หัวข้อ: ปริศนา ชวด และกระโถนเขาใช้ทำอะไร ??

[กมล ลำปาง]

     ไปจีบสาวญี่ปุ่นกันไหมครับ ?
   ผมไปราวปี 2504  ยังเรียนหมาลัยอยู่  เพื่อนจะไปเรียนต่อ ผมตามเพื่อนไปเที่ยว ในสมัยนั้นคนไทยไปเรียนนอกน้อยต้องใส่ Suite ทุกคน  สนามบินดอนเมืองผู้คนบางตา  ใครได้ไปนอกถือว่าโชคดีมาก  น่าดีใจ มีเพื่อนฝูงญาติมิตรพากันมาส่งมากมาย พร้อมกับช่อดอกไม้เหมือนวันรับปริญญาสมัยนี้เปี๊ยบเลย  แย่งถ่ายรูปพันละวัน รับดอกไม้กันเละ ผมได้พวงมาลัยคล้องคอกับเขาด้วย ทั้งๆไปเที่ยว 555 ผู้คนมองกันใหญ่เต้นเต้น!!   มันเป็น แฟชั่นครับ  เพื่อนที่มาส่งกระซิบว่ากูหาโอกาสอยากเที่ยวดอนเมือง ดูเครื่องบินนานแล้ว  ดอนเมืองสมัยนั้นอยู่ไกลตัวเมืองมากกลางทุ่งนาบางเขน [ย้ายใกล้ตัวเมืองในเวลาต่อมา ]  พอกูรู้ว่า เองไปนอกกูดีใจมากได้โอกาสมาเที่ยวดอนเมืองคราวนี้แหละ      โธ่เอย ??  กูนึกดีใจเพื่อนรักเรา มาส่งมากมายที่ไหนได้ มันอยากเที่ยวดอนเมืองดูเครื่องบิน  [ มีอีกยาวยังไม่ถึงญี่ปุ่นเลย  555 ]

กมล ลำปาง

[กมล ลำปาง]

   เรียนกินนอนอยู่นครปฐม ชั่วโมงสุดท้ายวันศุกร์ Happy มาก พอออดดังรีบวิ่งขึ้นหอเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน  เสาร์เตร่แถว เยาวราช ผ่านโรงงิ้ว*ไต้เล็ก* ตรง 7 ชั้นเห็นรูป Showหน้าโรง สาวฝรั่งผม Blond เต้นระบำโป้ อยากรู้ว่าผมBlond ตรงข้างล่างจะเหมือนข้างบนไหม ? Hi Hi  อ่านฮิ ฮิ  ซื้อตั๋วแก้สงสัย คนเยอะมากได้ชั้นบน  ไกลเวทีไฟสลัวๆคับคล้ายคับตาเพื่อนร่วมห้อง ยืนติดเวที แต่ไม่แน่ใจ ไม่ชัด เผอิญเหลียวมา จึงลองโบรกมือให้  เขาโบรกตอบ ใช่แล้วเพื่อนกู  เป็นการแสดงผสม สาวBlondฝรั่งกับสาวดำ[ผมครับ ]ไทย แต่ฝรั่งไม่ชนช้าง แม้ให้ตังล่อเพิ่ม ก็ไม่ย่อมเด็ดขาด เสี่ยงมาก!! ฝรั่งกลัวตายใจไม่ถึง เพราะเจ็บ อันตรายอาจถึงตายได้ ถ้าชนผิดที่ผิดทางไม่รู้เทคนิค และจะรีบหาตั๋วเครื่องบินกลับบ้าน ตกเครื่องมานาน ถึงได้หลวมตัวแสดงที่โรงงิ้ว สกปรกแห่งนี้ มีแต่สาวไทยใจกล้าครับ ความจริงไม่น่าเรียกชนช้าง สาวไทยตัวเล็กน่าจะเรียกชนฉาบ เพราะเสียงชนสนั่นลมออกดังป้าบๆ  hi hi จบการแสดง คนเยอะไม่ได้เจอ 20ปี  พบกันที่ ลำปาง ไม่หายสงสัยถาม  ใช่กูเอง แล้วฝรั่งผม Blondละ มึงดูใกล้ๆได้กลิ่นช้างฝรั่ง  ข้างล่างBlondไหม ? ดำวะไม่เหมือนข้างบนเลย  กูว่าแล้วมันจะรีบกลับบ้านลืมย้อมวะ 555

[taonoi]

เล่าเรื่องสนุกดีครับ...

[กมล ลำปาง]

  ตอนเด็กอายุ 14  อยู่แถวสะพานพุทธ  เดินเลยโรงหนังเฉลิมกรุงไปนิดเดียวก็ถึงคลองสะพานถ่าน หลังเรือนจำลหุโทษ  แหล่งคนเที่ยวกลางคืน เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะ ความอยากรู้อยากเห็นทำไม กลางคืนผู้ชายเดินกันขวักไขว่เหมือนมีงานวัด   ห้องแถวบริเวณริมคูน้ำตลอดแนว ติดโคมไฟสีเขียวหน้าบ้าน แต่ไม่ทุกบ้าน  บ้านที่ติดจะมีผ้าม่านห้อยปิดแต่ยังมองลอดเห็นด้านใน  ผมก็เดินตามผู้ชายพอเขาเปิดม่านดู ผมชะโงกตามเห็นหญิงสาวๆแต่งตัวสวยนั่งกันหลายคนส่งยิ้มให้ และกวักมือเรียกให้เข้ามา  ชายที่ผมเดินตามไม่เข้าปิดม่านเดินต่อ  ชายคนตามหลังเปิดเข้าไป ผมตามชายคนนั้นต่อไป เขาเดินเข้าบ้านถัดไปพูดจากับสาวที่นั่ง ผมไม่ได้ยินไม่กล้าตามเข้าไปฟัง  สักครู่ หญิงคนนั้นก็เข้าไปหลังบ้าน  ผู้ชายยืนรอ  หญิงสาวเปลี่ยนนุ่งกระโจมอก มือหิ้วกระโถนและขวดน้ำออกมา  เดินนำผู้ชายเข้าไปหลังบ้าน ผมไม่ทราบเขาไปทำอะไรกันข้างใน คงไม่ใช่ทำการบ้านส่งครูแน่  ทำไมต้องถือกระโถนและขวดน้ำเข้าไปด้วย ? บ่ฮู่ดอก  ให้ตกท่อตายจริงๆ    555    ผมรอไม่ไหว ต้องรีบกลับบ้านแล้ว กลัวถูกพ่อตีหายหัวไปนาน ยิ่งดึกผู้คนยิ่งมากเดินกันขวักไขว่  เปิดม่านชะโงกดูข้างในแต่ต้องระวังครับ อย่าเผลอเปิด บ้านไม่มีโคมเขียว เขาไม่ได้ทำงานการบันเทิง ไปชะโงกดูจะถูกโวยวาย ต้อง สังเกตดีๆ   555    ผมเชี่ยวชาญไปบ่อย   ผมสาบานตรงนี้ครับ ผมไม่เคยเข้าไป แม้แต่ครั้งเดียว อยากถามผู้รู้ว่าขวดน้ำและกระโถนเขาเอาไปทำอะไร ปริศนา?  ช่วยตอบเป็นกุศลเด็กอย่างผมหายสงสัยทีครับ  คำตอบไม่มีรางวัล  555
กมล ลำปาง

  นักเที่ยวเก๋ามาก Line มาบอกว่าเขาตีตั๋วเด็ก เฉลยเพิ่มเติมมา ที่นักเที่ยวเปิดม่านเข้าไปพูดกับสาว [ผมไม่กล้าเข้าไปฟัง] คือ การต่อราคาขอส่วนลดคับ มี สอง สาม ราคา 10.- 15.- 20.-บาท ต่างกันที่คุณภาพสินค้า อายุการใช้งาน  ถ้า10.-บาทไม่มีขวดน้ำล้าง ใช้ผ้าโสล่งเช็ด และที่ยิ่งแปลก เขาไม่จำกัดสิทธ ถ้าเป็นเด็ก มีตั๋วเด็กลดให้ใน ราคา 5.-บาท พี่เก๋า ผู้นี้มีความสามารถพิเศษ ตั้งแต่อายุ 10.-ขวบ ซึ่งวงการแพทย์บอกว่าเด็กชายจะสามารถปฏิบัติ์ออกศึกแข็งตัว เมื่ออายุ14 ปีขึ้นไป แต่พี่คนนี้ 10 ขวบก็รบได้เล้ว เขาภูมิใจมากตัวเขามากว่าเจ๋งสุดยอด แต่ไม่มีกระสุนออก ไม่ต้องใช้ ขวดและกระโถน ตีตั๋วเด็ก 5.-บาท ได้คับ

 

[กมล ลำปาง]

 2504 พักอยู่กับเพื่อนมาเรียนต่อญี่ปุ่น 3-4 วัน ต้องบินไป โกเบ นัดสาวญี่ปุ่นไว้ รู้จักเธอที่เมืองไทย เธออยู่กับพ่อแม่ เป็นช่างเสื้อกิโมโน อยู่ห้องแถวเล็กๆ เธอไปรับที่สนามบิน เข้าบ้านตอนค่ำ อากาศหนาวมาก ให้ไปอาบน้ำ ผมเข้าห้องน้ำบ้านญี่ปุ่นครั้งแรกเป็นบานเลื่อน ตกใจไม่มีกลอนประตู ขณะอาบใจไม่ดี กลัวเพื่อนพรวดเข้ามา มือหนึ่งจับขอบบานเลื่อน อีกมือเอาขันตักน้ำอุ่นจากถังไม้ใหญ่ลาดตัวพร้อมกับร้องเพลงเบาๆ จนเสร็จ ถามเพื่อนว่าไม่มีกลอนประตู?  เดี๋ยวใครเข้ามา? เพื่อนหัวเราะ ชมผมร้องเพลงเพราะดี  ตอบว่า คนญี่ปุ่นเขาจะดูที่รองเท้าเตะหน้าห้องน้ำ วางหันหัวรองเท้าออกแสดงว่ามีคนอยู่ข้างใน 555
 ไม่ต้องร้องเพลงหรอก  แล้วชวนไปทานข้าวเย็น เป็นสุกี้ยากี่เนื้อโกเบนุ่มอร่อยของชอบ  ใส่กระทะเหล็กใหญ่ร้อนจี๋  น้ำจิ้มไม่อร่อยเป็น ไข่ดิบล้วนตีใส่ถ้วย คีบเนื้อจิ้มไข่ดิบกินน้ำจิ้มสู้พันท้ายนรสิงห์ไม่ได้ ถ้าใส่พริกมะนาวน้ำปลาหรือน้ำส้มสายชูกะเทียมป่นอร่อยวิเศษ  บ้านแคบชั้นบน มีเพียง 2 ห้องไม่มีเตียง นอนกับพื้น ด้วยฟูกผ้านวม พื้นห้องเสื่อทาทามิ มีตู้เก็บเครื่องนอนติดฝาใบใหญ่มาก ผมต้องนอนกับพ่อเธอ วันรุ่งขึ้นขับรถพา ไปเที่ยว Kobe Tower แล้วไปต่อ เกียวโตเมืองหลวงเก่า ขึ้นทางด่วนลอยฟ้าตื่นเต้น เมืองไทยยังไม่มี ครับ  ญี่ปุ่นเต็มไปหมด
กมล ลำปาง
       

[กมล ลำปาง]

ไปหาคุณครูที่โบสถ์พราหมณ์กันไหม ?  เมื่อ2504
เพื่อนจบใหม่ๆจะไปเรียนต่อญี่ปุ่น ชวนผมไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน ขณะนั้น 1ดอลลาร์ แลกได้ 365 เยน ไหนๆจะไปนอกทั้งที เพื่อนกลัวไม่เป็นมวย อายหมวยญี่ปุ่น จะหัดขึ้นครู ให้ผมนำทาง ผมกลัวไม่อยากไป ผมเก่งเพียงเปิดม่านดูไม่เคยเข้าไปสักที เพื่อนคะยั้นคะยอว่าเอ็งอยู่แถวนี้ต้องรู้ว่ามีทีไหน? โบสถ์พราหมณ์แหล่งติวเข้มกวดวิชาดังมากสมัยนั้น มึงไปเป็นเพื่อนไม่ต้องเรียน  สะพานถ่านถูกตำรวจปิดหมดแล้ว  ผมกลัวไม่พาไปเที่ยวญี่ปุ่น จึง ok แถวเสาชิงช้ามืดมากต้องเข้าซอยลึก  บ้านแต่ละหลังคือสลัมดีๆ รั้วสังกะสีเก่าๆ  มีคนเดินมาถามเที่ยวไหมพี่?  ว่าแล้วก็เดินตามไป ก่อนจะถึงบ้านครู คนนำทางส่ง Sig ให้คนในเปิดประตูสังกะสี เดินเข้าบ้านมีนักเรียนนั่งคอยอยู่ 2 คน หลังจากเพื่อนเลือกครูได้แล้ว  ครูถืออุปกรณ์การสอน กระโถนและขวดน้ำเดินตามหลังเข้าห้องเรียน ผมนั่งคอยกระวนกระวายมาก ครู่ใหญ่ๆ กลับออกมาพร้อมส่งเสียงดังไม่เคารพครูบาอาจารย์  จับความได้ว่า เพื่อนไม่ยอมจ่ายค่าเทอม  มีชายฉกรรจ์ 2 คนท่าทางดุร้ายน่ากลัวเดินตรงเข้ามา  ผมถามเพื่อนเรื่องอะไรกัน  เพื่อนบอกว่า ครูมันขี้อายไม่ยอมถอดเครื่องแบบออกหมดก่อนสอน ได้แต่แง้มๆเร่งให้เรียนไวๆ มีติวเข้มรอเรียนอีกหลายคน เพื่อนหมดอารมณ์ไม่อยากเรียนแล้ว  ครูขี้อายพูดมึงเห็นของกูแล้ว ถ้าไม่จ่ายน่าดู  ผมกลัวเพื่อนจะไปสวรรค์ก่อน ไปญี่ปุ่นรีบจ่ายแทนไป 30.-บาท ลากมือเพื่อน เผ่นออกจาก รร แทบไม่ทัน    ผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้เอง เพื่อนผมเลือกครูผิด เลือกครูขี้อาย ยังไปจู้จี้ถูกครูเอ็ดเรียนไม่จบ น่าเสียดายจริงๆคราบ 555

กมล ลำปาง

[หมูซอย9]

 

[กมล ลำปาง]

ไปดูระบำ Can Canไทย กันไหม ? ระบำ Can Can เกิดในฝรั่งเศสโดยนักแต่งเพลง Jacques Offenbach   นางระบำเต้นยกแข้งยกขาสูงเห็นชุดชั้นในยั่วยวนดนตรี  Can Can เร้าใจ แสดงใน คาบาเร่ต์ที่ปารีส ในสมัยนั้น Can Can ผิดกฎหมายต้องลักลอบแสดง จากหนัง Can Can ปี  1960 โดยแฟรงก์ ซินาตรา และเชอร์ลี แมคเลน หนังสนุกมาก ระบำนี้เข้ามาในไทย เมื่อใดผมบ่ฮู้  ขณะอายุ 14-15 จำได้คณะนายหรั่ง เรืองนาม ตั้งเวทีกลางแจ้งที่ ท่ากลางปากคลองตลาด ผมดีใจรีบไป อยู่ใกล้บ้าน แต่โชคไม่ช่วย ฝนตกหนักขณะกำลังจะเปิดฉาก นายหรั่งจุดธูปเทียนบนบานฝนไม่หยุด  อดดูน่าเสียดายมากๆ ถึงเดี๋ยวนี้  ต่อมามีแสดงทั่วๆไปตามงานวัดประจำปี งานปีใหม่ มากมายคณะ ในงานประจำปีภูเขาทอง ปีใหม่สนามหลวงริมคลองหลอด  งานสมุทรเจดีย์ปากน้ำเป็นงานใหญ่มาก สมัยนั้นเขาไม่เรียกระบำ Can Can เรียกว่าระบำจ้ำบ๊ะ  ดนตรี แตร Trumpet, Trombone, Clarinet และกลอง  โรงระบำกั้นด้วยผ้าใบหนา กันดูฟรี เวทียกสูง  ม้านั่งกระดานยาวเป็นแถว  ทางเข้าด้านหน้าโรงมีเวทีเล็กๆ คนเชียร์แขก เป่าประกาศก่อนเล่น  เชิญข้างในๆ ชีๆ แป๊ะๆ แปล สดๆ ขาวๆ   คนเดียวบาทเดียว ๆ ตะโกนทางไมค์  มีนางระบำเต้นShow 2-3 คน  เรียกน้ำลาย  ยกแข้งยกขาเห็นชั้นใน วับแวม คนเชียร์บอกว่าเชิญข้างใน ไม่ถอดไม่เห็นคืนเงิน มีชนช้าง เชิญข้างในๆ รอบนี้จะเล่นแล้วรีบหน่อยไวๆ ชีๆ แป๊ะๆ  ผู้ชมแห่กันเข้าข้างในหลายคน เล่นเป็นรอบๆ  รอบละ5 นาที เอาอะไรกันมากครับบาทเดียว ดูนานตากุ้งยิง ??
เริ่มด้วยสาวๆออกมาเต้น 4  คน เต้นตามจังหวะดนตรี ยกแข้งยกขาสูง ท่ามกลางเสียงเชียร์  ผู้ขมโห่ร้องสนุกสนาน ร้อง ให้เปิดๆ ตลอดเวลา  ตอนใกล้จบเปิดหวอเห็นแวบเดียว  วิ่งจับคู่ ดับเครื่องเปิดหวอชนช้างดังสนั่น ป้าบ ๆ แล้วเผ่นวิ่งเข้าโรง จบการแสดง
 ผมเพิ่งรู้ชนช้างทำเช่นนี้  อันตรายมาก !!  ผมว่านางระบำไทยใจถึงกว่าฝรั่งมาก  ฝรั่งกลัวไม่กล้าแสดงครับ 555
ท่านจะสงสัยเต้นบำจ้ำบ๊ะ  ตำรวจจับไหม บอกว่าจับครับ ถ้าเปิดรถหวอๆ ชีๆ แป๊ะๆ แต่ทางโรงเซ่นเจ้าที่ไว้แล้วเหมือนในหนัง Can Can  เคยครั้งหนึ่งนางระบำรีบเผ่นวิ่งเข้าโรงแทบไม่ทัน สายตะโกนบอกมาก่อน หมาต๋าไล้เรี่ยว อดดูครับ ท่านชม Clips ระบำ ลอก แปะ ด้านล่างชมได้จาก YouTube ครับ จ้ำบ๊ะ ? อย่าลุ้น 555 ไม่มีตัวอย่างครับ  เป็นสมัยนี้สบายมีอถือเยอะได้ดูแน่ๆ
 
Can Can Dance

 กมล ลำปาง

[Warm]

 

[กมล ลำปาง]

สมัยเด็กจนหนุ่ม ผมอยู่บ้านหม้อครับ
น้ำในขวดไว้สำหรับล้าง กระโถนไว้ใส่น้ำที่ล้าง

ขอบคุณมากๆครับ ได้รับคำเฉลย เรื่อง กระโถนและขวดน้ำ จาก คุณ  Surachai แล้ว  คนใกล้กัน บ้านหม้อห่างบ้านผมหน้าโรงหนังเอ็มไพร์ นิดเดียวแค่เลี้ยวโค้ง 30เมตร
 
ไปหาคุณครูที่โบสถ์พราหมณ์กันไหมครับ ?  เมื่อ2504
เพื่อนจบใหม่ๆจะไปเรียนต่อญี่ปุ่น ชวนผมไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน ขณะนั้น 1 ดอลลาร์ แลกได้ 365 เยน   ไหนๆจะไปนอกทั้งที เพื่อนกลัวไม่เป็นมวย อายสาวญี่ปุ่น ชวนผมไปหัดขึ้นครู ครั้งแรกที่โบสถ์พราหมณ์เสาชิงช้าแหล่งครูดังสมัยนั้น  ผมกลัวไม่อยากไป ผมเก่งแต่ไปเปิดม่านดูแถวสะพานถ่านแต่ไม่เคยเข้าไปสักที  เพื่อนคะยั้นคะยอว่าเอ็งอยู่แถวนี้ต้องรู้ว่ามีทีไหนบ้าง ไปเป็นเพื่อนเท่านั้น  ขณะนั้นสะพานถ่านถูกตำรวจปิดหมดแล้ว เอ็งม่ต้องเรียนช่วยนำทางเป็นกองเชียร ผมกลัวเขาจะไม่พาไปเที่ยวญี่ปุ่น จึงตกลง แถวโบสถ์พราหมณ์ เสาชิงช้า มืดมากยิ่งต้องเข้าตรอกลึก  บ้านแต่ละหลังคือสลัมมีรั้วสังกะสีเก่าๆ  มีคนเดินมาถามเที่ยวไหมพี่?  ว่าแล้วก็เดินตามเขาไป ก่อนจะถึงบ้านคุณครู คนนำทางส่ง Sig ให้คนข้างในเปิดประตูสังกะสี เดินเข้าบ้านมีแขกมาเยี่ยมครูนั่งอยู่ 2-3 คน หลังจากเพื่อนเลือกครูสาวแล้ว เพื่อนก็เข้าไป  ครูถือกระโถนและขวดน้ำเดินตามไปข้างใน ผมนั่งคอยกระวนกระวาย  เพื่อนเข้าไป สักครู่ใหญ่ๆ กลับออกมาพร้อมกับส่งเสียงดังกับคุณครูจับความได้ว่า เพื่อนผมไม่ยอมจ่ายค่าเทอม สักครู่ มีชายฉกรรจ์ 2 คนท่าทางน่ากลัวเดินตรงเข้ามา  ผมถามเพื่อนเรื่องอะไรกัน  เพื่อนบอกว่า ครูมันขี้อายไม่ยอมถอดชุดครูออกหมดก่อนสอน ได้แต่แง้มๆและเร่งให้เรียนไวๆ มีคิวติวเข็มรอเรียนอีกหลายคน เพื่อนหมดอารมณ์อยาก  ครูขี้อายพูดมึงเห็นของกูแล้ว ถ้าไม่จ่ายน่าดู  ผมกลัวเพื่อนจะไปสวรรค์ก่อน ไปญี่ปุ่นรีบจ่ายแทนไป 30.-บาท ลากมือเพื่อน เผ่นออกจาก โรงเรียนแทบไม่ทัน  555  ผมเพิ่งทราบเดี๋ยวนี้ว่าเพื่อนเลือกครูผิด เลือกคุณครูขี้อายแล้วไปจู้จี้ถูกครูเอ็ดเรียนไม่จบ น่าเสียดายจริงๆนะ
กมล ลำปาง

[surachai]

 สมัยเด็กจนหนุ่ม ผมอยู่บ้านหม้อครับ
น้ำในขวดไว้สำหรับล้าง กระโถนไว้ใส่น้ำที่ล้าง

[กมล ลำปาง]

  ตอนเด็กอายุ 14  อยู่แถวสะพานพุทธ  เดินเลยโรงหนังเฉลิมกรุงไปนิดเดียวก็ถึงคลองสะพานถ่าน หลังเรือนจำลหุโทษ  แหล่งคนเที่ยวกลางคืน เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะ ความอยากรู้อยากเห็นทำไม กลางคืนผู้ชายเดินกันขวักไขว่เหมือนมีงานวัด   ห้องแถวบริเวณริมคูน้ำตลอดแนว ติดโคมไฟสีเขียวหน้าบ้าน แต่ไม่ทุกบ้าน  บ้านที่ติดจะมีผ้าม่านห้อยปิดแต่ยังมองลอดเห็นด้านใน  ผมก็เดินตามผู้ชายพอเขาเปิดม่านดู ผมชะโงกตามเห็นหญิงสาวๆแต่งตัวสวยนั่งกันหลายคนส่งยิ้มให้ และกวักมือเรียกให้เข้ามา  ชายที่ผมเดินตามไม่เข้าปิดม่านเดินต่อ  ชายคนตามหลังเปิดเข้าไป ผมตามชายคนนั้นต่อไป เขาเดินเข้าบ้านถัดไปพูดจากับสาวที่นั่ง ผมไม่ได้ยินไม่กล้าตามเข้าไปฟัง  สักครู่ หญิงคนนั้นก็เข้าไปหลังบ้าน  ผู้ชายยืนรอ  หญิงสาวเปลี่ยนนุ่งกระโจมอก มือหิ้วกระโถนและขวดน้ำออกมา  เดินนำผู้ชายเข้าไปหลังบ้าน ผมไม่ทราบเขาไปทำอะไรกันข้างใน คงไม่ใช่ทำการบ้านส่งครูแน่  ทำไมต้องถือกระโถนและขวดน้ำเข้าไปด้วย ? บ่ฮู่ดอก  ให้ตกท่อตายจริงๆ    555    ผมรอไม่ไหว ต้องรีบกลับบ้านแล้ว กลัวถูกพ่อตีหายหัวไปนาน ยิ่งดึกผู้คนยิ่งมากเดินกันขวักไขว่  เปิดม่านชะโงกดูข้างในแต่ต้องระวังครับ อย่าเผลอเปิด บ้านไม่มีโคมเขียว เขาไม่ได้ทำงานการบันเทิง ไปชะโงกดูจะถูกโวยวาย ต้อง สังเกตดีๆ   555    ผมเชี่ยวชาญไปบ่อย   ผมสาบานตรงนี้ครับ ผมไม่เคยเข้าไป แม้แต่ครั้งเดียว อยากถามผู้รู้ว่าขวดน้ำและกระโถนเขาเอาไปทำอะไร ปริศนา?  ช่วยตอบเป็นกุศลเด็กอย่างผมหายสงสัยทีครับ  คำตอบไม่มีรางวัล  555
กมล ลำปาง