หัวข้อ: ไปดูหนังที่โรงหนังศรีกรุงกันเถอะ

[youkoso-san]

สวัสดีครับ เพิ่งรู้ว่าคนญี่ปุ่นยุค 60 ชอบ Dopont กับ Rolex สมัยนี้คงยังชอบ Rolex อยู่ เห็นโฆษณาขายอยู่ในนิตยสาร

ตอบพี่กมลว่า หอคันไซเป็นหอพักนักเรียนต่างชาติ ที่ผมเคยไปอยู่ที่โอซาก้าเมื่อปี 84 ครับ มีนักเรียนสารพัดชาติที่ส่วนใหญ่เรียนอยู่ ม.โอซาก้า มาอยู่กัน เป็นหอประหยัด ห้องน้้ารวม มีครัวรวมเล็กๆ มีเครื่องซักผ้าแบบ 2 ถัง ฯลฯ 

ช่วงไปใหม่ๆแปลกใจที่สุดก็คือรถเมล์นี่แหละครับ ที่ป้ายรถเมล์จะมีตารางเวลาบอกว่าจะมีรถเมล์สายไหนมาถึงกี่โมง และก็เห็นมาตรงเวลานั้นๆจริง ส่วนรถไฟฟ้าใต้ดิน-บนดิน ก็ชอบมาก เป็นเครือข่ายมีหลายสายครอบคลุมดี จะไปไหนมาไหนก็สะดวก สามารถวางแผนเวลาการเดินทางได้ตรงเวลาเป๊ะๆ

ที่โอซาก้ามีแหล่งเครื่องเสียงอยู่ที่ Nipponbashi ชอบไปเดินในวันว่าง จำได้ว่าซื้อ CDP เครื่องแรกคือ Yamaha CD3 ก็ที่นีแหละ ตอนนี้เครื่องไม่รู้ไปไหนแล้ว แต่แผ่นแถม (เป็นของ Sony) ยังอยู่ นานๆทีก็เอามาเปิดฟังรำลึกถึงความหลังสักที แถวๆนี้จะมีร้าน Gyudon (ข้าวหน้าเนื้อ) อร่อยอยู่ร้านนึง ราคาเป็นมิตรกับพวกนักเรียน ตอนนี้หากอยากกิน Gyudon ก็จะไปที่ร้าน Yoshinoya เซ็นทรัลลาดพร้าว

กำลังรอพี่มาเล่าเรื่อง ระบำ Can Can ครับ ไม่เตยดู

[tsainont (FilmJunkie)]

เล่าต่อเลยครับคุณอา กำลังมัน อิอิ

[Help !!!]

ไปจีบสาวญี่ปุ่นกันไหมครับ ?
ผมไปราวปี 2504  ตอนนั้นยังเรียนมหาลัย เป็นช่วงหน้าร้อนปิดเทอม ตามเพื่อนไปในสมัยนั้นคนไปนอกน้อย สนามบินดอนเมืองผู้คนบางตา  ใครได้ไปนอกถือว่าเป็นเรื่อง
โชคดี  น่าดีใจ มีเพื่อนฝูงญาติมิตรพากันมาส่งที่สนามบินมากมาย พร้อมกับช่อดอกไม้ถ่ายรูปกันใหญ่ เหมือนการรับปริญญาปัจจุบันเปียปเลย
ผมยังมีรูปและได้รับดอกไม้กับเขาด้วย ทั้งๆที่ผมไปเที่ยวไม่ได้ไปเรียนต่อ  555    มันเป็น แฟชั่น ใครไม่ได้รับเป็นเรื่องแปลกประหลาด  เพื่อนคนที่มาส่งบอกว่ากูหาโอกาสอยากเที่ยวสนามบินดอนเมือง ดูเครื่องบินนานแล้ว  เพราะสนามบินอยู่ไกลตัวเมืองมากในสมัยนั้น  พอกูรู้ว่า เองไปนอกกูดีใจได้มาเที่ยวดอนเมืองคราวนี้   555  โธ่เอย ??  นึกดีใจเพื่อนมาส่งมากมายที่ไหนได้อยากเที่ยวดอนเมืองดูเครื่องบิน 555
ตอนอยู่บนเครื่องใกล้จะถึงโตเกียว เพื่อนสั่งเหล้าสาเกอุ่นๆมาดื่ม  กินไม่กินเปล่าดันราดลงบนเสื้ออีกด้วย ผมก็ไม่ได้เอะใจ มาทราบภายหลัง ต่อว่าเพื่อนยกใหญ่
             เรื่องคือเพื่อนแอบนำเพชรลูกหลายเม็ดไปซื้อจากอินโดนีเซีย พร้อม นาฬิกาเรือนทองRolex ไฟเช็ก ทอง Dopont  หลายชิ้น เอาเข้าไปขายที่ญี่ปุ่นเทียวนี้ ที่ญี่ปุ่นแพงมากๆ กำลัง Hit คนอยากได้มาก มีเท่าไหรขายได้หมด  ผมเกือบได้เที่ยวคุกญี่ปุ่นแล้วละ แต่โชคดีที่รอดได้ ทราบจากเพื่อนภายหลังว่าที่เอาเหล้าราดเสื้อส่งเสียงเอะอะ เมามาย เพราะนายด่านศุลกากรญี่ปุ่น  เกลียดพวกขี้เมาจะไม่ค่อยตรวจมักจะรีบจัดการไล่ไปให้พ้นๆ  เพราะอายชาวต่างชาติที่เข้าแถวรอผ่านด่าน รักชาติจริงๆ ครับพวกญี่ปุ่น ผมขอตอบำถามของคุณ Youkoso-san  ว่า
แถว Nihonbashi, akihabara  ผมไม่ทราบว่ามีขายเครื่งเสียง  เพราะ ผมยังไม่ได้เล่นเครื่องเสียงตอนนั้น   รู้แต่ว่า ผม ไปพักอยู่ห่างจาก Shinjuku  หลายสถานีรถใต้ดิน  บ้านพักอยู่ใกล้สถานีรถไฟ ชื่อสถานี  OKUBO EKI  พอลงจากรถไฟ ข้าห้องอาบน้ำ โอฟูโระ กลับเข้าบ้าน อยู่ใกล้กัน
รถไฟญี่ปุ่นตรงเวลาเป็นวินาที ผมกลับจากไหว้พระไดบุสึก ที่ Yokohama รถไฟข้าเทียบสถานีโตเกียว เพื่อนให้ผมดูเข็มวินาทีนาฬิกา Rolex ของเขา พอเข็มวินาทีถึงเลข 12 รถไฟหยุดดังฉึ่งเลยครับสุดยอดจริงๆ ไม่ใช่ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่างครับ
     ผมเคยออกไปเที่ยวเองคนเดียวโดยเพื่อนสอนว่าให้นับจำนวนสถานี ที่จะลง และให้จำเลข ทางเข้าออกให้ดี และจำชั้นสถานีว่าอยู่ลึกลงไปกี่ชั้น  ไปโผล่ที่ใด  จำผิดอาจจะหลงอยู่ในสถานีทั้งวันเพราะมันสับสนวุ่นวายมาก  ลึกลงไปหลายชั้น แต่ผมก็กลับถูก เก่งเหมือนกัน  ผมเคยไปโผล่ทีห้างไดมารู  และห้างอิเชตันซึ่งเพื่อนบอกว่าห้างใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น รถเมล์ญี่ปุ่นผมไม่เคยขึ้นครับ   หอคันไซ  เพื่อนไม่เคยพาไปครับ เป็นหอศิลปะหรือหออะไรครับ? ช่วยบอกหน่อยมีโอกาสจะได้ไปเที่ยว ส่วนมาก เพื่อนพาผมเข้าร้านCoffee shop ซึ่งสวยมากๆ ตกแต่งไม่ซ้ำกับ บางร้านแต่งเป็น เมืองใต้สมุทร มีปลาสีสวยแหวกว่ายไปมารอบกำแพงร้าน บางร้านแต่งเป็น ป่าAmazon ต้นไม้เต็มไปหมด
บางร้าน แต่เป็น เวที concert เปิดแครื่องเสียงชั้นดี ให้เราขึ้นไปยืน ถือไม้ Batonทำหน้าที่ Conductor ควบคุมการบรรเลงดนตรี ตรงหน้าจะเป็นจอฉายภาพวงดนตรี Symphony วงใหญ่ทั้งวง พอดนตรีเริ่มบรรเลงเราก็โบกไม้Batonกำกับการบรรเลง ถ้าาทำเข้าจังหวะได้ดี จบเพลงคนในร้านกาแฟก็จะพากันปรบมือให้สนุกดี  ยังมี  บาร์มากมายลักษณะเดียวกัน
     พวกญี่ปุ่นเขานิยมนัดพบกันที่ร้านกาแฟ เพื่อพูดคุย   เจรจาธุรกิจ ราคากาแฟถ้วยหนึ่งไม่แพง คุณจะนั่ง เป็นชั่วโมง หรือ ทั้งวัน ไม่สั่งเพิ่มเขาก็ไม่ไล่  แต่คนญี่ปุ่นเขาจะไม่นั่งแช่ เขามีมรรยาท อ่านหนังสือพิมพ์ จบก็ไป สูบบุหรีหมดม้วนขยี้ลงไปที่จานรอง  แป๊ป เดียวสาวเสิร์ฟ ที่ยืนดูอยู่ใกล้ๆ จะนำจานใหม่มาเปลี่ยนทันที นำจานเก่าออกไป สาวเสิร์ฟ แต่ละนางขาวสวยผ่านการคัดเลือก เพื่อนผม บอกเทคนิคในการจีบสาวเสิร์ฟ เขาจะใส่นาฬิกาทอง Rolex จุดไฟแช็คทอง Dopont สาวๆในร้าน ที่ยืนอยู่ใกล้ๆตาโต ต่างชาติหนุ่มคนนี้รวยมากมาเรียนถึงญี่ปุ่น เข้า ดื่มกาแฟร้านนี้ไม่กี่วันก็Date สาวออกไปเที่ยวได้แล้วครับ  เป็นการลงทุนที่ไม่แพงมาก  ได้สาวญี่ปุ่นมาช่วยฝึกสอนพูดเรียนภาษาญี่ปุ่น เพราะก่อนไป เพื่อนพูดญี่ปุ่นไม่ได้เลยกะว่าไปเรียนที่นั่น เพื่อนได้พาผมไปพบคนไทยที่เรียนที่ญี่ปุ่นก่อนหน้านั้น  กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่กับแฟนญี่ปุ่น อยู่เตียงโซฟา พอเพื่อนไปหาเขาไล่เธอลงจากเตียงให้เพื่อนผมขึ้นไปนอนแทน สาวญี่ปุ่นก็ไม่ได้แสดงอาการโกรธไม่พอใจ แต่กลับพยายามปฎิบัตเอาอกเอาใจอยู่ตลอดเวลาเรื่องอาหารเครื่องดื่ม  พอชวนเพื่อนออกไปเที่ยวข้างนอกแฟนสาวรีบไปเอารองเท้ามาสวมใส่ให้ สุขสบายมากๆได้แฟนญี่ปุ่น เธอจัดกาทำให้หมด น่าอิจฉา  หลังจากเที่ยวร้านกาแฟทุกคืนจนเบื่อ ผมขยั้นขยอ อยากดูระบำ Can Can ญี่ปุ่นว่า มีการชนช้างหรือไม่อยากรู้อยากเห็นครับ  เพื่อนรับปากว่าจะพาไปดูแต่อยู่นอกเมืองพรุ่งนี้ ต้องนั่งTaxiไป  ผมเป็นคนโบราณรักศิลปะการแสดงเป็นชีวิตจิตใจ ยิ่ง จำพวกระบำ Can Can  มาถึงญี่ปุ่นถ้าไม่ได้ดูก็ไปไม่ถึงญี่ปุ่นใช่ไหมครับ ท่าน

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[ตาปุ๊_ภูเก็ต]

อ่านแล้ว เห็นภาพเลยคัพ สุดยอดคัพผม   ผมเองจะ 30 ปี แล้วคัพยังไม่เคยไป กทม.  แม้แต่ครั้งเดียว 

[youkoso-san]

อ่านแล้วสนุกดีครับ ไม่ทราบว่าตอนนั้น ไปพักที่ไหนครับ ได้ไป แถว nihonbashi, akihabara หรือไม่ ตอนนั้นมีบรรยากาศเป็นแหล่งเครื่องเสียง เครื่องใช้ไฟฟ้าหรือยัง (หากไป) และรถเมล์ที่โตเกียวจอดกันเป๊ะๆตามตารางเวลาหรือไม่ ได้ไปลองรถไฟใต้ดินหรือไม่ครับ ช่วยเล่าให้ฟังด้วยครับ

ที่จริงแล้ว ญี่ปุ่นยุค 80 ก็ยังประหยัด หอพักที่ผมเคยอยู่ที่โอซาก้า ก็ยังมีห้องขนาดประมาณที่ว่า แต่มีโต๊ะตู้เตียง และดีหน่อยที่มีห้องน้ำรวมในหอ ไม่ต้องไปโอฟุโระข้างนอก

คิดถึงหอคันไซจริงๆ ตอนนี้ไม่ทราบเป็นไงแล้ว

[pop2000]

ชอบครับ.  อ่านไปอมยิ้มไป.   ผมเกิดไม่ทัน.  แต่ก็พอทันเห็นแค่มีรถโบราณแถวสนามหลวงเยอะ.   ทันไปกินเหมี่ยงคำปูเสื่อสนามหลวงเล่นว่าว.    ผมบ้านอยู่นนทบุรี แต่อยู่รอยต่อ นนท์กับกทม. ทุกเช้านั่งรถเมล์สีส้ม. มาตลาดบางซ่อนทุกววัน.   หรือไม่ก็ไปท่าน้ำนนท์ ตอนนั้น นนท์มีรถแท๊กซี่คันเล็กๆ. ยี่ห้อเฟียสคันเล็กๆไม่มีแอร์ ประตูรถเป็นแบบพับครึ่งตัวเวล่ปิด.   ตอนดึกแค่3ทุ่มไปนั่งมีหนาวอากาศเย็นมาก
ชอบครับอ่านมันดี.     

[Help !!!]

ไปอาบน้ำโอฟูโล่กันไหมครับ  ในปี 2504 ขณะนั้น 1 ดอลล่าห์แลกได้ 365เยน
ห้องพักเพื่อนที่โตเกียว มีขนาดประมาณ 3 x 4 เมตรแคบมากๆ เพราะที่โตเกียวที่ดินแพงมากขายเป็นตารางฟุต  ไม่มีห้องน้ำห้องครัว แต่มีตู้ขนาดใหญ่ติดฝา 1 ใบ เท่านั้นไว้เก็บเครื่องนอนและเสื้อผ้า พื้นห้องปูด้วยเสื่อญี่ปุ่น [ เสื่อตาตามิ ] ห้องนั้น ใช้เป็น ห้องนอน  ห้องกินข้าว ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องรับแขก  ถ้าจะเข้าห้องน้ำต้องเดินออกไปใช้ห้องน้ำรวมด้านนอก ไม่มีห้องอาบน้ำรวม  ผู้เช่าทั้งหมดจะต้องไปอาบน้ำที่อาคารอาบน้ำสาธารณะ เรียกว่าโอฟูโล่ ซึ่งมีปล่องไฟสูงคล้ายโรงสี มักจะอยู่ใกล้สถานีรถใต้ดิน คือลงรถอาบน้ำเข้าบ้าน  เพื่อนพาผมไปอาบน้ำ ในเย็นนั้น  ที่นั่นคนเยอะมาก  เข้าไปต้องถอดเสื้อผ้าออกใส่ตะกร้าหวายคนละใบ ไม่มีตู้เก็บเสื้อผ้า เพื่อนผมถอดล่อนจ้อน ชีเปลือย  ผมใจไม่ถึงครับ นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินตามเพื่อน ในห้องสภาพคล้าย คอร์ดBadminton  โล่ง แบ่ง เป็น2 ฟากๆซ้ายเป็นที่อาบน้ำหญิง ฟากขวาเป็นที่อาบน้ำชาย  มองกันไม่เห็นหรอครับ [อย่าลุ้น ] ตรงกลางห้อง มีบ่อน้ำคอนกรีตขนาดใหญ่มาก 3 บ่อ เรียงสูงต่ำเหมือนขั้นบันได  ในบ่อน้ำ ร้อนทั้ง3 บ่อเห็นควันไอน้ำลอยขึ้นมา น้ำร้อนในบ่อจะไหลล้นอ่างตลอดเวลา  รอบห้องอาบน้ำมีก๊อกน้ำขนาดใหญ่ ฝังติดกำแพง ห้องหลายสิบก๊อก  ตรงแผงกั้นห้องระหว่างหญิงกับชายจะมีป้าแก่ๆ นั่งที่สูง เหนือแผงกั้น คล้ายกรรมการตัดสินแบตมินตัน  ป้าจะมองเห็น ฝ่าย ชาย กับ หญิง ซึ่ง กำลังทำอะไรกัน  พอผมเดินเข้าไป ชีเปลือยทั้งหลายในนั้น หยุดอาบน้ำทันที หันมามองผมเป็นตาเดียว เพราะว่าผมเป็นมนุษย์ประหลาด คนเดียวที่นุ่งผ้าเข้าห้องอาบน้ำ  เมื่อเป็นเช่นนั้น ผม แก้สถาณะการณ์โดย ถอดผ้าเช็ดคัวออกทันที เหตุการณ์กลับคืนสู่ปกติ    555   ผมต้องไปหยิบถังไม้ ขนาดเล็ก 2ใบ ใบหนี่งสำหรับรองก้นนั่งอีกใบใช้รองน้ำจากก๊อก ยกขึ้นอาบลาดตัว ถ้าต้องการสบู่  ยาสีฟัน ใบมีดโกนหรือแชมพูสระผม เดินไปซื้อได้จากป้าที่นั่งเป็นกรรมการ อยู่นั่น  เมื่อขัดสีฉวีวรรณ เรียบร้อยแล้วเพื่อนนำผมไปลงอ่าง อ่างแรกอุณหภูมิ 25C อ่างที่2   3 5 C อ่างที่3  45 C มีThermometer แช่ให้ดู เพื่อนลงอ่างแรกค่อยๆหย่อนตัวลง แช่สักพัก แล้ว ปีน ข้ามไปลงอ่างที่2 แต่ตอนปีนข้ามไปอ่างที3 พอผมหย่อนก้นลงสะดุ้งสุดตัวเพราะใข่ไก่สุกเป็นยางมะตูมเลยครับ 555
แช่เสร็จเดินกลับหอผมรู้สึกสบายตัวมากหายปวดเมื่อย  ตัวเบาลอยได้เลย มิน่าชาย ไทยและญี่ปุ่นทุกคนชอบลงอ่าง 555

กมล ลำปาง

[Help !!!]

จนป่านนี้ผม เพิ่งทราบว่าเพื่อนผมเลือกครูผิด เลือกครูขี้อายเลยขึ้นครูไม่ได้ 555

ขอบคุณ คุณ Fat tube ครับ ที่ให้ข้อมูลว่ายังคงเคย มีการฉายหนังโต้รุ่งจนถึงสว่างในวันส่งปีเก่าต้อนรับปีใหม่ แต่ระยะหลังเลิกไป สมัยก่อนวันตรุตจีน ก็มีการฉายหนังโต้รุ่งแต่ละโรงฉายหนังหลายๆเรื่องหลายรอบติดต่อกันจนสว่างเรียกได้ว่าคูกันตาแฉะเลยครับต้องจองตั๋วล่วงหน้าหลายเรื่องไม่เช่นนั้นพลาดครับเพราะคนดูเยอะตั๋วหมดทุกรอบ  ผมเหินห่างจากโรงหนังนานหลายสิบปี นับจากที่เขามี Video Tape, Laser Disc ,VCD , DVD และ Blu ray ผมซื้อ แผ่น เหล่านี้มานอนดูที่บ้านสบายดี ราคาไม่แพง ยกเว้น แผ่น Laser Disc แพงมาก ตกยุคเร็วหมดไปเยอะครับ น่าเสียดายตัง หนังปัจจุบันดำเนินเรื่องรวดเร็ว ซับซ้อนลึกลับ  ผมตามเรื่องไม่ค่อยทัน แผ่น Disc ดีครับหยุดย้อนกลับมาดูใหม่ได้ บางเรื่องดูจนจบยังไม่รู้เลยว่าเขาเล่นอะไรกัน ดูไม่รู้เรื่อง  555  สนุกดีครับ คนรุ่นก่อนก็เป็นเสียอย่างนี้แหละครับช้า ขออภัยด้วย ตามยุคไม่ทัน
หนังสือ พล นิกร กิมหงวน ของ ป.อินทรปาลิต ผมชอบอ่านมากตั้งแต่ตอนเป็นเด็กมัธยมต้น อ่านทุกๆ ตอนครับสนุกมากขายดีมากสำนักพิมพ์อยู่ในเขิ้งนครเกษม ท่านป.เป็นคนมีอารมณ์ขัน เขียนอะไรตลกไปหมด อ่านคนเดียวหัวเราะคนเดียวคนเห็นว่าเราเป็นบ้า ครับ  บางเหตุการณ์ในเวลานั้น มันตลกมากแต่ ถ้าเกิดขึ้นในปัจจุบันอาจไม่ใช่ เพราะสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วครับ อาจไม่ตลกเลย

กมล ลำปาง

[Help !!!]

ไปหัดขึ้นครูที่โบสถ์พราหมณ์กัน ไหมครับ ? ปี 2504
เพื่อนจบจาก ร.ร กินนอนมาด้วยกันจะไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นชวนผมไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน  [ขณะนั้น 1 ดอลล่าร์แลกได้ 365 เยน ]  ไหนๆจะไปนอกทั้งทีเพื่อไม่ให้เสียเชิงชายไทยไม่อายสาวญี่ปุ่น  เพื่อนชวนผม ไปหัดขึ้นครู ครั้งแรกที่โบสถ์พราหมณ์เสาชิงช้าแหล่งคุณตัวชื่อดังสมัยนั้น  ผมกลัวไม่อยากไป ผมเก่งแต่ไปเปิดม่านดูสาวๆแถวสะพานถ่านแต่ไม่เคยเข้าไปสักที  เพื่อนคะยั้นคะยอว่าเอ็งอยู่แถวนี้คงรู้ว่ามีทีไหนบ้างไปเป็นเพื่อน เท่านั้น [ ตอนนั้นสะพานถ่านถูกปิดหมดแล้ว]  เอ็งไม่ต้องแสดงเป็นกองเชียรก็แล้วกันนำทางด้วย จึงตกลงพาไป แถวโบสถ์พราหมณ์ เสาชิงช้า ที่นั่นมืดมากเข้าไปในตรอกลึกมาก บ้านแต่ละหลังคล้ายสลัมเป็นรั้วสังกะสีเก่า  มีคนเดินมาถามเที่ยวไหมพี่ ว่าแล้วก็เดินตามเขาไป ก่อนจะถึงที่ทำการ คนนำทางได้ส่งซิ๊กให้คนข้างในเปิดประตูรั้วสังกระสีเดินเข้าตัวบ้านห้องรับแขกมีแขกที่มาเที่ยวนั่งอยู่2-3 คน หลังจากเลือกตัวแสดงแล้ว เพื่อนก็เข้าไป  ผู้แสดงหญิงถือกระโถนและขวดน้ำเดินเข้าไปข้างใน ผมนั่งรออยู่ข้างนอกด้วยความกระวนกระวาย ใจ  เพื่อนเข้าไป สักครู่ใหญ่ๆ กลับออกมาพร้อมกับขึ้นเสียงดังกับผู้แสดงหญิงจับความได้ว่า เพื่อนผมไม่ ยอมจ่ายเงินค่าแสดง สักครู่ มีชายฉกรรจ์ 2 คนท่าทางน่ากลัวเดินตรงเข้าหาเพื่อนผม  ผมถามเพื่อนเรื่องอะไรกัน  เพื่อนบอกว่า มันขี้อายไม่ยอมถอดชุดแสดงออกหมด ได้แต่แง้มออกและเร่งให้แสดงไวๆ มีผู้อยากแสดงรออีกหลายคน เพื่อนหมดอารมณ์ศิลปินงดการแสดง   ผู้แสดงหญิงบอกว่ามึงเห็นของกูแล้ว ถ้าไม่จ่ายก็น่าดู ผมกลัวเพื่อนจะไปสวรรค์ก่อน ไม่ได้ไปญี่ปุ่นรีบจ่ายแทนไป 30.-บาท ลาก มือเพื่อน เผ่นออกจาก โรงถ่ายที่แสดงแทบไม่ทัน    555
กมล ลำปาง
ยังไปไม่ถึงญี่ปุ่นเลยครั้งหน้าถึงครับ

กมล ลำปาง
 kamolt2001@gmail.com

[Fat tube]

ไปฉลองวันขึ้นปีใหม่ 2500 กันครับ
  .ในปีนั้นผู้คนออกมาเที่ยวกันมากมายเต็มไปหมด บรรยากาศ  ครึกครึนมากได้ยินดนตรี เสียงเพลง เสียงไชโย โฮร้องกันตลอดเวลา บริเวณ ที่สนุกที่สุด ก็คือวังบูรพา   รอบๆโรงหนัง  แกรนด์,  คิงส์,  ควีน  และโรงหนัง เฉลิมไทย , ศรีอยุธยา [อยู่สี่ก๊กพระยาศรี รื้อไปหมดแล้ว ทั้ง เฉลิมไทย ด้วย ]
พ่อค้าจะตั้งแผงนำสุราใส่แก้ววางขายเรียงเป็นแถว หน้าโรงหนัง ร้องตะโกนแป๊กละบาทเดียวใครเดินผ่านก็หยิบขึ้นมาดื่ม แก้หนาว  สมัยนั้นเดือนธันวาคม อากาศหนาว ถ้าไปโต้รุ่งต้องใส่เสื้อกันหนาวครับ ไม่เหมือนปัจจุบัน ผมเห็นเขาดื่มกันคงอร่อยก็ลอง ลอง 2 แป๊ก ดื่มแบบหนังคาวบอย รวดเดียวหมดแก้ว  เมาหัวทิ่มเลยครับเพราะดื่มเป็นครั้งแรก และบริเวณท้องสนามหลวง    มีการจัดงานออกร้าน มีการละเล่นหลายๆอย่าง เช่น โขน ลิเก ลำตัด  หมอลำ  นาฏศิลป์ไทย  แสดงดนตรี  ลูกทุ่ง  ลูกกรุง ฉายหนังกลางแปลงนับสิบๆจอ ไป ตามแนวถนนราชดำเนิน มีระบำ Can can  version ไทย [ จำบ๊ะ] เขาแอบแสดง ร่วมเฉลิมฉลองกับเขาด้วย แถว ริมคลอง ชิงช้าสวรรค์ สาวน้อยตกน้ำเป็นต้น      ผมอยากดู หนัง เรื่อง  April Love มาก ชอบ Shirley Jones  Pat Boone แสดงครับ  ผมจำได้ไปดูคืนวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ดู รอบ เที่ยงคืนที่โรงหนังศรีเยาวราช  ในวันส่งท้ายปีเก่ารับปีใหม่ โรงหนังทุกๆโรง เขาจะฉาย หนังแบบไม่หยุด ต่อเนื่องกันหลายรอบจนถึงสว่าง   ผมจองตั๋วหลายใบหลายเรื่องและหลายโรง ดูติดต่อกัน ออกจากศรีเยาวราชไปต่อที คิงส์ แล้วนั่งเท็กซี่ไปดู หนังกำลังภายใน ที่โอเดียน ดูติดต่อกันจนสว่างคาตา ค่อยกลับบ้าน  มึนหัวและง่วงมาก โรงหนังชั้นหนึ่งในกรุงเทพมักจะจัดหนังดีๆ หนัง ฟอร์ม ยักษ์ออก ฉาย  ตอนปีใหม่ ดูกันตาแฉะ  ไม่มีพิธี รวมกลุ่มนั่งดูนาฬิกา นับ count down  ครับ พอขึ้นปีใหม่ฟังจากวิทยุ  เขาก็พากันเปล่งเสียงร้องไชโย ตีปี๊ป จุดปะทัด กันสนั่น เลย
ผมไม่ได้เข้าโรงหนังมา20 กว่าปีแล้วจึงไม่ทราบว่าปัจจุบันนี้ยังมีการฉายหนังต่อเนื่องกันจนสว่างหรือไม่ครับ ?
กมล ลำปาง

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

เคยมีอยู่ช่วงเดียวครับที่ฉายหนังจนถึงเช้า เป็นช่วงที่โรงหนังยุคใหม่(ที่อยู่ตามห้างแบบทุกวันนี้นั่นแหละครับ)เริ่มบูมจนถึงจุดพีค เป็ดฉายเพื่อต้อนรับหนัง Jurassic Park II คนแน่นทุกรอบ ผมจองตั๋วตอนสามทุ่ม ได้ดูรอบตีสาม ท่านเขียนเล่าเรื่องได้บรรยากาศมากครับมองเห็นภาพในความทรงจำของท่านได้ชัดเจนมากครับ กระทู้นี้ผมมีความรู้สึกว่าเป็นการนำเอาบรรยากาศในยุคสมัยที่ผมไม่อาจสัมผัสได้มาให้รับรู้ได้อย่างตื่นตาต์ื่นใจครับ ผมชอบอ่านนิยายเรื่อง พล นิกร กิมหงวน มากครับเพราะว่าได้สัมผัสกับบรรยากาศ และแนวความคิดและสังคมของคนระดับครอบครัวในยุคโน้นได้เลยครับ มาเล่าเรื่องราวที่น่าจดจำอีก บ่อยๆนะครับ ผมและเชื่อว่าหลายๆคนในนี้กำลังรออ่านอยู่ครับ

[Fat tube]

ไปฉลองวันขึ้นปีใหม่ 2500 กันครับ
  .ในปีนั้นผู้คนออกมาเที่ยวกันมากมายเต็มไปหมด บรรยากาศ  ครึกครึนมากได้ยินดนตรี เสียงเพลง เสียงไชโย โฮร้องกันตลอดเวลา บริเวณ ที่สนุกที่สุด ก็คือวังบูรพา   รอบๆโรงหนัง  แกรนด์,  คิงส์,  ควีน  และโรงหนัง เฉลิมไทย , ศรีอยุธยา [อยู่สี่ก๊กพระยาศรี รื้อไปหมดแล้ว ทั้ง เฉลิมไทย ด้วย ]
พ่อค้าจะตั้งแผงนำสุราใส่แก้ววางขายเรียงเป็นแถว หน้าโรงหนัง ร้องตะโกนแป๊กละบาทเดียวใครเดินผ่านก็หยิบขึ้นมาดื่ม แก้หนาว  สมัยนั้นเดือนธันวาคม อากาศหนาว ถ้าไปโต้รุ่งต้องใส่เสื้อกันหนาวครับ ไม่เหมือนปัจจุบัน ผมเห็นเขาดื่มกันคงอร่อยก็ลอง ลอง 2 แป๊ก ดื่มแบบหนังคาวบอย รวดเดียวหมดแก้ว  เมาหัวทิ่มเลยครับเพราะดื่มเป็นครั้งแรก และบริเวณท้องสนามหลวง    มีการจัดงานออกร้าน มีการละเล่นหลายๆอย่าง เช่น โขน ลิเก ลำตัด  หมอลำ  นาฏศิลป์ไทย  แสดงดนตรี  ลูกทุ่ง  ลูกกรุง ฉายหนังกลางแปลงนับสิบๆจอ ไป ตามแนวถนนราชดำเนิน มีระบำ Can can  version ไทย [ จำบ๊ะ] เขาแอบแสดง ร่วมเฉลิมฉลองกับเขาด้วย แถว ริมคลอง ชิงช้าสวรรค์ สาวน้อยตกน้ำเป็นต้น      ผมอยากดู หนัง เรื่อง  April Love มาก ชอบ Shirley Jones  Pat Boone แสดงครับ  ผมจำได้ไปดูคืนวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ดู รอบ เที่ยงคืนที่โรงหนังศรีเยาวราช  ในวันส่งท้ายปีเก่ารับปีใหม่ โรงหนังทุกๆโรง เขาจะฉาย หนังแบบไม่หยุด ต่อเนื่องกันหลายรอบจนถึงสว่าง   ผมจองตั๋วหลายใบหลายเรื่องและหลายโรง ดูติดต่อกัน ออกจากศรีเยาวราชไปต่อที คิงส์ แล้วนั่งเท็กซี่ไปดู หนังกำลังภายใน ที่โอเดียน ดูติดต่อกันจนสว่างคาตา ค่อยกลับบ้าน  มึนหัวและง่วงมาก โรงหนังชั้นหนึ่งในกรุงเทพมักจะจัดหนังดีๆ หนัง ฟอร์ม ยักษ์ออก ฉาย  ตอนปีใหม่ ดูกันตาแฉะ  ไม่มีพิธี รวมกลุ่มนั่งดูนาฬิกา นับ count down  ครับ พอขึ้นปีใหม่ฟังจากวิทยุ  เขาก็พากันเปล่งเสียงร้องไชโย ตีปี๊ป จุดปะทัด กันสนั่น เลย
ผมไม่ได้เข้าโรงหนังมา20 กว่าปีแล้วจึงไม่ทราบว่าปัจจุบันนี้ยังมีการฉายหนังต่อเนื่องกันจนสว่างหรือไม่ครับ ?
กมล ลำปาง

เคยมีอยู่ช่วงเดียวครับที่ฉายหนังจนถึงเช้า เป็นช่วงที่โรงหนังยุคใหม่(ที่อยู่ตามห้างแบบทุกวันนี้นั่นแหละครับ)เริ่มบูมจนถึงจุดพีค เป็ดฉายเพื่อต้อนรับหนัง Jurassic Park II คนแน่นทุกรอบ ผมจองตั๋วตอนสามทุ่ม ได้ดูรอบตีสาม ท่านเขียนเล่าเรื่องได้บรรยากาศมากครับมองเห็นภาพในความทรงจำของท่านได้ชัดเจนมากครับ กระทู้นี้ผมมีความรู้สึกว่าเป็นการนำเอาบรรยากาศในยุคสมัยที่ผมไม่อาจสัมผัสได้มาให้รับรู้ได้อย่างตื่นตาต์ื่นใจครับ ผมชอบอ่านนิยายเรื่อง พล นิกร กิมหงวน มากครับเพราะว่าได้สัมผัสกับบรรยากาศ และแนวความคิดและสังคมของคนระดับครอบครัวในยุคโน้นได้เลยครับ มาเล่าเรื่องราวที่น่าจดจำอีก บ่อยๆนะครับ ผมและเชื่อว่าหลายๆคนในนี้กำลังรออ่านอยู่ครับ

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[taonoi]

อ่านเพลินดีครับ....

[Help !!!]

ไปฉลองวันขึ้นปีใหม่ 2500 กันครับ
  .ในปีนั้นผู้คนออกมาเที่ยวกันมากมายเต็มไปหมด บรรยากาศ  ครึกครึนมากได้ยินดนตรี เสียงเพลง เสียงไชโย โฮร้องกันตลอดเวลา บริเวณ ที่สนุกที่สุด ก็คือวังบูรพา   รอบๆโรงหนัง  แกรนด์,  คิงส์,  ควีน  และโรงหนัง เฉลิมไทย , ศรีอยุธยา [อยู่สี่ก๊กพระยาศรี รื้อไปหมดแล้ว ทั้ง เฉลิมไทย ด้วย ]
พ่อค้าจะตั้งแผงนำสุราใส่แก้ววางขายเรียงเป็นแถว หน้าโรงหนัง ร้องตะโกนแป๊กละบาทเดียวใครเดินผ่านก็หยิบขึ้นมาดื่ม แก้หนาว  สมัยนั้นเดือนธันวาคม อากาศหนาว ถ้าไปโต้รุ่งต้องใส่เสื้อกันหนาวครับ ไม่เหมือนปัจจุบัน ผมเห็นเขาดื่มกันคงอร่อยก็ลอง ลอง 2 แป๊ก ดื่มแบบหนังคาวบอย รวดเดียวหมดแก้ว  เมาหัวทิ่มเลยครับเพราะดื่มเป็นครั้งแรก และบริเวณท้องสนามหลวง    มีการจัดงานออกร้าน มีการละเล่นหลายๆอย่าง เช่น โขน ลิเก ลำตัด  หมอลำ  นาฏศิลป์ไทย  แสดงดนตรี  ลูกทุ่ง  ลูกกรุง ฉายหนังกลางแปลงนับสิบๆจอ ไป ตามแนวถนนราชดำเนิน มีระบำ Can can  version ไทย [ จำบ๊ะ] เขาแอบแสดง ร่วมเฉลิมฉลองกับเขาด้วย แถว ริมคลอง ชิงช้าสวรรค์ สาวน้อยตกน้ำเป็นต้น      ผมอยากดู หนัง เรื่อง  April Love มาก ชอบ Shirley Jones  Pat Boone แสดงครับ  ผมจำได้ไปดูคืนวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ดู รอบ เที่ยงคืนที่โรงหนังศรีเยาวราช  ในวันส่งท้ายปีเก่ารับปีใหม่ โรงหนังทุกๆโรง เขาจะฉาย หนังแบบไม่หยุด ต่อเนื่องกันหลายรอบจนถึงสว่าง   ผมจองตั๋วหลายใบหลายเรื่องและหลายโรง ดูติดต่อกัน ออกจากศรีเยาวราชไปต่อที คิงส์ แล้วนั่งเท็กซี่ไปดู หนังกำลังภายใน ที่โอเดียน ดูติดต่อกันจนสว่างคาตา ค่อยกลับบ้าน  มึนหัวและง่วงมาก โรงหนังชั้นหนึ่งในกรุงเทพมักจะจัดหนังดีๆ หนัง ฟอร์ม ยักษ์ออก ฉาย  ตอนปีใหม่ ดูกันตาแฉะ  ไม่มีพิธี รวมกลุ่มนั่งดูนาฬิกา นับ count down  ครับ พอขึ้นปีใหม่ฟังจากวิทยุ  เขาก็พากันเปล่งเสียงร้องไชโย ตีปี๊ป จุดปะทัด กันสนั่น เลย
ผมไม่ได้เข้าโรงหนังมา20 กว่าปีแล้วจึงไม่ทราบว่าปัจจุบันนี้ยังมีการฉายหนังต่อเนื่องกันจนสว่างหรือไม่ครับ ?
กมล ลำปาง

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[nammm]

เกิดไม่ทัน...

[Help !!!]

 ไปดูเรือรบหลวงศรีอยุธยาที่จมกันไหม ?
 ปี 2494 กับน้าชาย ขึ้นเรือที่ ท่าเตียน เป็นเรือยนต์ 2 ชั้นขนาดใหญ่ ชื่อ พิมพิลาไลย  เรือไปสุพรรณมักจะตั้งชื่อ ตามตัวละครในวรรณคดีเรื่องขุนช้าง-ขุนแผน เช่น ศรีมาลา, ทองประศรี, พลายเพชร,เป็นต้น  ชั้นล่าง เปิดโล่งบรรทุกสินค้าประเภทโชวห่วย วัสดุก่อสร้าง น้ำมันกาซเป็นปี๊ปๆ เต็มไปหมด ชั้นบนโล่งเป็นที่โดยสาร จะนั่ง นอน ยืน ตามสะดวกไม่ว่ากันแต่ไม่มีม้านั่ง มีห้องน้ำ 1ห้องอยู่ขั้นล่าง ลักษณะคล้ายตู้โทรศัพท์ แขวนห้อยอยู่ท้ายเรือตรงหางเสือ พื้นห้องน้ำไม้กระดานเจาะช่องมองเห็นสายน้ำ เป็นสายๆเมื่อเรือวิ่งนั่งยองๆดูสายน้ำ สวยเพลิดเพลินใจได้คลายทุกข์ด้วย แต่ ต้องระวังเวลาเรือเลี้ยวหักมุม อาจตกน้ำได้   เรือถึงท่าราชวรดิษฐ์  เห็นเรือดำน้ำ2 ลำจอดอยู่ ที่หัวเรือมีใบเลื่อยยักๆ [ ไม่ทราบว่าใช้ประโยคอันใด ?] และเรือรบหลวงศรีอยุธยา จอดกลางน้ำ  ผมตื่นเต้นมากได้เห็นเรือรบอย่างใกล้ชิด ครั้งแรกต ผมสังเกด บนเรือทหารเรือใส่เสื้อชูชีพถือปืนวิ่งกันขวักไขว่ มองไปทางฝั่งท่าราชวรดิษฐ์ ข้าราชการทหารและพลเรือนแต่งชุดขาวเต็มไปหมด ยืนเข้าแถว ผมคิดว่าคงจะมีงานต้อนรับเจ้านายแน่ๆ เรือแล่นไป ถึงประตูน้ำ  ตอนเที่ยงคืน จอดรอปรับระดับน้ำแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำสุพรรณซึ่งให้เท่ากันที่ประตูน้ำนี้  ผู้โดยสารคนบนเรือส่งเสียงกันดังมากจนผมตกใจตื่น เกิดอะไรขึ้น
ผมได้ยินเสียงวิทยุบนฝั่งประกาศข่าวว่าเกิดการกษฎสู้รบดุเดือดที่ท่าราชวรดิษฐ์ ผู้คนตายกันมาก  นี่เราโชคดีนะผ่านมาก่อน ถ้ามาช้าคงเป็นเป้ากระสุนของทั้งสองฝ่ายแน่ๆ  ติดตามเหตุการณ์จนเช้า ลงไปทำธุระที่ตู้โทรศัพท์ ทิ้งบอมลูกแรกก็ต๊กกระใจ ต้องเบรคกระทันหัน ไม่กล้าทิ้งลูกต่อไป  ฝูงปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาแขยง นับสิบๆตัวมาจากไหนไม่ทราบแย่งกัน อ้าปากผะงาบๆรอรับลูกเต็มไปหมด จนผมไม่กล้าส่งลูกให้อีก เป็นเวลาเดียวที่ชาวประมงซึ่งจอดเรือรอจังหวะอยู่แถวนั้นเอาสวิงขนาดใหญ่ช้อนปลาฝูงนั้นไป  เป็นที่ยอมรับว่าสมัยนั้นในน้ำมีปลาในนามีข้าวจริงๆ เดี๋ยวนี้ในน้ำมีผักตบ ในนาน้ำท่วมครับครับ  นับแต่นั้นมาผมไม่กินปลาสวายปลาเทโพอีกเลยเพราะกลัวระเบิดครับ  ถึงสุพรรณวันรุ่งขึ้น ข่าวบอกว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดจมเรือรบหลวงศรีอยุธยาแล้ว เพราะทางทหารเรือจับตัว จอมพล ป. พิบูลสงครามขึ้นเรือจะหนีออกอ่าวไทย แต่ฝ่ายรัฐบาลไม่ยอมเปิดสะพานพุทธ  ทหารเรือขู่จะยิงสะพานถ้าไม่เปิด ทางรัฐบาลนำเครื่องบินทิ้งเรือจม ต้องอยู่สุพรรณต่ออีก 1สัปดาห์ ขากลับ แล่นผ่านเรือรบหลวงที่จม ท่าเตียนถูกกระสุนปืนเสียหายหลายแห่ง เราโชติดีแท้ๆที่เข้าไปในเหตุการณ์ครั้งประวัติศาสตร์
    ต่อมาผมได้ทราบว่าได้ทำการกู้เรือขึ้นมาแล้ว อยากเรียนถามท่านผู้รู้ว่า
   1.เรือลำนี้ ยังมีอยู่หรือไม่ เก็บรักษาไว้ที่ใดหรือขายเป็นเศษเหล็กไปแล้ว
   2. ใบเลื่อยยักๆ ที่หัวเรือดำน้ำ 2 ลำ มีไว้ทำไม ?
 ผมอยากเห็นเรือรบหลวง ศรีอยุธยา และเรือดำน้ำจริงๆครับ

 กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[Help !!!]

 เพื่อนรุ่นเก๋ากึกเล่าว่า วิธีดูจ้ำบ๊ะCan Can ให้ถูกสตางค์ให้นั่งชิงช้าสวรรคื์เพราะจะมองการแสดงเข้าไปในโรงได้หลายรอบ  ตอนเด็ก ๆ เพื่อนคนนี้ชอบดูระบำCan Can ไทยที่ไต้เป๊ะตึก 9 ชั้นเยาวราช  การเต้นระบำCan Can ไทย ได้พัฒนาให้มีรสนิยมมากขึ้นมีฝรั่งผมทองมาร่วมแสดงด้วย  ราคาถูก  เท่าที่จำได้ 15 บาทเท่านั้น ถ้าไปร่วมเต้นกับเขาสาวไทยด้วย ราคา 20-30 บาท ครับ

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[Help !!!]

ไปดูระบำ Can Can Version ไทย กันไหม ? ระบำ Can Can กำเนิดในฝรั่งเศส  นางระบำเต้นยกแข้งยกขาสูงเปิดกระโปงยั่วยวนให้ผู้ชมเห็นชุดชั้นใน ประกอบด้วยดนตรี เพลง Can Can เร้าใจ  มักจะแสดงใน คาบาเร่ต์ ทั่วไปใน ปารีส ในสมัยนั้นการเต้นระบำดังกล่าวผิดกฎหมายต้องลักลอบแสดง  [ดูจากหนังเรื่อง Can Can ปี  1960 นำแสดงโดยแฟรงก์ ซินาตรา และเชอร์ลี แมคเลน หนังสนุกมาม] ระบำนี้แพร่เข้ามาในไทย ตั้งแต่เมื่อใดผมไม่ทราบ  จำได้ว่าตอนเป็นเด็ก อายุ15 มีการแสดงทั่วไปในงานออกร้าน งานวัดประจำปี  หรืองานปีใหม่กันแล้วโดยเฉพาะงานวัดประจำปีที่ภูเขาทองวัดสระเกศ  งานพระเจดีย์กลางน้ำ ซึ่งเป็นงานใหญ่มากในสมัยนั้น การ แสดง เขาไม่เรียกระบำCan Can เรียกว่าระบำจ้ำบ๊ะ ครับ ดนตรีที่ประกอบการแสดงระบำนี้เป็นเครื่องแตรวง 3-4- ชื้น มีแตรทรัมเปต ปี่คลาริเนต กลองใหญ่   แตร ทรอมโบน ฉาบ  โรงระบำกั้นด้วยผ้าใบเป็นคอก พื้นเวทียกสูง ที่นั่งดูเป็น ม้ากระดานยาวเป็นแถวๆ  ด้านนอกโรงจะเป็นเวทีเล็กๆ จะมีคนเชียร์แขก เป่าประกาศหน้าโรงก่อนการแสดงว่า เชิญข้างในครับ ว่า ชีๆ แปะแป๊ะ คนเดียวบาทเดียว ๆ ตะโกนผ่านไมค์ตลอดเวลา ข้างๆ มีนางระบำเต้นเรียกแขก2-3คน  เรียกน้ำลาย [ไม่ใช่น้ำย่อยครับ ] ยกแข้งยกขาเห็นชุดชั้นในวับๆแวมๆ ผู้ประกาศจะบอกว่าเชิญข้างใน ไม่ถอดคืนเงิน ชมยุทธหัตถี   เชิญข้างใน กำลังจะเปิดแสดงแล้วรีบๆไวๆหน่อยครับ ชีๆแปะแป้ะ  ผู้ชมแห่กันเข้าไปข้างในหลายสิบคน เขาแสดงเป็นรอบๆ  รอบละ10 นาที [เอาอะไรกันมากครับบาทเดียว]
การแสดงจะมีสาวๆออกมาเต้น 3-4  คน เต้นจังหวะดนตรีระบำCan Can ยกแข้งยกขาสูง ท่ามกลางเสียงเชียร์ของคนดูโห่ร้องอย่างสนุกสนาน ให้ เปิด ,เปิด ตลอดเวลา  ตอนจบ จะเปิดหวอแปะแป้ะ วิ่งเข้าหลังโรง  การทำยุทธหัตถี  [ชนช้าง ]คือการดับเครื่องเปิดรถหวอเข้าชนกันเสียงดังสนั่น ป๊าป ๆ หลายคัน แล้ว วิ่งเข้าหลังโรงลำดับสุดท้ายจบการแสดง ครับ
 ผมเพิ่งจะรู้ว่าการทำยุทธหัตถี ทำเช่นใด น่ากลัวและอันตรายมาก  ผมว่านักเต้นสาวไทยใจถึงกว่าฝรั่งมากครับ  ฝรั่งไม่กล้าครับ 5555
ท่านผู้อ่านคงจะสงสัยว่าการแสดงCan Can ตำรวจจับไหม ขอบอกว่าจับครับ ถ้าเปิดรถหวอชีๆ แป้ะๆ แต่ทางโรงเซ่นเจ้าที่เจ้าทางไว้เรียบร้อยแล้วเหมือนในหนัง Can Can เปี้ยป เลย  เคยเห็นครั้งหนึ่งนางระบำรีบวิ่งเข้าหลังโรงแทบไม่ทัน มีสายบอกมาก่อน หมาต๋าไล้เรี่ยว เพ่นก่อนละกู กมล ลำปาง
ปกหนัง Can Can 1960 หนังเพลงสนุกเพลงไพเราะครับhttp://www.whosdatedwho.com/tpx_618393/can-can/poster

 กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[ยิ้มละไม]

   ขอคารวะท่านผู้อาวุโส ของผมเคยขึ้นรถรางตอนเด็ก ๆ เหมือนกัน สายเยาวราช อ่านแล้วนึกถึงว่า วันเวลาเปลี่ยนไปเร็วจริง ๆ

[Help !!!]

ผมได้รับคำเฉลย เรื่อง กระโถนและขวดน้ำ จากนัก เที่ยวรุ่นเก๋าแล้วดังนี้ครับ
    ขวดเอาไว้ใส่น้ำล้างเวลาเสร็จกิจ  ส่วนกระโถนมีไว้รองน้ำตอนที่ล้าง  ผมไปเที่ยวบ่อยจนชำนาญ  ตอนหลังกิจการไปรุ่งเรืองอยู่แถวแพร่งสรรพศาสตร์จนทุกวันนี้
        นักเที่ยวรุ่นเก๋า
              ผม เพิ่งจะถึงบางอ้อ  5555
ร้านขายแผ่นเสียงและเครื่องเสียงที่ดีที่สุดยุค 60
 ร้านขายแผ่นเสียงที่โด่งดังที่สุดในยุค60 ล้วนตั้งอยู่ในวังบูรพา มี 2 ร้าน คือร้านขายแผ่นเสียงจีน-ไทย ตั้งอยู่เยื้องกับโรงหนังคิงส์  [ ขณะนี้ตัวร้านยังอยู่แต่ไม่ได้ขายแผ่นเสียงแล้ว ]ภายในร้านจะมีแผ่นเสียงนำเข้าจากต่างประเทศมากมาย เช่น แผ่น RCA living Stereo, Decca, Mercury Deutsche Grammophon ,เป็นต้น  ส่วนใหญ่เป็นแผ่นดนตรี เพลงฝรั่ง ภายในตกแต่งทันสมัยมาก จะมีห้องเก็บเสียงให้ทดลองฟังอยู่หลายห้อง  ทันสมัยที่สุดในยุคนั้นเลย  แผ่นที่ออกใหม่กำลัง Hit มาก ไม่ว่าจะเป็นเพลงClassic หรือเพลง  Popจะแขวนโชร์หน้าร้าน  และเปิดแผ่นสียงแผ่นนั้น ตลอดเวลา None Stop ด้วยเครื่องเสียงหลอดขนาดใหญ่ยี่ห้อ Mcintosh ตั้งโชร์บนเคาน์เดอร์หน้าร้านส่งเสียงออกทางลำโพง JBL ตั้งพื้นตู้ใหญ่หน้าร้าน เสียงไพเราะจับใจครับ ผู้คนที่รอดูหนัง รอบต่อไปยืนฟังกันแน่น เสียงBass ออกมาสะใจสุดๆ ฟังแล้วรีบเข้าไปซื้อครับ แต่ผมใจแข็งไม่ซื้อเพราะ บ้อจี้  นับว่าเป็นเสียงดนตรีที่ไพเราะที่สุดที่ผมเคยฟังมา อีกร้านอยู่ใกล้กันคนละฝาก เยื้องโรงหนัง Grand Theater คือร้าน Black & White  [ขณะนี้เป็นห้างCentralปิดร้านแล้ว] ร้านนี้ขายแผ่นเสียงเพลง Classicส่วนใหญ่ และมีเพลง Pop บ้างแต่น้อยกว่าร้านแรก  ไม่เปิดเพลงโชร์หน้าร้าน แผ่นเสียงจะใส่กระบะให้เลือกมายมาย  ยังมีอีกหลายร้านขายแผ่นเสียงลืมไปคือร้านแผ่นสียงบรอดเวย์ ร้านใหญ่ อยู่แถวสะพานเหล็กใกล้เวิ้งนครเกษม ถนนเจริงกรุง แถวนั้นเป็นดงขายแผ่นเสียงร้านเล็กใหญ่นับสิบส่วนใหญ่เป็นเพลงไทย  เพลงลูกทุ่ง ลำตัด เพลงฉ่อย ขายปลีก -ส่งต่างจังหวัด เปิดในงานบุญงานวัด ครับ  เพื่อนผมเล่าว่าเคยไปซื้อแผ่นเสียงที่ร้านนี้ 1 แผ่น ผม
สงสัยเพราะเพื่อนคนนี้ไม่มีเครื่องเล่นไม่สนใจเครื่องเสียง เขาบอกว่าวันนั้นเผอิญนั่งรถผ่านไปถึงหน้าร้าน เกิดอาการท้องเสียอย่างแรงข้าศึกกำลังจะทะลายด่านแล้ว รีบบอกให้หยุดรถ วิ่งเข้าไปในร้าน คนขายถามว่าพี่จะเอาเพลงอะไร เพื่อนผมตอบไปว่าเพลงไรก็ได้  รีบขอเข้าห้องน้ำรอดตายไป     555

กมล ลำปาง

[อูฐ]

กระทู้  รำลึกอดีต   รวมผู้อาวุโสของเว็ป    ดีคับ คุยรำลึกเรื่องเก่า ๆ  สนุกดีคับ

[Help !!!]

ไปเที่ยวสะพานถ่านกันไหม ?  ตอนผมเป็นเด็กอายุ ประมาณ 12-15  บ้านอยู่แถวหน้า ร.ร. เพาะช่าง  เดินเลยโรงหนังเฉลิมกรุงตรงไปนิดเดียวก็ถึงสะพานถ่าน ถนนตรีทอง แหล่งคนเที่ยวกลางคืนตรงนั้น อยู่ริมคูน้ำหลังเรือนจำลหุโทษ [เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะแล้ว ] ด้วยความอยากรู้อยากเห็นมีมาก ว่าทำไม กลางคืนผู้ชายเดินกันขวักไขว่เต็มไปหมดอย่างกับมีงานเทศกาล   ห้องแถวบริเวณดังกล่าวนั้นยาวตลอดแนวคูน้ำเหม็นๆ ห้องแถวส่วนมาก ติดโคมไฟสีเขียว หน้าบ้าน แต่ไม่หมดทุกบ้านบางบ้านไม่มี  บ้านที่ติดจะมีผ้าม่านห้อยปิดพอเป็นพิธีแต่ยังมองเห็นด้านใน  ผมก็เดินตามผู้คนพอเขาเปิดม่านดูผมชะโงกเห็นผู้หญิงแต่งตัวสวยๆนั่งกันหลายคนส่งยิ้มให้ บ้างขวักมือเรียกเชิญชวนเข้าไป  ชายที่ผมเดินตามไม่ชอบบ้านนี้ปิดม่านเดินต่อ  แต่ มีชายคนอื่นมาเปิดดูต่อๆกันไป ผมตามชายคนนั้นไป จนเขาเดินเข้าไปพูดจากับหญิงที่นั่ง ผมไม่รู้เขาพูดอะไรกัน เพราะไม่กล้าเข้าไปฟัง  สักครู่ หญิงคนนั้นก็เข้าไปในห้อง  ผู้ชายคงยืนรออยู่  ผู้หญิงออกมาเปลี่ยนชุดนุ่งผ้าถุงกระโจมอก ในมือหิ้วกระโถนและขวดน้ำ 1 ขวด เดินนำผู้ชายเข้าไปหลังบ้าน ผมไม่ทราบว่าเขาไปทำอะไรกันข้างใน คงไม่ใช่ทำการบ้านส่งครูแน่  ทำไมต้องถือกระโถนและขวดน้ำไปด้วย  ไม่ทราบจริงๆ  ให้ตกท่อตาย มาจนถึงเดี๋ยวนี้   5555    ผมไม่ได้รอต่อไป ต้องกลับแล้ว กลัวถูกพ่อตีหายหัวไปนานเดินดูหลายรอบกลับดึก ผู้คนยังเดินกันมาก เปิดปิดม่านตลอดเวลา คนที่เดินเปิดม่านชะโงกดูข้างในต้องระวังนะครับอย่าเผผลอเพราะบางบ้านเป็นบ้านผู้คนเขาไม่ได้ทำงานวงการบันเทิง ไม่ได้ติดโคมเขียวไปชะโงกก็จะถูกเอ็ด ครับ ต้องสังเกตให้ดี   5555    แต่ผมเชี่ยวชาญครับเพราะไปบ่อย เมื่อทำการบ้านส่งครูเสร็จ  ผมกล้าสาบานได้ตรงนี้จริงๆครับ ผมไม่เคยเข้าไปบ้านโคมเขียว แม้แต่ครั้งเดียว ตอนนั้น  จึงอยากถามท่านผู้รู้ว่าขวดน้ำและกระโถนเขาเอาไปทำอะไร ?  เพื่อเป็นกุศลเด็กรุ่นหลังหายสงสัย  คำตอบไม่มีรางวัลครับ **  ช่วยการกุศล **
กมล ลำปาง
ป.ล ถ้าท่านสนใจผมยังมีอีกหลายเรื่องตอนเป็นเด็กครับ

กมล ลำปาง

kamolt2001@gmail.com

[Help !!!]

รถรางในกรุงเทพเท่าที่ ผมจำได้ว่ามีอยู่ หลาย สายครับ ที่พอจำได้ดีมี 2 สาย เพราะว่ายังเป็นเด็กจำได้เฉพาะสายที่อยู่แถวๆบ้านขึ้นบ่อยๆ มักจะ โดดห้อยโหนไปโรงเรียนช่วงเช้าและเย็นฟรีประจำ พอนายตรวจ หรือกระเป๋ามาก็โดดลง รอขึ้นคันหลังต่อ  รถรางสมัยนั้นวิ่งช้าไม่ค่อยเร็ว โดดสบายแต่ต้องฝึกครับเพราะ โดดไม่เป็นมีสิทธิล้มฟันหักได้  ผมซ้อมอยู่หลายวันจนชำนาญโดดแล้วต้องรีบวิ่งตามรถไปอย่างเร็วมันจะช่วยทรงตัวได้ไม่ล้มครับและ  เท่อีกตางหาก  รถรางแบ่งที่นั่งเป็น 2 ตอน ด้านหน้าชั้นหนึ่งมีเบอะผ้านุ่มๆ ชั้น2 อยู่ด้านหลังถัดไปเป็น ม้านั่งยาวสองแถว พื้นมีร่องเป็นซี่ๆ มีตัวเรือดเยอะคอยกัด อย่างที่คุณ Hobbitz บอกว่าโดนตัวเลือดกัดมาแล้วเป็นของแถมฟรี  ผมก็โดนเป็นประจำครับเพราะนุ่งกางเกงนักเรียนขาสั้นแต่ตอนหลังเตรียมสมุดมารองนั่ง ปลอดภัย          รถราง สายแรกเริ่มต้นที่สวนลุมฯ ไปตามถนน พระราม 4  ผ่านสามย่าน หัวลำโพง ผ่านโรงหนังโอเดียน  เข้า ถ.เจริญกรุง  ผ่านโรงหนังหลายโรง เช่น เทียนกัวเทียน ฉายหนังจีน โรงหนังคาเธ่ย์  ศรีเยาวราช  ศรีราชวงค์, ผ่าน แยก
วัดตึก เวิ้งนครเกษม ผ่านโรงหนังPrincessอยู่ตรงคอสะพาน   ข้ามสะพานตรงโรงหนัง King  เลี้ยวซ้ายไป พาหุรัด  บ้านหม้อ  เลียวไปตามคลองหลอด ผ่านกรมการรักษาดินแดน  ผ่านกระทรวงมหาดไทย  ผ่านโรงแรมรัตนโกสินทร์ [โรงแรมRoyal ]  ตรงไป โรงหนังบุศยพรรณ บางลำพู  ไป จบที่ไหนจำไม่ได้เพราะ ไม่ค่อยได้ไปมันไกล และแถวนั้นไม่มีโรงหนัง จึงไม่ค่อยสนใจไป
                    รถรางสายที่ 2  เริ่มต้น ที่ถนนตก ผ่าน วัดพระยาไกร วัดยานาวา สาธร  บางรัก  ไปรษณีย์กลาง สี่พระยา โอดียน เลี้ยวเข้าถนนเจริงกรุง  ผ่านวัดเล้งไนยี่  ผ่านโรงหนัง Capital ตรงไปแยก SAB  ผ่านเวิ้งนครเกษม,  ข้ามสะพานแยก สามยอด  คลองถม  ตรงไปเฉลิมกรุง  สี่กั๊กพระยาศรี เลี้ยวขวา  เข้า  ถ.เฟื่องนคร ไปจบที่ข้างกระทรวงกลาโหม
   
กมล ลำปาง

[youkoso-san]

ผมก็ยังได้ทันนั่งรถรางเหมือนกัน แต่ลางเลือนมาก ที่จำได้ คล้ายๆน่าจะนั่งผ่าน สนามหลวง ตลาดยอด บางลำภู โรงหนังบุศยพรรณ ประมาณนี้ แต่ไม่มั่นใจเลย
ผู้อาวุโสท่านใดจำเส้นทางรถรางสายรอบเมืองได้บ้าง


เอา Link รถรางเที่่ยวสุดท้ายมาฝากครับ
http://www.dailymotion.com/video/xqr8sa_11-y-yyyyy-2511-yyyyyyy-yyy-yy-yy_tech

enjoy ครับ

[hobbitz]

เด็กๆผมอยู่แถวซอยจารุรัตน์ นั่งรถราง(ฟรี)ไปโรงเรียน สายอะไรจำไม่ได้ จำได้แต่ว่ามันเริ่มที่บริเวณทางรถไฟเพลินจิต วิ่งผ่านโรงเรียนมาแตร์ ไปสุดทางที่สะพานกษัตริย์ศึก สองข้างทางมีคูน้ำ ที่นั่งบนรถรางเป็นม้านั่งยาวสองแถว พื้นมีร่องเป็นซี่ๆ มีตัวเรือดเยอะคอยกัดเราอยู่ ผมโดนกัดที่ขาตรงพ้นกางเกงขาสั้นเป็นประจำเพราะผู้ใหญ่ชอบลุกแล้วอุ้มผมไปวางบนม้านั่งแทน รถเมล์มีรถเมล์ขาวของบ.นายเลิศ

[Nocturne]

สัจจะธรรมของชีวิต ได้ฟังจากปากของคนที่ยิ้มสู้กับมันได้แล้วอย่างนี้ ยิ่งชื่นใจครับ ขอให้คุณ กมล ยิ้มเป็นเพื่อนกันไปอย่างนี้นานๆ ก่อนนะครับ คนรุ่นหลังจะได้เรียนรู้จากคนรุ่นที่มาก่อนหน้าไปได้นานๆ ครับ

มีอะไรแบ่งปันกันอีก รบกวนด้วยนะครับ จะมาตามเก็บเป็นความรู้ประดับหัว และแบ่งปั่นต่อๆ ไปครับ

^_^

[Oonjai]

ผมเกษีรณก็ย้ายมาอยู่ลำปางหลายปีแล้วครับที่นี่ดีไปไหนมาไหนสดวกรวดเร็วรถไม่ติดนำไม่ท่วมนานๆเข้ากทมที เข้าแล้วไปไหนไม่ถูกครับเปลียนไปมาก เคยเอารถมาหลงทางครับ อายุผมไม่มากเกิน70  ไม่ใช่60ครับตาม ที่ท่านอูฐสงสัย สำหรับผมเพื่อนกินหายากเพื่อนตายหาง่าย ครับเดี๋ยวได้ข่าวคนนี้เดียวคนนั้นไปเสียแล้วอยู่เรื่อยๆ  ทีนัดกินข้าวไม่ค่อยมีเพื่อนมา   555
กมล ลำปาง
กมล ลำปาง
 kamolt2001@gmail.com

อารมณ์ขันที่เจ็บปวด อยากจะขำแต่ขำไม่ออก จุกๆอก นึกถึงเรื่องThe Green Mileครับ 

[Help !!!]

 ผมเกษีรณก็ย้ายมาอยู่ลำปางหลายปีแล้วครับที่นี่ดีไปไหนมาไหนสดวกรวดเร็วรถไม่ติดนำไม่ท่วมนานๆเข้ากทมที เข้าแล้วไปไหนไม่ถูกครับเปลียนไปมาก เคยเอารถมาหลงทางครับ อายุผมไม่มากเกิน70  ไม่ใช่60ครับตาม ที่ท่านอูฐสงสัย สำหรับผมเพื่อนกินหายากเพื่อนตายหาง่าย ครับเดี๋ยวได้ข่าวคนนี้เดียวคนนั้นไปเสียแล้วอยู่เรื่อยๆ  ทีนัดกินข้าวไม่ค่อยมีเพื่อนมา   555
กมล ลำปาง

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[สรร]

เมื่อก่อนโรงหนังแถวบ้านผมก็เป็นแบบนี้ครับ

ตอนหนังยังไม่ฉาย ก็เป็นสนามแบดมินตัน
เอาลิ้งค์ของพันทิป มาให้ครับเผื่อมีโรงหนังที่ต้องการ http://topicstock.pantip.com/chalermkrung/topicstock/2007/11/C5986462/C5986462.html

[อูฐ]

โอ้ เห็นด้วยอ่ะ   ว่าแต่ว่า คุณ กมล ลำปาง นี่ น่าจะอายุ  เกิน  60 ปี แน่เลยนี่   เล่าถึงเรื่องความหลังนานขนาดนี้

[youkoso-san]

กด 100 ครั้ง

ชอบกระทู้แบบนี้มากเลย อ่านแล้วจิตใจผ่องแผ้ว รู้สึกว่าสมัยก่อนมีแต่เรื่องดีดี

ใครมีรูป Share ด้วยนะครับ กำลังรอดู

[Help !!!]

ขอบคุณ คุณ Nocturne มากครับที่กรุณาหามาแต่รูปที่คุณส่งมาไม่น่าจะใช่นะครับเพราะโรงหนังที่ผมไปดูเป็นอาคารไม้ทั้งหลังเก่าๆครับ
กมล ลำปาง

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com

[Nocturne]

ใช่รูปนี้หรือเปล่าครับ?



ไปเจอในกระทู้ที่พันทิพย์

"ย้อนรอยตำนานโรงภาพยนตร์ของเมืองไทย"

^_^

[Help !!!]

ไม่ทราบว่าคุณเคยไปดูหนังที่โรงหนัง ศรีกรุง แถวสุขุมวิทหรือไม่ ?
เรื่องคือผมอยากดูหนังเรื่อง Carousel มากๆ เป็นหนังเพลง'ปี1956 แสดงโดย
Shirley Jones และ Gordon MacRae
 ผมพบว่ากลับมาฉายที่โรงหนังศรีกรุง ดีใจมากครับ เพราะหามานาน แอบหนีพ่อขึ้นรถเมล์ขาวนายเลิศ ไปดูในคืนนั้นรอบ ทุ่ม โรงหนังนี้อยู่ไกลมากผมไม่เคยไปมาก่อน  คิดว่าคงจะเหมือนโรงหนังทั่วไปในตัวเมืองที่ฉาย รอบทุ่ม  และ,3 ทุ่ม, แต่กลับกลายที่นี่เขาฉายรอบเดียวคือ  3 ทุ่ม ไหนๆก็มาแล้ว จะกลับก็เสียดายหนัง  กลับดึกก็กลัวพ่อตี แต่ความอยากดูมีมากกว่าความกลัวจึงตัดสินใจดู เป็นโรงหนังไม้ชั้นเดียว   แบบบ้านนอก เก้าอี้ที่นั่งเป็นไม้กระดานแผ่นเดียว ตั้ง เป็นแถวๆ เหมือนลิงนั่งราว ที่นั่งชั้น1ด้านหลังดีหน่อย เป็นเก้าอี้หวายมีพนักพิงนั่งสบาย ค่าดูแพง สังเกต ผู้ชมส่วนใหญ่พูดอังกฤษเกือบทั้งหมด คนไทยน้อย หนังไม่มีคำบรรยายไทย ฉาย สไลซ์ ด้านล่างจอเหมือน โรงหนังในเมือง  ผมดูไม่ค่อยรู้เรื่องแต่ชอบเพลงดนตรี มันเพาะจับใจจริงๆ  หนังเลิกเกือบเที่ยงคืน หนังยาวด้วยเรื่องนี้ 2 ชั่วโมงกว่า ออกมาตายละวารถเมล์ขาวนายเลิศเลิกเดินแล้ว เงินจ่ายค่าตั๋วไปเกือบหมด ไม่มีเงินนั่ง taxi กลับ ถึงมีเงินก็ไม่มี Taxi เพราะดึกมาก  ถนนสุขุมวิทแถว ซอยอโศก ซอยวัฒนาไม่ค่อยจะมีรถวิ่งนานๆจะมีมาสักคัน บ้านผมอยู่ แถวถนนตรีเพชร จำต้องเดินกลับ ถนนสุขุมวิท สมัยนั้น 2 ข้างถนนเป็นคูน้ำ ถนนราดยางมี2 เลนไปกลับแคบๆ  ไฟถนนค่อนข้างน้อยมืด เปลี่ยวมากๆ ไม่มีคนเดิน ใจก็กลัวโดนจี้เพราะมาคนเดียว  ระยะทางกลับบ้านไกลมาก จึงตัดสินใจ ถอดนาฬิกาใส่กระเป๋ากางเกง ถอดเสื้อออกผูกไว้ที่เอว  เดินเชิ้ตหนังผิวปากเพลงที่ดูทำเหมือนพวกเด็กจรจัด  กลับถึงบ้านถูกพ่อด่าว่าตีแทบตาย หนังเรื่องนี้ประทับใจผมมากๆและเป็นหนังเพลงเรื่องเดียวในชีวิตที่ดูแล้วเจ็บปวดนำตาไหลออกมาจริงๆครับ ปัจจุบันผมมี แผ่น DVDนี้แล้ว ดูทีไรก็ถึงถึงโรงหนังศรีกรุงเหมือนไปเมื่อวันวาน   ** ท่านผู้ใดมีรูปโรงหนังนี้ช่วยอนุเคราะห์ด้วยครับเพราะตอนที่ไปมันดึกเห็นตัวโรงหนังไม่ชัด   ขอบคุณมากครับ

กมล ลำปาง

 kamolt2001@gmail.com