Home Theater Guide webboard > Vinyl lover

Vinyl Review : รีวิวแผ่นเสียงน่าฟัง พร้อมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของตราแผ่นเสียง

<< < (44/46) > >>

paganini:
แผ่นเสียงสองแผ่นเสียงต่อไปนี้ขาดนตรีคลาสสิก โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบแผ่นคลาสสิกแบบ Audiophile

แผ่นแรก
SMETANA :The Moldau
SIBELIUS : Finlandia

แผ่นที่สอง
Wagner : Lohiegrin/ Flying Ducthman / Die Meistersinger / Parsifal

ทั้งสองแผ่น Conducts โดย  Herbert Von Karajan โดยวง  Berlin Philharmonic

แผ่นเสียงสองชุดนี้บันทึกมาเป็นสปีด 45 RPM สังกัด Angel’s Sonic Series ซึ่งสังกัดนี้ไปซื้อลิขสิทธิ์ผลงานของ EMI มาผลิตใหม่ เป็นสปีด 45

ดนตรีคลาสสิกกับสปีด 45 ถือเป็นของไม่ค่อยชอบกัน เนื่องมาจากดนตรีคลาสสิกซึ่งมีความยาวเพลงค่อนข้างมากน้น ถ้าจะบันทึกแผ่นเสียงสปีด 45 จะต้องใช้แผ่นเสียงต่อกันหลายแผ่น ผมนึกไม่ออกว่าถ้าแผ่นเสียงสปีด 45 บันทึกเพลงซิมโฟนี่หมายเลข 9 ของบีโธเฟ่น จะกินแผ่นเสียงไปกี่แผ่น

ดังนั้น Angel’s Sonic Series จึงเลือกเพลงที่เป็นท่อนสั้น ๆ นำมาบันทึกใหม่ ซึ่งสองแผ่นนี้ก็เช่นกัน

แผ่นแรก หน้าแรก SMETANA เพลง The Moldau เป็นเพลงที่นิยมนำมาเล่นกันมากพอสมควร เพราะเป้นดนตรีที่มีลีลาไพเราะสวยงาม ผมมีเพลงนี้ของ Smetana แต่เป้นแผ่นซีดีของ Chesky ซึ่งเล่นกันคนละสไตล์กับวง Berlin Philharmonic Orchestra เป็นอย่างมาก เพราะลีลาของ BPO ที่มี Karajan เป็นผู้ควบคุมวง นั้นออกลีลาดุดันมากกว่าโรแมนติก ถ้าถามว่าผมชอบแบบไหน มชอบแบบของ Chesky มากกว่า แต่แผ่นเสียงของ Angel's Sonic ผมเข้าใจว่าเขาตั้งใจที่จะเลือกเพลงคลาสสิกที่บันทึกให้มีสุ้มเสียงออกมาในลักษณะไดนามิกที่แรง

แต่อย่างไรก้ตาม Version นี้ก็ให้อารมณ์เพลงไปอีกแบบ ส่วนเพลงที่สองในหน้าบี เป็นผลงานของ SIBELIUS ในเพลง Finlandia ผมไม่ใช่แฟนเพลงของ Sibelius จึงไม่มีความเห็นเรื่องแนวดนตรี แต่ดนตรีเล่นในแบบเยอรมันคลาสสิกโดยแท้ โดยเฉพาะลีลาและการประสานงานของวงทำไอย่างดี

ส่วนแผ่นที่สอง เป็นผลงานของคีตกวีอย่าง Wagner ทั้งหมด เพลงทั้งหมดตัดมาจากอุปรากรในท่อนต่าง ๆ Wagner เองเป็นคีตกวีชื่อดังของเยอรมัน เมื่อ BPO นำมาเล่นได้อารมณ์ความรู้สึกเป้นอย่างมาก โดยเฉพาะช่วงโหมโรงกันทั้งวงฟังแล้วสะใจมากครับ

โดยเฉพาะเพลง Lohiegrin ของแผ่นที่สอง การบันทึกเสียงทำได้อลังการมาก ผมไม่ค่อยได้ยินเพลงคลาสสิกบันทึกเสียงดี ๆ โดยเฉพาะวงออร์เครสตร้าด้วยแล้ว ไดดามิกมักจะออกมาอั้น ๆ แต่แผ่นเสียงสองชุดนี้เรื่องไดดามิกหายห่วง วงดนตรีใหญ่มาก การแยกแยะกลุ่มเครื่องดนตรีทำได้อย่างชัดเจนจะแจ้ง โดยเฉพาะ Lohiegrin นั้นกลุ่มเครื่องสายอย่างไวโอลิน-วิโอลาซึ่งอยู่ด้านซ้าย และกลุ่มเชลโลและเบสด้านขวา โดยมีเครื่องเป่าอยู่ด้านหลัง

Song : 8/10
Sound : 8/10

paganini:
Label ของบลูโน้ต นั้นเป็นลาเบลเดียวที่ดูง่ายมากครับ

สำหรับแผ่น Original นั้น ขอให้สังเกตบน Label ดังนี้ครับ

1.ที่อยู่ของบริษัท จะเขียนเอาไว้ว่า Blue Note Reccord Inc - 47 West 63rd NYC

2.ตัวหนังสือด้านบนที่เขียนว่า Microgroove จะต้องเป็นตัวเขียนแบบเอียงเท่านั้น (ตามแบบในรูปที่ผมแนบมา)

3.ต้องมี Deep Groove ด้วยครับ ลืมไม่ได้เด็ดขาด

นอกจากนั้นถือเป็น Blue Note รุ่นต่อมาทั้งนั้นครับ

paganini:
ขอต่อประเด็นกับคุณหัวปลีนะครับ ช่วยผมได้เยอะเลย
จริง ๆ แผ่น John Coltrane ชุด Blue Train นี้ผมว่าจะรีวิวเช่นกันแต่ไม่ใช่ช่วงนี้ แต่ไหน ๆ แล้วก็เอามาเล่าสู่กันฟังครับ ผมจะเสริมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับแผ่นเสียงชุดนี้ เพราะการฟังเพลงแจ๊สนั้น บริบท "ชีวิตนักดนตรี" มีส่วนทำให้ฟังเพลงได้เข้าใจความรู้สึกเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

จอห์น โครเทรน บันทึกแผ่นเสียงให้กับสังกัดบลูโน๊ต เพียงแผ่นเดียวคือแผ่น  Blue Train เนื่องจากโครเทรนเคยสัญญาปากเปล่าและรับเงินสัญญานั้นมากับอัลเฟรด ไลออน ผู้ก่อตั้งบริษัทบลูโน้ตมาแล้ว จากนั้นโครเทรนก็ไปเซ็นสัญญากับสังกัดแผ่นเสียงเพรสติค แต่เขาก็กลับมาบันทึกเสียงให้กับบลูโน๊ตตามสัญญาสุภาพบุรุษ และอัลบัมนี้ก็กลายมาเป็นตำนานในเวลาต่อมา เป็นอัลบัมที่ขายดีแผ่นหนึ่งของบลูโน๊ต มีการรีมาสเตอร์หลายครั้งในห้วงเวลาหลากหลาย

สำหรับแผ่นของผม ผมหาแผ่นญี่ปุ่นไม่ได้ครับ เพราะประมูลสู้ฝรั่งไม่ได้ ส่วนแผ่น original Blue Note ราคาไม่ต้องพูดถึง ถ้าเป็นแผ่นใหม่กริ๊บราคาไม่น่าจะต่ำกว่า 100 $US ในที่สุดผมก็หาแผ่นที่มีคุณภาพดีระดับมาตรฐานได้แผ่นหนึ่งครับ

แผ่นของผมแผ่นนี้เป็นแผ่น Remaster เมื่อปี 1986 โดยกรรมวิธี DMM (Direct Metal Masterring) อันเป็นเทคโนโลยีของ Teldec แห่งเยอรมัน (แต่แผ่นนี้ผลิตในอเมริกานะครับ)

แผ่นเสียงรีมาสเตอร์แบบ DMM ฝรั่งเขาไม่ค่อยเล่นกันครับ (แต่คนไทยชอบเล่น) ราคาแผ่นรีมาสเตอร์แบบ DMM ก็เลยมีราคาไม่แพงนัก หรือถ้าจะซื้อก็ไม่น่าจะมีราคาแพงมากนัก

สำหรับเสียงก็อยู่ในมาตรฐานครับ ผมเคยได้แผ่นซีดีจากจีนแดงจากแม่สายมาฟังเทียบ สู้แผ่นเสียงไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียวครับ ตอนนี้ผมพยายามจะหาแผ่นที่เป็นออดิโอฟลายมาฟังเทียบ หรือแผ่นจากญี่ปุ่นที่ผมชอบนกชอบหนา แต่ยังหาไม่ได้ครับเอาไว้ได้เมื่อไหร่จะรายงานทันที

ทั้งนี้แผ่นผลิตใหม่แบบ 200 G ของ Classic Records ทำออกมาสองเวอร์ชั่นครับคือ แผ่นที่เป็น Stereo กับแผ่น Mono ส่วนแผ่นสังกัด OJC (Original Jazz Classic) ผมไม่แน่ใจว่ามีการผลิตหรือไม่ถ้ามีก็จะเป็นแผ่นที่มีราคาย่อมเยาว์ที่สุด (ต่างประเทศ ขายแผ่น OJC เท่ากับแผ่นซีดีครับ)

BAY:
ฟังเพลงไทยเบื่อแล้ว มาฟังเพลงจีนต่อ ไฉ่ ฉิน ทั้งสี่แผ่นนี้ไพเราะทุกแผ่นครับ ผมว่าหลายๆท่านต้องมี ซีดีกันมาบ้างแล้ว น่าหามาฟังครับ O0 O0 O0
และอีกแผ่นที่อยากแนะนำครับที่สุดของที่สุด ไพเราะทุกเพลง และที่สำคัญจากนี้ไปจะไม่มีอัลบั้มใหม่ให้เราได้ฟังกันอีกต่อไป เต้ง ลี่ จวิน เธอผู้เป็นตำนานไปแล้วครับ :cry2 :cry2 :cry2 :bye1 :bye1 :bye1

BAY:
สองแผ่นนี้ผมว่าเกิดเป็นคนไทยต้องเคยได้เย็นมาบ้าง ไม่มากก็น้อยอะครับ  :whistling :whistling

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว