ห้องสบายๆ... > มุม พักผ่อน (relax)
เขียนเรื่องเก่า "ปรากฏการณ์ ลามู่ " ปรากฎการณ์สะท้านแดนมังกร
kirati:
จะว่าไปแล้ว แม้ว่าดู ลามู่ จะอายุน้อยสำหรับการเป็นเงาเสียง เติ้งลี่จวิน คนล่าสุด เมื่อเทียบกับเงาเสียงคนอื่นๆที่ผ่านมา แต่เอาเข้าจริง ไม่ว่าจะเป็นเหตุบังเอิญหรือเหตุใดก็ตาม เธอกลับมีเวลาเตรียมที่จะเป็นเงาเสียงเติ้งลี่จวินมากถึง 9-10 ปี ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ที่ได้รู้จักกับเติ้งลี่จวินครั้งแรก จากซีดี ซึ่งก็แสวงหาโอกาส มาตลอดที่ประเทศไทย จนมาถึงจีนแผ่นดินใหญ่
จนเมื่อถึงอายุ 16 ปี ราวกับว่าเวลาและสถานที่ และห้วงเวลาอันเหมาะเหมาะเจาะพร้อมมาถึง
kirati:
"ชุนเทียนหลี่" 《春天里》 ในฤดูใบไม้ผลิ
还记得许多年前的春天 那时的我还没剪去长发
ยังจำได้ถึงฤดูใบไม้ผลิมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นฉันยังคงไว้ผมยาว
没有信用卡没有她 没有24小时热水的家
ไม่มีบัตรเครดิต ไม่มีเธอ ไม่มีบ้านที่มีน้ำอุ่นอาบ 24 ชั่วโมง
可当初的我是那么快乐 虽然只有一把破木吉他
ทว่าในตอนแรกฉันกลับมาความสุขปานนั้น แม้ว่าจะมีเพียงกีต้าร์ผุๆ อยู่ตัวเดียว
在街上,在桥下 在田野中 唱着那无人问津的歌谣
บนถนน ใต้สะพาน ในท้องนา พร่ำร้องบทเพลงที่ไม่มีสักคนสนใจ
***如果有一天 我老无所依 请把我留在 在那时光里
หากวันใดวันหนึ่ง ฉันแก่เฒ่าไร้ที่พึ่งพิง โปรดทิ้งฉันเอาไว้ ในช่วงเวลานั้น
如果有一天 我悄然离去 还记得那些寂寞的春天
หากมีวันใด ฉันจากโลกนี้ไปอย่างสงบ โปรดฝังฉันไว้ ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลินี้
还记得那些寂寞的春天 那时的我还没冒起胡须
ยังจำได้ถึงฤดูใบไม้ผลิอันเงียบเหงา ในตอนนั้นฉันยังไม่ได้ไว้หนวดเครา
没有情人节 没有礼物 没有我那可爱的小公主
ไม่มีวันวาเลนไทน์ ไม่มีของขวัญ ไม่มีเจ้าหญิงน้อยที่แสนน่ารักของฉัน
可我觉得一切没那么糟 虽然我只有对爱的幻想
ทว่าฉันกลับคิดว่ามันก็ไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด แม้ว่าฉันจะมีเพียงความคิดฟุ้งซ่านเรื่องความรัก
在清晨 在夜晚 在风中 唱着那无人问津的歌谣
ในยามเช้า ในยามค่ำ ในสายลม พร่ำร้องบทเพลงที่ไม่มีสักคนสนใจ
*也许有一天 我老无所依 请把我留在 在那时光里
อาจวันใดวันหนึ่ง ที่ฉันแก่เฒ่าไร้ที่พึ่งพิง โปรดทิ้งฉันเอาไว้ ในช่วงเวลานั้น
如果有一天 我悄然离去 请把我埋在 这春天里 春天里**
หากมีวันใด ฉันจากโลกนี้ไปอย่างสงบ โปรดฝังฉันไว้ ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลิ ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลินี้
你是这此刻烂漫的春天 依然像那时温暖的模样
ในตอนนี้ เธอเป็นดังฤดูใบไม้ผลิอันแสนสดใส ยังคงความอบอุ่นอ่อนโยนไม่เปลี่ยนแปลง
我剪去长发留起了胡须 曾经的苦痛都随风而去
ฉันตัดผมที่ยาว ไว้หนวดเครา ที่เคยระกำลำบากล้วนปลาสนาการไปพร้อมกับสายลม
可我感觉却是那么悲伤 岁月留给我更深的迷惘
ทว่าฉันยังคงเศร้าโศกถึงเพียงนั้น วันวัยทิ้งความงุนงงสับสนไว้ให้ฉันอย่างล้ำลึก
在这阳光明媚的春天里 我的眼泪忍不住的流淌
ในท่ามกลางแสงตะวันอันเจิดจ้าแห่งฤดูใบไม้ผลิ น้ำตาของฉันสุดกลั้น...ไหลริน
ขอบคุณแปลจาก เวปไซต์ manager
https://www.youtube.com/v/Fbi8nkiZRXw
kirati:
“ ชุนเทียนหลี่ “ ร้องไว้โดย หวังเฟิง ในปี 2552 ( ซึ่งก็เป็นโคช ในรายการเดอะวอยซ์ นั่นเอง ) เพลงร๊อคที่เนื้อหา ทำนองโดนใจ
ต่อมาในปี 53 กลับมาได้รับความสนใจโด่งดังอีกครั้ง จากคลิ๊ปคนใช้แรงงาน ถอดเสื้อนั่งร้องเพลงเล่นกีต้าร์อย่างได้อารมณ์ ซึ่งเป็นแรงงานอพยพที่เดินทางมาใช้ชีวิตแรงงานในปักกิ่ง
https://www.youtube.com/v/4RgAajuqPug
kirati:
ส่วนคลิ๊ปการออกรายงานของเธอรายการนี้ค่อนข้างผ่อนคลาย ดูสดใส ร่าเริง มีดราม่าบ้างพอสมควร
ตลิ๊ปอันนี้ดูอยู่สองสามรอบ ชอบเป็นการส่วนตัว เพราะมี การร้องเพลงคุ้นหูที่ชอบ เนื้อร้องทำนองถูกใจ ซึ่งผู้จัดรายการขอให้เธอร้องเพลงยอดนิยมที่คนชื่นชอบ ซึ่งเธอก็เอามาร้องสไตร์เธอเพราะอีกแบบ แม้จะร้องสด ไม่เต็มเพลง นัก ร้องท่อนแรกยังไม่เต็มเสียงดีนัก แต่พอเข้าอารมณ์ได้เสียงจะออกมาเต็ม
https://www.youtube.com/v/dPpus22nzT4?ecver=2
kirati:
คลิ๊ปนี้ไปออกรายการเมื่อครั้งไปเปิดคอนเสริท์ที่แวนคูเวอร์ แคนนาดา แสดงให้เห็นถึงความฉลาดตอบคำถามได้เกินวัยเกิน และดูสดใส สมวัย เป็นตัวของตัวเอง ไม่ออกอาการแก่แดด
รายการเรียบง่าย ผู้สัมภาษณ์ ค่อนข้างมืออาชีพดี ถามคำถามให้ผูตอบแสดงความคิดเห็นได้เต็มที่ ไม่มีลักษณะแย่งผู้มาเป็นแขกรายการพูดซะหมด แทบไม่ฟังคำตอบสัมภาษณ์ ( ผมเห็นแนวนี้ในบ้านเราบางรายการก็เป็นแบบนี้ เหมือนกัน ทั้งทีวี วิทยุ ) เหมือนเมื่อครั้งไปสัมภาษณ์ออกรายการวิทยุเมื่อครั้งไปเปิดคอนเสริท์ที่สิงคโปร์
https://www.youtube.com/v/UfwFiUatJtA?ecver=2
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version