละ ๘๐๐๐ ถึง ๕๐๐๐๐
วูฟเฟอร์ คู่ละ ๘๐๐๐ ถึง ๖๐๐๐๐
ตู้(ช่างบ้านเราเราทำเนี๊ยบสู้ ของนอกไม่ได้แน่ แต่ถ้าเอาแบบใกล้เคียงละพอได้)
ครอส (คอยล์แบน หรือคอยล์เกรดเฉพาะ, ซีเกรดสูง ตัวต้านทานเกรดสูง)
สายเกรดสูง
ขั้วเกรดสูง
ลำโพงแสน หลายแสน หรือเกินล้าน เราก็สามารถทำเลียนแบบ หรือเอาแนวทางมาทำได้ครับ ด้วยงบ หลักหมื่น ถึงหลักแสน(สองสามแสน)
แต่เราไม่สามารถทำแข่งขัน หรือเทียบคุณภาพกับเขาได้แบบจะๆหรอกครับ (เพราะไม่มีปัญญาจะหามาเทียบดู ฮ่าๆๆ)
ทีนี้มันอยู่ที่ เราครับ ว่าจะใจถึงหรือเปล่า เท่านั้นเอง
ผมกะว่าจะเขียนบันทึกความเห็นลักษณะนี้ ในบทความอะไรซักอย่าง ของบอร์ดใดบอร์ดหนึ่ง แต่วันนี้รู้สึกว่าควรเริ่มปลดปล่อย ความรู้สึกนี้ ฝากผ่านไปยังทุกท่าน ในวงการดีไอวายที่เผยแพร่ผลงาน และความรู้ทุกๆท่าน ได้ช่วยกันระวังตรงนี้ด้วยครับ
ยิ่งพวกเบอร์หลอด ทั้งหลายเนี่ย คงต้องยิ่งระวังครับผม(แต่ก็ต้องถือโอกาศนี้ขออนุญาตกล่าวชมเชย บางแหล่งขายที่ได้สรรหา ของนอส คุณภาพสูง ในงบประมาณ ที่เป็นมิตร แบบว่าสั่งมาเองไม้คุ้มค่าแน่ มาให้พวกเราเลือกใช้ครับผม)
เพราะสิ่งหนึ่งที่ดลใจให้ผมปล่อยความรู้สึกวันนี้ก็คือ การเผยแพร่เทคนิค ที่เป็นประยชน์ ของคุณนิ่มในกระทู้ที่พี่ตู่เอามาลงไว้ให้พวกเรา
..........เป็นข้อมูลเชิงเทคนิค ที่เกิดจากการปฏิบัติ ที่เป็นประโยชน์ต่อ วงการมาก อย่างนี้แหละครับ ที่อยากเห็น
บนมายาวหน่อย ก็ขอขอบคุณ และขออภัยทุกท่านด้วยครับ
วัฒน์
