ผมจะใช้แผ่นเสียงเพลงแจ๊สในการทดสอบเสียงเป็นหลักครับ แผ่นส่วนใหญ่เป็นแผ่นที่บันทึกค่อนข้างสด ตอนผลิตแผ่นเขาไม่ได้คิดถึงเสียงที่เป็นออดิโอไฟล์หรอกนะครับ เพราะแนวที่ผมฟังมันจะอยู่กลางยุค 50 จนถึงกลางยุค 60 ซึ่งเครื่องไม้เครื่องมือในการบันทึกเสียงยังเป็นอนาล็อคสมบูรณ์แบบ บวกกับความสามารถของผู้บันทึกเสียง
ช่วงหนึ่งผมจะใช้อัลบัมของ Sonny Rollins ชุด Wa Out West (Saxsophone + Drum + Bass) เสียงกลางฟังเสียงแซก เสียงเบสกับกลางเสียงทุ้ม และเสียงฉาบเสียงแหลม แผ่นนี้บันทึกดีจนเหล่าออดิโอไฟล์ต่างยกย่องเอาเข้าพวกบันทึกเสียงดีครับ
(http://store.acousticsounds.com/images/as60gif/AAPJ-008.jpg)
ส่วนตอนนี้แผ่นที่ทดสอบมีอยู่สองแผ่นคือ Bill Evans ชุด Waltz For Debby (Piano + Drum + Bass) แผ่นนี้บรรยากาศแสดงสดในวิลเลจแวนกาส อันเป็นคาเฟ่แจ๊สที่มีชื่อเสียง คนที่ชอบเสียงบรรยากาศรายรอบด้วยเสียงแก้ว เสียงกระซิบ เสียงคุย เสียงสายเบสสั่น บรรยากาศแบบไลฟ์เต็มเปี่ยม ทำให้ได้ยินเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในซิสเต็มที่ต่างกัน
(http://store.acousticsounds.com/images/as60gif/OJC-210LG.jpg)
อีกแผ่นคือ Tsuyoshi Yamamotoชุด MISTY (Piano+ Drum + Bass) เสียงเคาะเปียโนใสกังวาน ใช้ฟังเสียงกลางแหลม และความกังวานของเสียง เสียงเบสมีน้ำหนัก เป็นแผ่นที่บันทักเสียงดีมากแผ่นหนึ่ง
(http://store.acousticsounds.com/images/as201JPG/TBM_30.gif)
ทั้งสามแผ่นถ้าใครชอบแจ๊ส ไม่ผิดหวังแน่นอนครับ มีทั้งความไพเราะทางเมโลดี้ และเนื้อหา รวมถึงการบันทึกที่กระจ่างชัดสดใส
ส่วนแผ่นจีนเท่าที่ฟัง ผมคิดว่าแผ่นจีนจะอัดเสียงทึบกว่าแผ่นต้นฉบับพอสมควร ดังนั้นแผ่นจีนจะเอามาอ้างอิงได้ยากพอสมควร หรือถ้าราคามันเร้าใจ ผมคิดว่าควรจะเลือกอัลบัมที่บันทึกใหม่ ๆ หน่อย พวกแนแจ๊สเก่าที่ ReIssue เสียงมันทึบมาก :giveup