หัวข้อ: เพื่อนสมาชิกตกงานกันเยอะจัง

[lovelyglass]

มาให้คำแนะนำเพื่อนๆที่เป็นวิศวกรในสายงานก่อสร้างนะครับ โดยทั่วไปการก่อสร้างมันจะมีรอบการขึ้นและลงเป็นช่วงๆโดยจะมีระยะเวลาของแต่ระช่วงประมาณ 6-8ปี และในปัจจุบันนี้แม้จะอยู่ในช่วงที่ดี อาชีพวิศวกรของเราก็ไม่ได้ให้ผลตอบแทนสูงแตกต่างจากอาชีพอื่นเท่าใดนัก จึงอยางขอให้ลองศึกษาและหาช่องทางเพื่อหาความรู้เพื่อเปลี่ยนแนวทางอาชีพไว้บ้างนะครับ โดยเฉพาะ เรื่องการตรวจสอบอาคาร,พลังงานและการประหยัดพลังงาน หรือเรื่องสิ่งแวดล้อมครับ เพราะสายงานที่ผมว่ามานี้ถ้าเรามีความเชี่ยวชาญสูงก็ยังเป็นที่ต้องการของตลาดอยู่เสมอครับ

[jp74]

ป๋ม ตอนนี้ สามเดือนแว้ว ครับ

 อาจารย์ ที่เป็น รุ่นพี่โทรมาบอกครับ ว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยดีมากๆ

   ป๋ม จบ วิศวกรรม สำรวจมา คับ งานก่อสร้าง ดันดับ อีก

     ตอนนี้บริษัทก่อสร้าง ใหญ่ๆ ส่วน มากรับงานจาก ต่างประเทศเกือบหมดคับ

        เพื่อนป๋ม ไป พม่าแล้ว คนนึง ส่วนรุ่นน้อง ไปทำเหมืองที่ มาดากัสก้า

          ส่วน ป๋ม ไม่แคล้ว go inter ตาม เขาไป แหง๋มๆ เลย 

เห็นมีพวกของเพื่อนอีกที บอกพักนี้ฮิตไปมัลดีฟ   งานถนนอ่ะพี่

[return]

คงต้องพยายามแก้วิกฤตให้เป็นโอกาสนะครับ

[post-girl]

ขออ้างจากข้อมูลหนังสือดีๆนะคะ
..เรื่องกฎแห่งการดึงดูด....
......ถ้าเราคิดอย่างไร เชื่ออย่างไร ก็จะมีแม่เหล็ก ดึงสิ่งนั้นเข้ามา
ถ้าเชื่อว่า จะชีวิต จะแย่  มันก้จะ แย่ตั้งแต่เริ่มคิดเลย
ถ้าเชื่ือว่า วิกฤตคราวนี้ เป็นโอกาส  ก้จะเห็นโอกาส...

ไม่อยากให้กระทู้นี้ ยิ่ง โพสต์ยิ่งเศร้าน่ะค่ะ
เพราะส่วนตัวแล้ว มันแย่มาตั้งแต่ ปีที่แล้ว  แต่ไม่คิดว่าจะแย่ตาม (ถึงงานมันจะน้อยยลงก็เถอะ)
ก็เลยเห็นช่องทางอื่น ที่พอจะเป้นรายได้เสริมมาได้นะค่ะ

[ใหญ่]

ของผมพอรู้ล่วงหน้าเลาๆแล้วว่าปีนี้ฝืดแน่ๆ ก็เลยงดซื้อของมา4-5เดือนแล้วครับรออะไรดีขึ้นค่อยว่ากันอีกที เอ แต่ว่าของที่อยากได้ทำมัยมาช่วงนี้เยอะจัง

ก็ฝืดกันหมด  ก็เลยเทขายไงครับ...เสริมสภาพคล่อง

[dragonball]

ของผมพอรู้ล่วงหน้าเลาๆแล้วว่าปีนี้ฝืดแน่ๆ ก็เลยงดซื้อของมา4-5เดือนแล้วครับรออะไรดีขึ้นค่อยว่ากันอีกที เอ แต่ว่าของที่อยากได้ทำมัยมาช่วงนี้เยอะจัง

[Tuck4427]

คำว่า D สำหรับผม คือ อาชีพที่มีการควบคุมด้วยตัวของเราเอง เช่น  DIRECTED ผู้กำกับ  DELIVERY พนักงานส่งของ ๆลๆ
คำว่า I  สำหรับผม คือ ตัวเราเองที่มีใจรักที่จะทำงานนั้นๆ
คำว่า Y สำหรับผม คือ (มี2ความหมาย) 1 (YOU)ครอบครัวและทีมงาน (YEAR)แต่เป็นปีใหม่ สิ่งใหม่ หรืออีกนัยก็คือ อนาคตที่ดีกว่าเดิม
ฃึ่งทั่งหมดนี้มีอยู่กับพวกเราทุกๆคนอยู่แล้ว( ก็เราชาวDIYนี่ครับ) ฃอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆคนครับ

[yowza]

ป๋ม ตอนนี้ สามเดือนแว้ว ครับ

 อาจารย์ ที่เป็น รุ่นพี่โทรมาบอกครับ ว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยดีมากๆ

   ป๋ม จบ วิศวกรรม สำรวจมา คับ งานก่อสร้าง ดันดับ อีก

     ตอนนี้บริษัทก่อสร้าง ใหญ่ๆ ส่วน มากรับงานจาก ต่างประเทศเกือบหมดคับ

        เพื่อนป๋ม ไป พม่าแล้ว คนนึง ส่วนรุ่นน้อง ไปทำเหมืองที่ มาดากัสก้า

          ส่วน ป๋ม ไม่แคล้ว go inter ตาม เขาไป แหง๋มๆ เลย 

[thaisolar]

เห็นด้วยครับ สมาชิกน่าทำเครื่อง diy ออกมาขาย ไม่แน่นะครับ เปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาส
อาจจะมีบางคนได้โออินเตอร์บ้างก็ได้

[อู๊ดดี๊]

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขี้น ชีวิตเราก็ต้องดำเนินต่อไปครับผม   

[tobb]

เป็นกําลังใจให้ครับ เห็นคุณ der ลงในเวปเพื่อนบ้าน เลยเอามาให้ดู
ดูแล้วซึ้งมากๆๆ


http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM

ตกใจครับ  นึกว่าคุณ tobb ตกงานอีกคน  ก็เลยรีบเข้ามาดู..

ยังครับเกือบๆไป งานน้อยลง เงินก็น้อยลง ลูกค้าติดขัด

แต่ว่ายังดีกว่าปี 40 หน่อยมีตังค์อยู่ในกระเป๋า 20 บาท

มีลูก หนึ่ง ภรรยาอีกหนึ่ง เก็บผักบุ้งข้างบ้านกินหลายวันเลย 

[ใหญ่]

เป็นกําลังใจให้ครับ เห็นคุณ der ลงในเวปเพื่อนบ้าน เลยเอามาให้ดู
ดูแล้วซึ้งมากๆๆ


http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM

ตกใจครับ  นึกว่าคุณ tobb ตกงานอีกคน  ก็เลยรีบเข้ามาดู..

[tobb]

เป็นกําลังใจให้ครับ เห็นคุณ der ลงในเวปเพื่อนบ้าน เลยเอามาให้ดู
ดูแล้วซึ้งมากๆๆ


http://www.youtube.com/watch?v=Us-TVg40ExM

[cool]

ตกด้วยคนครับ
โดนแฟนที่อยู่กันมา 5 ปีทิ้งด้วย
ตอนนี้เคว้ง มึนตรึ๊บ
ยังไปไม่เป็นอยู่เลย อิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เฮ้อทำใจมาเดือนนึงแระ
เดือนหน้าต้องตั้งตัวสักที  สติสตังกระเจิงหมด   

ดีกว่าอยู่อีก 10 ปี แล้วก็มาทิ้งกันทีหลังครับ
มันเป็นธรรมชาติครับ  เงินจางนางจร
สู้ต่อไปครับ...ขาดข้าวดอกเจ้าชีวาวาย...

[มุนิล]

ตัวผมเองก็ไม่ได้ทำงานมา 10 กว่าปีแล้วครับ ดิ้นรนมาเรื่อยๆจนมาขายของนี่แหละครับ ทำในสิ่งทีเราทำแล้วมีความสุข เลี้ยงปากเลี้ยงท้องภรรยาและลูกได้ตามสมควร ขอเป็นกำลังใจทุกท่านที่ประสบปัญหานี้ครับ รวมทั้งตัวผมเองด้วย ... สู้ สู้ ครับ

[post-girl]

ตอนเป็นเด็กแม่บอกอย่า ซี้ปังโต้ว
ร้องโอโฮ้..แปลไม่ออกคืออะไร
แปลว่า สี่เหลี่ยมจัตุรัสไง
มันกลิ้งได้แล้วหยุด....แค่นั้นเอง


จงเป็นเหมือนลูกกลมกลิ้งไปมา
ไม่หยุดนะ เจออะไรก็กลิ้งได้
อ้อ..แปลว่ากลิ้งไว้ก่อน แม่สอนไว้
เอาตัวรอดได้ อย่าท้อ..นะลูกเอย


คนจีนบอกว่า เงินมีลอยอยู่เต็มฟ้า
อยู่ที่ว่า จะคว้า เอาตรงไหน
ลองเอื้อมดู ไม่เห็นจะเป็นไร
ใครคว้าได้  ลองคว้ากันเอาเอง



อันนี้เป็นคำสอนของแม่
ตอนทำงานเลย นึกๆๆๆๆ แต่คำแม่สอน

[ลำน้ำ]

น้า lovelyglass เขียนได้ซึ้งใจมากๆ เลยครับ  เยี่ยมครับ 

ขอให้ทุกท่านที่กำลังลำบาก ได้ใช้เวลาช่วงนี้เพื่อทบทวนและปรับปรุงตัวเองอย่างมีสติ เพื่อรอวันข้างหน้าอย่างมีความหวัง ผมก็เป็นคนนึงที่ได้รับผลกระทบรุนแรงมากๆๆๆจากวิกฤติคราวก่อน แต่ตอนนี้พอมาทบทวนย้อนหลังดูก็พบว่าวิกฤติที่ผ่านมาได้ให้บทเรียนที่สำคัญกับผมไว้เป็นอย่างมาก แต่สิ่งนึงที่สำคัญมากๆที่ต้องบอกกับทุกท่านไว้คือ ทุกคนต้องอดทน ต้องสู้ และมีความหวังเสมอ ในช่วงเวลายากลำบากเช่นนนี้เป้นช่วงเวลาที่ท่านจะได้พบกับบุคคลที่รักท่านที่สุดหลายๆท่านโดยเฉพาะ พ่อ แม่ และ เพื่อนแท้และผู้ใหญ่ที่ดีอีกหลายๆท่าน เมื่อเหตุการณ์ผ่านไปท่านจะเข้าใจถึงความสำคัญของการสร้างเครือข่ายและการพัฒนาตัวเอง และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่กว้างและลึก เมื่อผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ผมเชื่อว่าท่านจะเป็นคนใหม่ที่มีคุณสมบัติที่ดีเพิ่มขึ้นอีกมากมายและมีภูมิคุ้มกันที่สูงขึ้นมากสำหรับปัญหาแบบนี้ แต่ในเรื่องของบุคคลแล้วผมได้พบกับตัวเอง การพบและพลัดพรากหลายครั้งที่ผ่านมา ก็เป็นเรื่องของวาสนาและโชคชะตาที่มีรวมกัน หลายครั้งหลายเหตุการณ์ก็หาเหตุผลมาอธิบายได้ยาก ดั้งนั้นจึงขอให้ทุกๆท่านสู้นะครับ ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

[lovelyglass]

ขอให้ทุกท่านที่กำลังลำบาก ได้ใช้เวลาช่วงนี้เพื่อทบทวนและปรับปรุงตัวเองอย่างมีสติ เพื่อรอวันข้างหน้าอย่างมีความหวัง ผมก็เป็นคนนึงที่ได้รับผลกระทบรุนแรงมากๆๆๆจากวิกฤติคราวก่อน แต่ตอนนี้พอมาทบทวนย้อนหลังดูก็พบว่าวิกฤติที่ผ่านมาได้ให้บทเรียนที่สำคัญกับผมไว้เป็นอย่างมาก แต่สิ่งนึงที่สำคัญมากๆที่ต้องบอกกับทุกท่านไว้คือ ทุกคนต้องอดทน ต้องสู้ และมีความหวังเสมอ ในช่วงเวลายากลำบากเช่นนนี้เป้นช่วงเวลาที่ท่านจะได้พบกับบุคคลที่รักท่านที่สุดหลายๆท่านโดยเฉพาะ พ่อ แม่ และ เพื่อนแท้และผู้ใหญ่ที่ดีอีกหลายๆท่าน เมื่อเหตุการณ์ผ่านไปท่านจะเข้าใจถึงความสำคัญของการสร้างเครือข่ายและการพัฒนาตัวเอง และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่กว้างและลึก เมื่อผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ผมเชื่อว่าท่านจะเป็นคนใหม่ที่มีคุณสมบัติที่ดีเพิ่มขึ้นอีกมากมายและมีภูมิคุ้มกันที่สูงขึ้นมากสำหรับปัญหาแบบนี้ แต่ในเรื่องของบุคคลแล้วผมได้พบกับตัวเอง การพบและพลัดพรากหลายครั้งที่ผ่านมา ก็เป็นเรื่องของวาสนาและโชคชะตาที่มีรวมกัน หลายครั้งหลายเหตุการณ์ก็หาเหตุผลมาอธิบายได้ยาก ดั้งนั้นจึงขอให้ทุกๆท่านสู้นะครับ ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

[bany]

ตกด้วยคนครับ
โดนแฟนที่อยู่กันมา 5 ปีทิ้งด้วย
ตอนนี้เคว้ง มึนตรึ๊บ
ยังไปไม่เป็นอยู่เลย อิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เฮ้อทำใจมาเดือนนึงแระ
เดือนหน้าต้องตั้งตัวสักที  สติสตังกระเจิงหมด   

[พูนวิดวะ]

ผมก็แย่เลยครับ ตอนนี้รายได้หายไปเยอะเลยครับ บริษัทก็แทบไม่มีงานเข้าเลย
ตอนนี้ก็กลับบ้านฟังเสียงสาวๆร้องเพลงจากแอมป์หลอดทุกวันเลย  รอวันฟ้าใสครับ

อยากให้พี่ๆสมาชิกดูรายการในลิ้งครับผมดูทุกรายการเลย เข้าใจชีวิตและผู้คนทุกๆคนเลยครับ นี่หละความสุขใจปลงครับอิอิ http://www.tvburabha.com/tvb/playoldprogram/programold_pdt090304hi.asp

[SEPER]

ผมก็แย่เลยครับ ตอนนี้รายได้หายไปเยอะเลยครับ บริษัทก็แทบไม่มีงานเข้าเลย
ตอนนี้ก็กลับบ้านฟังเสียงสาวๆร้องเพลงจากแอมป์หลอดทุกวันเลย  รอวันฟ้าใสครับ

[sack]

สู้ ๆๆๆ   

ผมเองก็เสียวๆอยู่ เพราะยังเป็นลูกจ้างรัฐวิสาหกิจ ไม่รู้เค้าจะเลิกจ้างเมื่อไหร่
 ยังดีมีบ้านอยูไม่ต้องเช่า แถมดันมีรถใช้อีก เมียก็กะลังท้อง   สู้ต่อไป.....อยากให้คนไทยสู้ๆ

[tkm]

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ
ผมเป็นคนต่างจังหวัดอาจจะไม่หนักเท่ากรุงเทพฯ
แต่ผมคิดว่ากรุงเทพฯมีคนอาศัยเยอะมาก
น่าจะมีช่องทางอาชีพมากขึ้นไปด้วย
ยังไงก็  สู้ สู้ นะครับ     

[Turbo]

ตอนนี้ตามโรงงานบางที่เริ่มมีงานเข้ามาบ้างแล้วนะครับ รอดูอะไรบางอย่างเริ่มไปในทางที่ดีขึนในภาคต่างประเทศ แต่การเงินในประเทศคงตองรออีกซักพัก

ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นจริงนะครับ ส่วนโรงงานที่ผมทำอยู่ปลดพนักงานไปรอบหนึ่งแล้วได้ข่าวแว่วๆว่าอาจจะมีรอบ 2-3-4....ไม่รู้ว่าจะโดนรอบไหน

[นายป้อ]

ตอนนี้ตามโรงงานบางที่เริ่มมีงานเข้ามาบ้างแล้วนะครับ รอดูอะไรบางอย่างเริ่มไปในทางที่ดีขึนในภาคต่างประเทศ แต่การเงินในประเทศคงตองรออีกซักพัก

[deep]

สมัยเด็กก็แย่งกันสอบเข้าเรียนที่ดีๆ คณะดีๆ
พอจบออกมา เลยรู้ว่า สิ่งที่ทำมาล้วนไร้ความหมาย
การจะได้งานหรือไม่ สำคัญที่เส้นสายต่างหาก
หรือถ้าหน้าตาดี โอกาสได้งานก็สูงตาม
จบโทหรือจบเอก ก็ไม่มีงานทำ หากไม่มีเส้น
ในทางกลับกัน ไม่จบอะไรสักอย่าง เป็นเจ้าของกิจการได้

ยิ่งภาวะย่ำแย่ ก็ต้องช่วยเหลือญาติพี่น้อง พรรคพวกที่ใกล้ชิดก่อนคนอื่น  ......ยังไงระบบสายสัมพันธ์ก็ยังอยู่คู่สังคมมนุษย์ตลอดไปละครับ

[MuhMuh]

ลองมาขับแท๊กซี่บ้างไม๊คับอาชีพอิสระรายได้พอดีไม่มากไม่น้อยสมาชิกที่อยู่ กทม ลองดูได้นะคับ

ระดับผมขับไม่ได้ครับแท๊กซี่.................................อย่างผมต้องขับมอไซค์วินเท่านั้น ถึงจะสมวัยครับ อิอิอิ 
คิดไปแล้วซอยบ้านผมก็ยังไม่มีวินเลย... สาวๆ เข้าวิน  เอ๊ยเข้าซอยเปลี่ยวๆ ตอนค่ำๆ น่าสงสารจะตาย
ขออนุญาตภรรยาไปหารายได้เสริมทางนี้ท่าจะดีครับ ได้ยา แถมมีข้างเคียงด้วย อิอิ   

[pollock]

ขอสอบถามเพิ่มเติมนะครับ
ท่านสมาชิกที่ตกงานกันอยู่ ไม่ทราบว่าตอนนี้ได้ทำอะไร หรือประกอบอาชีพใดเพื่อเลี้ยงปากท้องมั่งครับ?
ง่ายๆคือ ท่านหาเงินอย่างไรในช่วงตกงานนี้ครับ

เพื่อเป็นแนวทางให้ท่านอื่นๆและตัวผมด้วยอ่ะครับ
ขอบคุณครับ

[ใหญ่]

ลองมาขับแท๊กซี่บ้างไม๊คับอาชีพอิสระรายได้พอดีไม่มากไม่น้อยสมาชิกที่อยู่ กทม ลองดูได้นะคับ

ลาออกดีกว่า....เงินเดือนม่ายพอใช้..

[TOM]

ลองมาขับแท๊กซี่บ้างไม๊คับอาชีพอิสระรายได้พอดีไม่มากไม่น้อยสมาชิกที่อยู่ กทม ลองดูได้นะคับ

น่าลอง ......

[หลอดหนุ่ม]

ลองมาขับแท๊กซี่บ้างไม๊คับอาชีพอิสระรายได้พอดีไม่มากไม่น้อยสมาชิกที่อยู่ กทม ลองดูได้นะคับ

[AMP150]

สมัยเด็กก็แย่งกันสอบเข้าเรียนที่ดีๆ คณะดีๆ
พอจบออกมา เลยรู้ว่า สิ่งที่ทำมาล้วนไร้ความหมาย
การจะได้งานหรือไม่ สำคัญที่เส้นสายต่างหาก
หรือถ้าหน้าตาดี โอกาสได้งานก็สูงตาม
จบโทหรือจบเอก ก็ไม่มีงานทำ หากไม่มีเส้น
ในทางกลับกัน ไม่จบอะไรสักอย่าง เป็นเจ้าของกิจการได้

[Aufklarung]

เห็นกระทู้ปลอดรูปเลยเอารูปมาฝากครับ ถ่ายตอนจะออกจากบ้านเมื่อเช้า 
สักวันความมืดจะผ่านพ้นไป ครับ

[เด็กดอย]

เป็นกำลังใจให้ทุก ๆ ท่านครับ
ยังมีลมหายใจอยู่ ก็ต้องสู้ต่อไปครับ

สู้ ๆ

[TOM]

ถ้าจะขายแอมป์ ไปโพสขายที่ ห้องซื้อขาย เวปผมก็ได้ จะได้ไม่ต้องทำใหม่ เพื่อนที่นี่ก็ไปขายกันตั้งหลายเครื่องแล้วครับ ลงรายละเอียดให้ครบ เบอร์โทรให้ชัดเจน ติดต่อกันเอาเอง ครับ แต่ต้องสมัครสมาชิกก่อน ลง E mail อย่างเดียวครับ

  ขออนุญาติ ลงแล้วกันครับ www.createsoundmaker.com

ดีจัง .............

[iTUBE]

วันพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันสุดท้ายในการทำงานของผมแล้วครับแล้วครับ

ซึ่งวันต่อไปก็เป็นวันแรกที่ผมได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ และได้ใช้เวลากับคนที่รักและห่วงใยได้มากที่สุด

[stuart66]

ผมก็เป็นคนนึงที่เริ่มนับถอยหลังให้กับตัวเอง สิ้นเดือนนี้แล้วครับ

[Create_Lek]

ถ้าจะขายแอมป์ ไปโพสขายที่ ห้องซื้อขาย เวปผมก็ได้ จะได้ไม่ต้องทำใหม่ เพื่อนที่นี่ก็ไปขายกันตั้งหลายเครื่องแล้วครับ ลงรายละเอียดให้ครบ เบอร์โทรให้ชัดเจน ติดต่อกันเอาเอง ครับ แต่ต้องสมัครสมาชิกก่อน ลง E mail อย่างเดียวครับ

  ขออนุญาติ ลงแล้วกันครับ www.createsoundmaker.com

[TOM]

ช่วงนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยครับ
ตอนนี้กำลังรอฟังผลว่าจะปิดทั้งบริษัทฯ หรือว่าอยู่ต่อ    ครั้นจะไปหางานใหม่ก็คงหายาก ลองคิดถึงเด็กจบใหม่ปีนี้สิครับ 

ถ้าอยากมีเว็บไว้ขายของประมาณว่าเป็นศูนย์กลาง ใครทำเครื่องแล้วอยากเอามาลงขาย ก็ลองปรึกษากันดีๆ ก่อนนะครับ ปัญหาที่จะตามมามีแน่นอน เรื่องตัดราคา เรื่องสาดโคลน แต่ถ้าพร้อมแล้วแจ้งมาได้ ผมยินดีเป็นสปอนเซอร์ให้ ฟรีทุกอย่าง ในสภาวะแบบนี้ถือว่าช่วยเหลือกัน ทั้งพื้นที่และระบบ ไม่ต้องแบ่ง % ให้ผมด้วย

ดีใจด้วยสำหรับเพื่อนๆสมาชิก ร่วมด้วยช่วยกัน ขอบคุณคุณชายวี ที่ช่วยเสนอช่องทางให้แก่เพื่อนพี่น้องที่กำลังประสบวิกฤต  ........

ร่วมเสนอชื่อโครงการมาได้เลยครับ ขอภาษาอังกฤษ สั้นๆ ได้ใจความ

By Heart ...............

[ชายวี]

ช่วงนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยครับ
ตอนนี้กำลังรอฟังผลว่าจะปิดทั้งบริษัทฯ หรือว่าอยู่ต่อ    ครั้นจะไปหางานใหม่ก็คงหายาก ลองคิดถึงเด็กจบใหม่ปีนี้สิครับ 

ถ้าอยากมีเว็บไว้ขายของประมาณว่าเป็นศูนย์กลาง ใครทำเครื่องแล้วอยากเอามาลงขาย ก็ลองปรึกษากันดีๆ ก่อนนะครับ ปัญหาที่จะตามมามีแน่นอน เรื่องตัดราคา เรื่องสาดโคลน แต่ถ้าพร้อมแล้วแจ้งมาได้ ผมยินดีเป็นสปอนเซอร์ให้ ฟรีทุกอย่าง ในสภาวะแบบนี้ถือว่าช่วยเหลือกัน ทั้งพื้นที่และระบบ ไม่ต้องแบ่ง % ให้ผมด้วย

ดีใจด้วยสำหรับเพื่อนๆสมาชิก ร่วมด้วยช่วยกัน ขอบคุณคุณชายวี ที่ช่วยเสนอช่องทางให้แก่เพื่อนพี่น้องที่กำลังประสบวิกฤต  ........

ร่วมเสนอชื่อโครงการมาได้เลยครับ ขอภาษาอังกฤษ สั้นๆ ได้ใจความ

[TOM]

ลุยไปข้างหน้าครับ ................ คิดแต่สิ่งที่ดี ทำแต่สิ่งที่ดี ............ คนดีพระท่านคุ้มครองครับ ..........  คิดถึงพระศรีอารย์ครับ ...........

[Hommy]

ผมเจอะมาสองรอบแล้วสิ่งที่กำลังเกิดทุกวันนี้  อาจจะเป็นรอบที่ สาม ก็ระมัดระวังอย่างมาก เพราะว่าเตรียมตัวมาล่วงหน้าสองปีแล้ว
รอบแรก   2529 ผมเป็นผูบริหารระดับสูงในบริษัทที่ตัวเองก็ซื้อหุ้นบริษัทไว้เยอะ และหุ้นอื่นๆอีก ตอนนั้นไม่คิดว่าจะกลับเมืองไทย เพราะมีสัญชาติที่สองอยู่ด้วย Black  Monday เกิดขึ้นบริษัทที่ผมเอาเงินเก็บ
                     ทั้งหมดที่ ทำงานซื้อไว้ ล้มละลาย  งานที่ทำก็โอเค แต่ใจบอกว่าจะเลิกเป็นลูกจ้างแล้วจูงลูกสาวคนแรกตอนนั้นเอาอายุไม่กี่ปีกับแฟน กลับเมืองไทย เงินที่เหลือประมาณ 5%ไม่มากครับ ดีที่มี
                     บ้านในเมืองไทย  และรถอีกคันที่นี้  เลยสาบส่งไม่เล่นหุ้นถึงทุกวันนี้
รอบสอง  2540  ปี 2530 กลับมาตั้งบริษัทที่อยู่ทุกวันนี้ สองสามปีแรกลำบากมาก มีพนักงานสองคน(ผมกับแฟน)เช่า ชั้นล่างตึกแถว ชั้นเดียวเดือนละพันบาท แฟนก็เอาลูกมาไกวแปลที่ที่ทำงาน (ลูกคนที่สอง
                     เกิด)ผมทำงานทุกอย่างตั้งแต่ขายของ  ส่งของ เป็นชิปปิ้ง  พนักงานเก็บเงิน  วิศวกร  ผู้จัดการ lสต็อก เริ่มตั้งแต่แปดโมงเช้าถึง ตีสองตีสาม อาทิตย์ละเจ็ดวัน ไม่มีเงินจ้างคนมากเท่าไร เพราะ
                     เงินที่มีใช้ในการซื้อของและหมุนเข้าร้าน เป็นอย่างนี้เกือบสี่ปี  จนทุกอย่างเริ่มดีขึ้น  มีพนักงานในบริษัท สี่สิบคน (ซับ อีกห้าสิบกว่าคน )  ยอดขายปี 36 เกือบเก้าหลัก
                     ตอนฟองสบู่แตกคราวนั้น มีหนี้เป็น LC เป็นเงินเหรียญประมาณล้านเหรียญ  หนักงานทุกคนให้ทำงานอาทิตย์ละสองวัน รับเงินเดือนคนละ 25% ลูกน้องส่วนใหญ่สงสารทยอยออกไปหางานใหม่
                    โดยผมไม่เคยไล่ใครออกเลย  โชคดีที่เจ้าหนี้ที่เป็นบริษัทต่างชาติไว้ใจ  แยกหนี้ออก และทำธุรกิจต่อ ใช้เวลา หกเจ็ดปีใช้หนี้หมด  จำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี ขายทุกอย่างที่มี รถราคาคันละ
                     หลายล้านราคาไมกีบาท  ที่ดินที่ทยอยซื้อหลายแปลงขายเกือบหมด และจำนองทรัพย์สินทุกอย่างที่มี หลอดวิทยุที่ตอนนั้นมีมหาศาล น่าจะเกือบมากที่สุดในเมืองไทยไปถูกๆ(RCA 2A3 $15-
                     $18, RCA 845  $100.-,GE211 =$80.-)
รอบสาม 2552   เริ่มรู้ตัวว่าจะเกิดขึ้นได้แต่ปลายปี 49-50 โขคดี ที่บริษัทโดนบริษัทขนาดใหญ่ขโมยตัวลูกน้องเงินเดือนสูงไปเยอะ พนักงานออกไปเรื่อยๆสามปีแล้วที่ผมไม่รับคนเพิ่ม ลดขนาดการขายลง
                    เกือบสามเท่า ลดค่าใช้จ่ายมาตลอดเวลา ปัจจุบันคล้ายกับปี 34-35มีพนักงานทั้งหมดเดียวนี้มีเพียงสี่คน เพียงแต่เราแก่ลงมากแล้ว อีกไม่กี่ปีจะถึงวัยเกษียน  ยังทำงานวันละ สิบกว่า ชม อยู่
                     ปีนีเหตุการณ์น่ากลัวมาก แต่คิดว่าคงพอเอารอด อีกสองปีลูกคนเล็กก็จบปริญญาแล้ว คงใก้ลเวลาพัก

                    อย่ายอมแพ้ และอย่าให้ใจของเราอ่อนแอ อยากร้องให้ก็ร้องในใจไม่ให้ใครเห็น  คิดเสียว่าเกิดมาก็ไม่มีอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างเราวาดภาพเองว่าเป็นอย่างนี้ อย่างโน้น ทำงานหนักไม่ตายหรอกครับ
                   เพราะอย่างน้อย อาหารการกินเมืองไทย ยังถูกและสมบูรณ์ที่นึงในโลก  คงมีสักวันที่ฟ้าสดใส หลังพายุใหญ่พัดมา ไม่ว่านานเท่าไรเราจะอดทน   เป็นกำลังใจ ให้น้องๆทั้งหลายด้วยครับ

ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีครับ

[PUNG]

สุดยอดจริงๆ ครับ  ผมคงต้องปล่อยวางบ้างแล้ว  ตอนนี้ทำงานไม่ได้พัก  ไดเงิน ก็สนอง กิเลส  ไม่รู้ว่าตอนผมเกษียน อีก 30 ปีข้างหน้าผมจะเหลืออะไรเหมือนกันครับ

[MR.GREEN]

ผมเจอะมาสองรอบแล้วสิ่งที่กำลังเกิดทุกวันนี้  อาจจะเป็นรอบที่ สาม ก็ระมัดระวังอย่างมาก เพราะว่าเตรียมตัวมาล่วงหน้าสองปีแล้ว
รอบแรก   2529 ผมเป็นผูบริหารระดับสูงในบริษัทที่ตัวเองก็ซื้อหุ้นบริษัทไว้เยอะ และหุ้นอื่นๆอีก ตอนนั้นไม่คิดว่าจะกลับเมืองไทย เพราะมีสัญชาติที่สองอยู่ด้วย Black  Monday เกิดขึ้นบริษัทที่ผมเอาเงินเก็บ
                     ทั้งหมดที่ ทำงานซื้อไว้ ล้มละลาย  งานที่ทำก็โอเค แต่ใจบอกว่าจะเลิกเป็นลูกจ้างแล้วจูงลูกสาวคนแรกตอนนั้นเอาอายุไม่กี่ปีกับแฟน กลับเมืองไทย เงินที่เหลือประมาณ 5%ไม่มากครับ ดีที่มี
                     บ้านในเมืองไทย  และรถอีกคันที่นี้  เลยสาบส่งไม่เล่นหุ้นถึงทุกวันนี้
รอบสอง  2540  ปี 2530 กลับมาตั้งบริษัทที่อยู่ทุกวันนี้ สองสามปีแรกลำบากมาก มีพนักงานสองคน(ผมกับแฟน)เช่า ชั้นล่างตึกแถว ชั้นเดียวเดือนละพันบาท แฟนก็เอาลูกมาไกวแปลที่ที่ทำงาน (ลูกคนที่สอง
                     เกิด)ผมทำงานทุกอย่างตั้งแต่ขายของ  ส่งของ เป็นชิปปิ้ง  พนักงานเก็บเงิน  วิศวกร  ผู้จัดการ lสต็อก เริ่มตั้งแต่แปดโมงเช้าถึง ตีสองตีสาม อาทิตย์ละเจ็ดวัน ไม่มีเงินจ้างคนมากเท่าไร เพราะ
                     เงินที่มีใช้ในการซื้อของและหมุนเข้าร้าน เป็นอย่างนี้เกือบสี่ปี  จนทุกอย่างเริ่มดีขึ้น  มีพนักงานในบริษัท สี่สิบคน (ซับ อีกห้าสิบกว่าคน )  ยอดขายปี 36 เกือบเก้าหลัก
                     ตอนฟองสบู่แตกคราวนั้น มีหนี้เป็น LC เป็นเงินเหรียญประมาณล้านเหรียญ  หนักงานทุกคนให้ทำงานอาทิตย์ละสองวัน รับเงินเดือนคนละ 25% ลูกน้องส่วนใหญ่สงสารทยอยออกไปหางานใหม่
                    โดยผมไม่เคยไล่ใครออกเลย  โชคดีที่เจ้าหนี้ที่เป็นบริษัทต่างชาติไว้ใจ  แยกหนี้ออก และทำธุรกิจต่อ ใช้เวลา หกเจ็ดปีใช้หนี้หมด  จำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี ขายทุกอย่างที่มี รถราคาคันละ
                     หลายล้านราคาไมกีบาท  ที่ดินที่ทยอยซื้อหลายแปลงขายเกือบหมด และจำนองทรัพย์สินทุกอย่างที่มี หลอดวิทยุที่ตอนนั้นมีมหาศาล น่าจะเกือบมากที่สุดในเมืองไทยไปถูกๆ(RCA 2A3 $15-
                     $18, RCA 845  $100.-,GE211 =$80.-)
รอบสาม 2552   เริ่มรู้ตัวว่าจะเกิดขึ้นได้แต่ปลายปี 49-50 โขคดี ที่บริษัทโดนบริษัทขนาดใหญ่ขโมยตัวลูกน้องเงินเดือนสูงไปเยอะ พนักงานออกไปเรื่อยๆสามปีแล้วที่ผมไม่รับคนเพิ่ม ลดขนาดการขายลง
                    เกือบสามเท่า ลดค่าใช้จ่ายมาตลอดเวลา ปัจจุบันคล้ายกับปี 34-35มีพนักงานทั้งหมดเดียวนี้มีเพียงสี่คน เพียงแต่เราแก่ลงมากแล้ว อีกไม่กี่ปีจะถึงวัยเกษียน  ยังทำงานวันละ สิบกว่า ชม อยู่
                     ปีนีเหตุการณ์น่ากลัวมาก แต่คิดว่าคงพอเอารอด อีกสองปีลูกคนเล็กก็จบปริญญาแล้ว คงใก้ลเวลาพัก

                    อย่ายอมแพ้ และอย่าให้ใจของเราอ่อนแอ อยากร้องให้ก็ร้องในใจไม่ให้ใครเห็น  คิดเสียว่าเกิดมาก็ไม่มีอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างเราวาดภาพเองว่าเป็นอย่างนี้ อย่างโน้น ทำงานหนักไม่ตายหรอกครับ
                   เพราะอย่างน้อย อาหารการกินเมืองไทย ยังถูกและสมบูรณ์ที่นึงในโลก  คงมีสักวันที่ฟ้าสดใส หลังพายุใหญ่พัดมา ไม่ว่านานเท่าไรเราจะอดทน   เป็นกำลังใจ ให้น้องๆทั้งหลายด้วยครับ

   อย่ายอมแพ้  และอย่าให้ใจเราอ่อนแอ  คิดเสียว่าเกิดมาก็ไม่มีอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างเราวาดภาพเองว่าเป็นอย่างนี้ อย่างโน้น ทำงานหนักไม่ตายหรอกครับ  ขอนำคำเหล่านี้ไว้เตือนใจตัวเองนะครับขอบคุณนะครับสำหรับแง่คิดดีๆครับ

[Tube Collector]

ผมเจอะมาสองรอบแล้วสิ่งที่กำลังเกิดทุกวันนี้  อาจจะเป็นรอบที่ สาม ก็ระมัดระวังอย่างมาก เพราะว่าเตรียมตัวมาล่วงหน้าสองปีแล้ว
รอบแรก   2529 ผมเป็นผูบริหารระดับสูงในบริษัทที่ตัวเองก็ซื้อหุ้นบริษัทไว้เยอะ และหุ้นอื่นๆอีก ตอนนั้นไม่คิดว่าจะกลับเมืองไทย เพราะมีสัญชาติที่สองอยู่ด้วย Black  Monday เกิดขึ้นบริษัทที่ผมเอาเงินเก็บ
                     ทั้งหมดที่ ทำงานซื้อไว้ ล้มละลาย  งานที่ทำก็โอเค แต่ใจบอกว่าจะเลิกเป็นลูกจ้างแล้วจูงลูกสาวคนแรกตอนนั้นเอาอายุไม่กี่ปีกับแฟน กลับเมืองไทย เงินที่เหลือประมาณ 5%ไม่มากครับ ดีที่มี
                     บ้านในเมืองไทย  และรถอีกคันที่นี้  เลยสาบส่งไม่เล่นหุ้นถึงทุกวันนี้
รอบสอง  2540  ปี 2530 กลับมาตั้งบริษัทที่อยู่ทุกวันนี้ สองสามปีแรกลำบากมาก มีพนักงานสองคน(ผมกับแฟน)เช่า ชั้นล่างตึกแถว ชั้นเดียวเดือนละพันบาท แฟนก็เอาลูกมาไกวแปลที่ที่ทำงาน (ลูกคนที่สอง
                     เกิด)ผมทำงานทุกอย่างตั้งแต่ขายของ  ส่งของ เป็นชิปปิ้ง  พนักงานเก็บเงิน  วิศวกร  ผู้จัดการ lสต็อก เริ่มตั้งแต่แปดโมงเช้าถึง ตีสองตีสาม อาทิตย์ละเจ็ดวัน ไม่มีเงินจ้างคนมากเท่าไร เพราะ
                     เงินที่มีใช้ในการซื้อของและหมุนเข้าร้าน เป็นอย่างนี้เกือบสี่ปี  จนทุกอย่างเริ่มดีขึ้น  มีพนักงานในบริษัท สี่สิบคน (ซับ อีกห้าสิบกว่าคน )  ยอดขายปี 36 เกือบเก้าหลัก
                     ตอนฟองสบู่แตกคราวนั้น มีหนี้เป็น LC เป็นเงินเหรียญประมาณล้านเหรียญ  หนักงานทุกคนให้ทำงานอาทิตย์ละสองวัน รับเงินเดือนคนละ 25% ลูกน้องส่วนใหญ่สงสารทยอยออกไปหางานใหม่
                    โดยผมไม่เคยไล่ใครออกเลย  โชคดีที่เจ้าหนี้ที่เป็นบริษัทต่างชาติไว้ใจ  แยกหนี้ออก และทำธุรกิจต่อ ใช้เวลา หกเจ็ดปีใช้หนี้หมด  จำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี ขายทุกอย่างที่มี รถราคาคันละ
                     หลายล้านราคาไมกีบาท  ที่ดินที่ทยอยซื้อหลายแปลงขายเกือบหมด และจำนองทรัพย์สินทุกอย่างที่มี หลอดวิทยุที่ตอนนั้นมีมหาศาล น่าจะเกือบมากที่สุดในเมืองไทยไปถูกๆ(RCA 2A3 $15-
                     $18, RCA 845  $100.-,GE211 =$80.-)
รอบสาม 2552   เริ่มรู้ตัวว่าจะเกิดขึ้นได้แต่ปลายปี 49-50 โขคดี ที่บริษัทโดนบริษัทขนาดใหญ่ขโมยตัวลูกน้องเงินเดือนสูงไปเยอะ พนักงานออกไปเรื่อยๆสามปีแล้วที่ผมไม่รับคนเพิ่ม ลดขนาดการขายลง
                    เกือบสามเท่า ลดค่าใช้จ่ายมาตลอดเวลา ปัจจุบันคล้ายกับปี 34-35มีพนักงานทั้งหมดเดียวนี้มีเพียงสี่คน เพียงแต่เราแก่ลงมากแล้ว อีกไม่กี่ปีจะถึงวัยเกษียน  ยังทำงานวันละ สิบกว่า ชม อยู่
                     ปีนีเหตุการณ์น่ากลัวมาก แต่คิดว่าคงพอเอารอด อีกสองปีลูกคนเล็กก็จบปริญญาแล้ว คงใก้ลเวลาพัก

                    อย่ายอมแพ้ และอย่าให้ใจของเราอ่อนแอ อยากร้องให้ก็ร้องในใจไม่ให้ใครเห็น  คิดเสียว่าเกิดมาก็ไม่มีอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างเราวาดภาพเองว่าเป็นอย่างนี้ อย่างโน้น ทำงานหนักไม่ตายหรอกครับ
                   เพราะอย่างน้อย อาหารการกินเมืองไทย ยังถูกและสมบูรณ์ที่นึงในโลก  คงมีสักวันที่ฟ้าสดใส หลังพายุใหญ่พัดมา ไม่ว่านานเท่าไรเราจะอดทน   เป็นกำลังใจ ให้น้องๆทั้งหลายด้วยครับ

[sathiya]

เป็นกำลังใจครับขอให้มีงานทำกันเร็วๆทุกท่านครับดูๆแล้วพี่ๆเพื่อนมาจากหลายอาชีพเหมือนกันช่วงนี้ต้องนิ่งๆไว้ก่อนยังไม่รู้เลยว่าจะดีขึ้นหรือจะแย่ลงพอเพียงดีทีสุดแต่พอเห็นหลอดสวยๆอดไม่ได้ทีจะต้องเจียดเงินอันน้อยนิดไปซื้อ

[Martra]

จน!! เครียด!! ห้ามกินเหล้า!! (นะ)  ฟังเพลงกันให้เยอะขึ้น...สู้โว้ย!!   

 

[TOM]

มันเปิดโอกาสให้ตัวเราค้นหาอะไรใหม่ มีเวลาคิด เวลาปรับตัว ............. แต่ต้องใจเย็น อดทน ประหยัด และ คิดแต่สิ่งที่ดีๆ ..... ขยันหมั่นเพียรทำไปเรื่อยๆ  ท้อแท้ได้  แต่อย่าท้อถอยครับ ...............

ผมคิดว่าอย่างนี้นะครับ ...............

[MCU]

สำหรับท่านที่อยากลองนำผลงานมาจำหน่ายทาง internet อยากแนะนำโปรแกรมที่ใช้ในการขายของ

- osCommerce v2.2 RC2 สำหรับใช้ขายสินค้า (แนะนำหนังสือชื่อ  เปิดร้านค้าออนไลน์ให้ครบสูตรด้วย osComerce)
http://www.oscommerce.com

ขายสินค้าออนไลน์ไม่ยากอย่างที่คิด ค่อยๆทำค่อยๆคิดนะครับ...

[อ้วน]

ทำงานมา 14 ปี ไม่เคยคิดว่าจะตกงาน มาวันนี้บริษัทเอาคนออก ยังไม่รู้ว่าจะถึงตัวเราหรือปล่าว ทำงานไปก็อดคิดไม่ได้
ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ คนอื่นเขาไม่ได้ทำในสิ่งที่เราทำเขายังอยู่ได้ ลูกค้าเราเขายังมีรายได้มาจ่ายเราได้ เราก็ต้องทำได้ครับ

[SOUNDTUBE]

ช่วงนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยครับ
ตอนนี้กำลังรอฟังผลว่าจะปิดทั้งบริษัทฯ หรือว่าอยู่ต่อ    ครั้นจะไปหางานใหม่ก็คงหายาก ลองคิดถึงเด็กจบใหม่ปีนี้สิครับ 

ถ้าอยากมีเว็บไว้ขายของประมาณว่าเป็นศูนย์กลาง ใครทำเครื่องแล้วอยากเอามาลงขาย ก็ลองปรึกษากันดีๆ ก่อนนะครับ ปัญหาที่จะตามมามีแน่นอน เรื่องตัดราคา เรื่องสาดโคลน แต่ถ้าพร้อมแล้วแจ้งมาได้ ผมยินดีเป็นสปอนเซอร์ให้ ฟรีทุกอย่าง ในสภาวะแบบนี้ถือว่าช่วยเหลือกัน ทั้งพื้นที่และระบบ ไม่ต้องแบ่ง % ให้ผมด้วย

ดีใจด้วยสำหรับเพื่อนๆสมาชิก ร่วมด้วยช่วยกัน ขอบคุณคุณชายวี ที่ช่วยเสนอช่องทางให้แก่เพื่อนพี่น้องที่กำลังประสบวิกฤต  ........

[ชายวี]

ช่วงนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยครับ
ตอนนี้กำลังรอฟังผลว่าจะปิดทั้งบริษัทฯ หรือว่าอยู่ต่อ    ครั้นจะไปหางานใหม่ก็คงหายาก ลองคิดถึงเด็กจบใหม่ปีนี้สิครับ 

ถ้าอยากมีเว็บไว้ขายของประมาณว่าเป็นศูนย์กลาง ใครทำเครื่องแล้วอยากเอามาลงขาย ก็ลองปรึกษากันดีๆ ก่อนนะครับ ปัญหาที่จะตามมามีแน่นอน เรื่องตัดราคา เรื่องสาดโคลน แต่ถ้าพร้อมแล้วแจ้งมาได้ ผมยินดีเป็นสปอนเซอร์ให้ ฟรีทุกอย่าง ในสภาวะแบบนี้ถือว่าช่วยเหลือกัน ทั้งพื้นที่และระบบ ไม่ต้องแบ่ง % ให้ผมด้วย

[PUNG]

ผมอยากให้มีหน้าเว็บ  ที่บอกความถนัดของสมาชิกแต่ละคนนะครับ เพราะทุกคนมีประสบการไม่เหมือนกัน  จบมาไม่เหมือนกัน แต่รัก diy เหมือนกัน  จะได้ช่วยเหลือ ฝากงาน หรือให้คำแนะนำกันได้ครับ  ผมเองถ้าแนะนำอะไรได้ก็อยากแนะนำ  และก็อยากถามปัญหา ที่ผมไม่เคยรู้เหมือนกันครับ

[Huatoe_Smoky]

มาเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่ประสบปัญหา  ผ่านวิกฤตไปได้นะครับ

[จ่าสิบหลอด]

เป็นข้าราชการครับ ถึงเงินเดือนน้อย ซื้ออุปกรณ์ทีต้องเก็บออมเอา แต่เศรษฐกิจยังไงก็พออยู่ได้ ไม่โดนเลิกจ้าง ว่าแต่รัฐบวมยังมีเงินเดือนให้อยู่ป่าวหว่า  เป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ ซักวันคงต้องดีขึ้นครับ

[kub_123]

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่าน สู้ สู้ สู้ ครับ

[NK]

เมื่อคืนผมดู"คนค้นคน"
เด็กสาวที่ชื่ออ้อม เป็นโรคของผิวหนัง เธออยู่อย่างเข้าใจในชีวิต เก่งมากๆ
อีกคน คุณมั่นคง ชายหนุ่มที่มีร่างกายไม่ปกติ อยู่บ้านแพ้ว
พวกเค้าทำให้ผมคิดได้ครับ
 

เป็นกำลังใจให้ทุกท่านครับ สู้ๆ

[ดาวเหนือ]

   ยังไม่ตกงาน แต่ก็ต้องคอยระวังตัวอยู่ตลอด ตอนนี้เริ่มรู้ซึ้งถึงคำว่า " เศรษฐกิจพอเพียง " แล้วครับ หน้า ซื้อขายไม่ค่อยได้เข้าแล้ว ส่วนมากจะเข้า ไปที่ มุมพักผ่อน และ มุม ตากล้อง ท่องเที่ยว สบายใจและ ประหยัดเงินครับ

     ผมว่า ถ้ามีกระทู้ ประกาศรับสมัครงาน ก็น่าจะดีนะครับ สมาชิกท่านไหน เจอ หรือทราบข่าวการรับสมัครงาน ก็จะได้นำมาแจ้งให้กับสมาชิกทราบ

ผมก็เป็นเช่นเดียวกันครับ... ยังไม่ตกงาน แต่ก็ต้องคอยระวังตัวอยู่ตลอด

ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนที่ประสพปัญหา และ ขอให้ปัญหาผ่านพ้นไปเร็วที่สุด

[ไททิศ]

สำหรับผม การทำ DIY ทำให้งานที่ทำงานทำได้ดีขึ้นนะครับ พอดีทำงานบริษัทอิเลกทรอนิกส์อยู่ ช่วงนี้ก็ซบเซาครับ แต่ก็ยังมีงานอยู่ไม่น้อย ยังเหนื่อยได้ตลอดปี
เหมือนกับทุกบริษัทแหละครับ ที่มีแผนกต่างๆรับผิดชอบงานอยู่แล้ว คนทำงานก็ไม่ได้ลงไปทำทุกขั้นตอน
ผมเองก็ไม่ได้เรียนด้านไฟฟ้าหรืออิเลกทรอนิกส์มาโดยตรงนะครับ วิชาพื้นฐานอิเลกทรอนิกส์เรียนมานิดหน่อยเอง

แม้ว่าการผลิตเป็นอุตสาหกรรม กับ DIY จะแตกต่างกันมากในทางปฏิบัติ แต่โจทย์พื้นฐานนั้นเหมือนกันครับ "ต้องทำของดี ต้นทุนต่ำ ทำเสร็จทันเวลา"
พอทำ DIY ต้องทำงานหลายอย่างเอง รู้สึกได้เลยว่าได้ฝึกฝนทักษะมากขึ้น ตั้งแต่ออกแบบ ซื้อของ จนถึงผลิตเป็นสินค้า
อย่างเวลาประกอบงาน ที่โรงงานใช้แรงงานทำทั้งนั้น ตอนนี้ลงมือทำเองก็เข้าใจปัญหามากขึ้น แก้ปัญหาดีขึ้น

เพื่อนๆที่ออกจากงานอย่าเพิ่งเครียดครับ ผมอยากบอกว่าทุกท่านมีศักยภาพอยู่แล้ว ลองดูว่า แท้จริงแล้วเรามีดีอะไรบ้าง
อย่างน้อยผมเชื่อว่าการทำ DIY นั้น ต้องเพิ่มพูนความสามารถของเพื่อนๆขึ้นมาไม่มากก็น้อยครับ ควรมองวิกฤติเป็นโอกาสครับ

ถ้าที่บริษัทต้องรับงานผลิตแอมป์หลอด ที่แรก ที่แรกที่ผมจะมาหาทีมงานผู้เชี่ยวชาญ ก็ต้องเป็นเว็บแห่งนี้แน่นอนครับ

[ใหญ่]

:helpเศษฐกิจตอนนี้แย่มากๆ  ร้านผมก็โดนผลกระทบเยอะเลยครับ  แต่ยังโชคดีที่ลูกค้าเก่าไม่ทิ้งกันก็เลยยังพออยู่ได้  ยังงัยผมขอเป็นกำลังใจกับพี่น้องที่ตกงานและที่ได้รับผลกระทบจากเศษฐกิจทุกท่านนะครับ  สู้ ๆ นะครับ

ร้านแฟนผมก็เหมือนกันครับ  ดีที่ร้านเปิดนานหลายปีแล้ว  ถ้าเป็นธุรกิจเปิดใหม่....ไม่อยากนึกถึงเลยครับ     เจ๊งแน่ๆ