อะโหนี่ขนาด ว่า แอ็คคิวเฟสยัง ให้ความน่าฟังสู้ปรีหลอดไม่ได้
ชักมันส์ครับ ขออนุญาตแจมต่ออีกนิดครับผม
;Dเป็นประสบการณ์ ที่คล้ายกันกับผมด้วย และนักเล่นอีกหลายท่าน(ผมชอบมาก กรณี ใช้ปรีหลอด ขับ ให้เจ้าเก่งกาจ(ทั้งเบสิค และแบบกล้ามโต) แต่ต้องทำให้มัน ช้า น้อยทีสุด(มิฉะนั้น เจ้าเก่งกาจก็จะฟ้องแหลกเรื่องจังหวะ จะโคน)
ทีนี้เจ้าหลอด ที่ทำงานได้เข้าขากันกับเก่งกาจ ก็มักจะเป็น พวกที่ ค่าจีเอ็ม ค่อนไปทางกลางถึงสูง สักหน่อย รวมทั้งซีแบบโพลี ดีๆ หรือแบบเทฟล่อน จึงจะเข้าทางกัน (ไวตามินคิว นี่ไม่ค่อยถูกทางกับเก่งกาจครับ ฟังออกเลยว่า ค่อนข้างช้า(หวานเกินไป) และขุ่นไป(เมื่อเทียบกับตัวอื่น ที่ใสกระจ่างกว่า)
หากเป็นหลอดจีเอ็มปานกลาง ค่อนมาทางต่ำ วงจร ซีซีเอสโหลด(มอสเฟ็ท) ก็เป็นทางชดเชย อีกทางหนึ่ง ที่ใช้ได้เช่นกันครับ
ผมยังไม่ได้ลองปรีหลอดกับแอ็มป์อื่นๆ มากนัก(เพราะแทบไม่อยู่ในความสนใจ ไม่ว่าจะยี่ห้ออะไรก็ตาม ทั้งบ้านและรถ) จึงคงบอกไม่ได้ว่าเป็นอย่างไร ผมต้องคอยสอบถามเพิ่มเติมจากท่านอื่นๆครับ
ได้ทราบมาบ้างว่าบางท่าน(ส่วนใหญ่เล่นเครื่อง คอมเมอร์เชี่ยล) มักบอกว่า การแม็ชชิ่งทางเสียง ของปรีหลอด กับแอ็มป์โซลิทสเตท ค่อนข้างยากที่จะลงตัว
แต่หากเป็นแนวดีไอวายแล้ว ข้อจำกัดนี้คงแทบจะลืมไปได้เลย เพราะมีอย่างอื่นที่เล่นได้ปรับได้เยอะแยะ แม้กระทั่งหลอดเบอร์ดัง ยี่ห้อแพงก็ไม่ใช่ว่าเสียงจะลงตัวเสมอไป บางทีมวยรองก็มีลุ้นชนะ(ลงตัวกว่า).........เพียงแต่ใช้เวลาบ้าง ไม่เหมือนกับการกำเงินก้อนใหญ่ๆ ไปซื้อ
ผมเลยต้องแยก เครื่องเสียงเป็นสองชุด(คือลำโพง และแอ็มป์ครับ)
๑)ลำโพงสมัยใหม่(โคลน เขียวตองอ่อน "รวมมิตร" )ใช้กับโซลิทสเตทแอ็มป์+ปรีหลอด เป็นหลัก.....และอาจมีแอ็มป์หลอดใหญ่ที่จะทยอยทำออกมา เป็นตัวแจม
๒)ลำโพงโคแอ็คเชี่ยล รุ่นโบราณ (เจบีแอลผลิตปี ๖๒) ตัวใหญ่ ความไวสูง...........คงจับทำใส่ตู้ แบบแผ่นกระดาน ประยุกต์(พึ่งนึกออกว่าจะโอเพ่นแบ็ฟเฟิ่ลแบบประหลาด ฮ่าๆๆ) เพื่อรองรับ แอ็มป์หลอดน้อยใหญ่ โดยเฉพาะ ครับ
ทีนี้ ลำโพงสมัยใหม่ (ซีเลสชั่นของคุณถือว่า เป็นลำโพงที่สวยคลาสสิครุ่นหนึ่ง) มันคงสำแดงประสิทธิภาพทางเสียง ไม่สะใจแน่ หากได้แอ็มป์ วัตต์ต่ำๆ อาการหิววัตต์ จึงตามมาอย่างหลีกเลี่ยงได้ยาก
(ทีเล่นทีจริง คือ อยากให้ลองยก ลำโพงไปให้แอ็มป์ 833Aของคุณ ทิวบ์แมนอัดดูจังเลยครับ)
การขนานหลอด(แนวเดียวกับแกรนิต สโตนเฮนจ์) โดยใช้หม้อแปลงเดิม เคยทราบจากผู้รู้มาว่า กระแสจะสูงขึ้น ไม่แน่ใจว่าหม้อแปลง ทำมาเผื่อตรงนี้มากพอหรือเปล่าครับ
ผมเคยลอง TS50.2 Mono Block พุชพูล 30W/Ch Class A Mode (50W/Ch Penthode Mode)
กับเวียนนา ไฮเด็น (ซิก ซิง)ที่เคยเป็นของผมเองทั้งคู่ เสียงเข้าท่าครับ แต่ยังรู้สึกว่า มันไม่พอ เร่งดังๆ ไม่ได้(สำรองไม่พอ)
หนทางอัพวัตต์ ยังคงต้องเหล่ๆไปทางหลอดใหญ่ แล้วใช้หม้อแปลงเอ้าท์พุทเดิม ดัดแปลง เป้นโช้คโหลด ให้อีแอลสามสิบสี่ (ผมไม่แน่ใจว่าได้ทราบจากผู้รู้ท่านใด คลับคล้ายคลับคลาว่าคุณLN Audio ว่าหากใช้ตัวต้านทาน ค่าสูงกว่าลำโพงสักหน่อย ต่อทางเอ้าท์พุทแทนลำโพง ก็จะสามารถใช้หม้อแปลงเอ้าท์พุทเป็นโหลดได้)
งานนี้ ลงทุน พอสมควรเลยครับ
ซีคัปปลิ้งค่าใหญ่ ๒ ตัว
หลอดเอ้าท์พุท๒ หลอด (845 813 GM70 833A เรียงตามลำดับวัตต์) พร้อมซ็อคเก็ต ๒ชุด
หม้อแปลงเอ้าท์พุท ๑คู่ (หลายท่านเริ่มบอกกันว่า ถ้าอยากจบ ลงทุนใช้ของนอกไปเลย)
หม้อแผลงภาคจ่ายไฟ ซี โช้ค หลอดเร็คติฟาย
แท่นแอ็มป์
สายไฟ
หรือหากต้องการเล่นหลอดเล็กแบบเดิม หนทางที่เลือกคือ "เสริมทัพลำโพง โดยเฉพาะ"
เฮ่อ เมื่อก่อนผมเองก็แปลกใจเหมือนกันครับ ว่าทำไมต้องมีหลายชุด ตอนนี้ทราบแล้วครับว่า หากต้องการเล่นแบบว่าผลออกมาแล้วยอมรับได้ ต้องมีอุปกรณ์สองกลุ่มหลัก ไม่มีอะไรวิเศษแบบครอบจักรวาล(นอกจากว่าจะเล่นแอ็มป์หลอดใหญ่ๆ จึงพออัดกับลำโพงสมัยใหม่ได้ดีบ้าง)
ของผมเองตอนนี้กำลัง เก็บเกี่ยวประสบการณ์ และเท็คนิค จากท่านผู้รู้(รวมทั้งอุปกรณ์)เพื่อลงมือ ให้มันดัง และฟังดี เท่าที่จะเป็นไปได้ครับ
เพราะเป้าหมายของผมก็คล้ายๆกันกับ คุณดีไอวายซี คือใช้กับลำโพงสมัยใหม่ได้
พูดถึงคำว่า"หูทอง" ผมก็ขอยกความดีให้กับคนที่ช่างสังเกตุเหล่านี้ด้วย
แต่ผมเองส่วนตัวแล้ว ขอเป็นเพียง หูธรรมดา ก็พอครับ (ผมมักให้ คนที่ไม่เล่นเครื่องเสียง คือเพื่อนบ้าน มาช่วยฟัง) แต่เรื่อง คุณภาพดี นอกจากวงจรและเทคนิคที่ดีแล้ว ก็ต้องมาจากอุปกรณ์ที่ดีๆเสมอ จึงจะใกล้กับความพอใจ (คนละเรื่องกับคำว่าราคาแพง หรือสูง แม้ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ตาม โดยเฉพาะแบบหลอดๆ ใจร้อนไม่ได้เลย ต้องกำหนดแนวทางให้ชัดเจน)
ขอบคุณครับ
