HTG2.club
Home Theater Guide webboard => มุม Thai DIY Audio => ข้อความที่เริ่มโดย: MARSH ที่ 26 มีนาคม, 2011, 12:59:11 am
-
คือผมได้ทำการสอบพระจอมเกล้าพระนครเหนือเเล้วเเต่ผมสอบไม่ติด
คือผมอยากเรียนปีนี้มากๆครับอยากสอบถามน้าๆในนี้ว่ามีใครทำงานใน มจพ.(พระนครเหนือ)
บ้างหรือเปล่าครับ คือผมอยากคุยเรื่องการเข้าศึกษาต่อว่าจะมี วิธีไหนอีกบ้างครับ
ผมจบ ปวช. อิเล็กทรอนิกส์มาครับ เกรดเฉลี่ยได้ 3.20 ครับ
ผมเครียดมาหลายวันเเล้วครับ อยากเข้ามากเลยครับ หรือเป็นที่ บางมด(พระจอมเกล้าธนบุรี)
ก็ได้นะครับ ขอบคุณทุกๆท่านมากเรยนะครับ ขอความช่วยเหลือด้วยนะครับ N] N]
-
อย่าไปติดใจตรงนั้นเลยครับ สถาบันบางครั้งก็ไม่ได้ทำให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตเสมอไป
นักธุรกิจมากมายไม่ได้จบจากพระจอมครับ หากคุณเรียนที่วิทยาเขต หรือเอกชน แล้วตั้งใจเรียน
ให้ได้ 4.00 คุณคิดว่าคุณจะสมัครงานสู้นักศึกษาที่จบจากพระจอม เกรด 3.2 ได้ไหม..
พี่อธิบายให้ฟังวันนี้ น้องอาจจะไม่เข้าใจมันสักเท่าไหร่ แต่อีกไม่นานน้องจะเข้าใจ.... Y]
-
เห็นด้วยกับคุณช็อตครับ
ระบบการศึกษาทำให้เราต้องยึดติดกับสถาบันกันขนาดนี้เลยหรือครับ ???
ผมเองก็เรียนไม่เก่ง จบมาด้วยเกรด 2.25 แต่ทุกวันนี้โตมาได้ด้วยความอุตสาหะล้วนๆ สัมภาษณ์เด็กจบใหม่มาร่วมกว่า 50 คน ผมกล้าบอกได้เลยว่าสถาบันดังๆ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยครับ องค์ประกอบอื่นๆที่จะช่วยเสริมให้น้องเหนือคู่แข่ง มันมีมากกว่าสถาบันครับ อย่ายึดติดกับมันเลยครับ
จะบอกให้ก็ได้ว่า ที่ผมได้ทำงานหลังจากจบใหม่ๆ ในบริษัทน้ำมันใหญ่ข้ามชาติแห่งหนึ่งได้ก็เพราะผมสามารถบัดกรีได้ ในขณะที่เพื่อนคนอื่นๆของผมทำไม่ได้ครับ
-
โลกมันเปลี่ยนไปแล้วครับน้อง บริษัทไหนรับคนที่สถาบันถือว่าวิสัยทัศน์แคบมากๆ ไม่ต้องไปทำกับมันหรอกครับ
เพื่อนผมทำเกี่ยวกับด้านเทคนิครถยนต์กับบริษัทกระบะยักษ์ใหญ่ ทั้งๆที่เพื่อนผมจบบริหารแต่ตอนสัมภาษณ์ ผู้บริหารจากญี่ปุ่นถามอะไรมัน
เกี่ยวกับด้านเทคนิคมันตอบได้หมดเพราะมันชอบแต่งรถ ทุกวันนี้เด็กฝึกงานที่ผมต้องดูแลที่มาจากสถาบันชื่อดังกลับทำให้ผมปวดหัวมากกว่า
ซะอีก เก่งแต่ตำราปฎิบัติลงเหวแทบทุกคน สมัยผมเรียนเพื่อนที่เรียนมหาลัยดังยังมาอ้อนวอนให้ผมกลึงงานให้อยู่เลย ถามอะไรในตำราตอบได้ตอบดี
ทำเข้าจริงไม่ได้เรื่องก็เยอะครับ
-
คือผมได้ทำการสอบพระจอมเกล้าพระนครเหนือเเล้วเเต่ผมสอบไม่ติด
คือผมอยากเรียนปีนี้มากๆครับอยากสอบถามน้าๆในนี้ว่ามีใครทำงานใน มจพ.(พระนครเหนือ)
บ้างหรือเปล่าครับ คือผมอยากคุยเรื่องการเข้าศึกษาต่อว่าจะมี วิธีไหนอีกบ้างครับ
ผมจบ ปวช. อิเล็กทรอนิกส์มาครับ เกรดเฉลี่ยได้ 3.20 ครับ
ผมเครียดมาหลายวันเเล้วครับ อยากเข้ามากเลยครับ หรือเป็นที่ บางมด(พระจอมเกล้าธนบุรี)
ก็ได้นะครับ ขอบคุณทุกๆท่านมากเรยนะครับ ขอความช่วยเหลือด้วยนะครับ N] N]
ไม่รู้เลือกสอบคณะอะไร ไม่แน่ใจว่าที่หมายถึงวิธีอื่นคืออะไร
เท่าที่ทราบก็ต้องสอบเข้า พวกช้างเผือกนักกีฬาไม่ค่อยเห็น
ปีนี้สอบไม่ได้ ถ้าอยากจริง ปีหน้าก็ลองใหม่ สอบเข้าว่ายาก
เข้าไปเรียนแล้วจะสอบให้ผ่านการสอบทุกครั้งจนจบก็จะยิ่งยากกว่า
เมื่อถึงเวลาต้องเรียนการเลือกที่เรียนก็มีความสำคัญ จบแล้วหางานทำจะรู้เอง
บ้านเราประเภทกีฬาสียังมี ใครโชคร้ายไปสมัครงานเจอเข้าจะรู้เอง
ที่โชคดีไปเจอบริษัทประเภทเกรดไม่สน สถาบันไม่เกี่ยง ทำงานได้ก็รับ ก็มีมาก
ปัญหาคือคุณจะเจอบริษัทแบบนี้หรือเปล่า ในเวลาที่คุณเริ่มต้นชีวิตทำงาน
ลองถามฝ่ายบุคคลดูก็ได้ ถ้ามีตำแหน่งเดียว มีสองคนให้เลือก คุณสมบัติ คุณวุฒิไม่ต่างกัน คนนึงจบที่คุณอยากเรียน
อีกคนจบจากใหนอ่านชื่อสถาบันยังนึกหน้าตาไม่ออก ไม่รู้อยู่ที่ใหนด้วยซ้ำ ฝ่ายบุคคลจะเลือกใคร
หรืออีกทีก็ไปดูบอร์ดประชาสัมพันธ์รับสมัครงานของบริษัทต่าง ๆ ที่มาติดประกาศในมหาวิทยาลัยเทียบดูก็ได้
ใหนจะเรื่องโอกาสทุนการศึกษา ที่เปิดโอกาสให้คุณออกไปโลกกว้าง มากกว่าแค่ในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันแคบ ๆ K)
ความจริงของโลกดูเหมือนแย่ เฮ้ยมันควรดีกว่านั้น แต่มันก็เป็นอย่างนั้นเอง
แต่ที่สำคัญกว่าคือตัวคุณเอง ถ้าตั้งใจแล้ว เหตุของความตั้งใจคงไม่ใช่อยู่ดี ๆ ลอยมาเอง ฝันเอาเอง
ผมคิดว่าน่าจะมีเหตุผลของคุณมากกว่านั้น ทำไมต้องสถาบันนี้ ลองทบทวนดู ถ้าเหมือนเดิม ก็ลองพยายามใหม่ ตามทางที่ถูกที่ควร คนอื่นสอบ คุณก็สอบ
ตั้งหลักให้ตรงก่อน สอบเข้าถึงแม้จะวัดคุณแค่ตรงเวลานั้น ที่จริงคุณอาจมีความสามารถทำอย่างอื่นได้ดีกว่าข้อสอบที่คุณทำแล้วได้คะแนนน้อยกว่าคนอื่น
แต่ถ้าวิธีการที่ใช้เป็นกติกาที่บอกกันก่อนว่า คนที่จะเข้าเรียนต้องผ่านการสอบ คุณก็ควรจะสอบให้ผ่านเกณฑ์
ไม่ผ่านก็ลองใหม่ เมื่อไรสอบเข้าได้ เข้าไปแล้วตั้งใจเรียน ตั้งใจฝึกฝีมือ หาประสบการณ์ เอาให้คุ้มค่ากับที่ตั้งใจ มุ่งมั่น
ที่สำคัญต้องเป็นคนที่คิดดี ทำดี สอบอย่าลอก มีโอกาสก็อย่าทำ มีงานมีโปรเจคทำเอง อย่าไปจ้างทำ เดี่ยวนี้พวกรับจ้างทำมีเยอะมาก
ไม่รู้คิดได้ยังไงทั้งคนจ้าง คนรับจ้าง นี่เป็นตัวอย่างของคนที่มีความรู้แต่ใช้ผิดทาง พวกนี้เก่งจบจากสถาบันดี ๆ ก็มาก (สถาบันที่ดีไม่ช่วยอะไร :nonono )
ถ้าคุณทำได้ จบออกมาแล้วคุณถึงจะข้ามผ่านเรื่องสถาบันได้
ชื่อสถาบันที่คุณจบแค่เปิดโอกาสให้คุณได้มีโอกาสแสดงว่าคุณมีอะไร หลังจากนั้นคุณต้องทำเอง ชื่อสถาบันช่วยอะไรคุณไม่ได้อีกแล้ว
นอกจากสิ่งที่คุณได้ระหว่างที่คุณเรียน
ไมรู้ช่วยอะไรคุณได้บ้าง ดูแล้วนอกจากสอบเข้าแทบไม่มีครับ ให้ได้แค่ความคิดเห็นครับ ขออภัยที่ยาวไปเยอะ :giveup
-
ผมเคยเป็นเหมือนน้องแหล่ะครับ ตอนเรียนอยากเข้าพระจอมเกล้า อยู่กับกลุ่มเพื่อนๆเด็กเรียนก็มีความตั้งใจกันว่าต้องสอบเข้าให้ได้ มันเป็นอีโก้ครับ ผมลงทุนไปเรียนกวดวิชาสุดท้ายสอบไม่ติด ก็เครียดนิดหน่อยครับ ก็มันไม่ติดนิหว่า มีเพื่อนสอบติดก็ดีใจด้วย เพื่อนบางคนอยากเข้าลาดกระบังมากก็สอบไม่ติด มันยังไปเรียนมหานครเพราะคิดว่าอาจารย์ลาดกระบังมาสอนเยอะ แต่ปีถัดมามันก็สอบเข้าลาดกระบังได้สำเร็จ แต่เรียนช้าไป 2 ปี ผมเองพอสอบไม่ติดก็ไปทำงานโรงงานแล้วเรียนราชภัฐภาคคำ สุดท้ายเพื่อนคนนั้นก็มาทำโรงงานเดียวกันตำแหน่งใกล้เคียงกันแต่เงินเดือนผมสูงกว่า จุดหมายมันไปได้หลายทางครับไม่จำเป็นต้องพระจอมเกล้าเสมอไป อย่าไปอายครับ จงยืดอกรับมัน แล้วมองหาทางเดินต่อไป สู้ๆครับ
-
คือผมได้ทำการสอบพระจอมเกล้าพระนครเหนือเเล้วเเต่ผมสอบไม่ติด
คือผมอยากเรียนปีนี้มากๆครับอยากสอบถามน้าๆในนี้ว่ามีใครทำงานใน มจพ.(พระนครเหนือ)
บ้างหรือเปล่าครับ คือผมอยากคุยเรื่องการเข้าศึกษาต่อว่าจะมี วิธีไหนอีกบ้างครับ
ผมจบ ปวช. อิเล็กทรอนิกส์มาครับ เกรดเฉลี่ยได้ 3.20 ครับ
ผมเครียดมาหลายวันเเล้วครับ อยากเข้ามากเลยครับ หรือเป็นที่ บางมด(พระจอมเกล้าธนบุรี)
ก็ได้นะครับ ขอบคุณทุกๆท่านมากเรยนะครับ ขอความช่วยเหลือด้วยนะครับ N] N]
ไม่รู้เลือกสอบคณะอะไร ไม่แน่ใจว่าที่หมายถึงวิธีอื่นคืออะไร
เท่าที่ทราบก็ต้องสอบเข้า พวกช้างเผือกนักกีฬาไม่ค่อยเห็น
ปีนี้สอบไม่ได้ ถ้าอยากจริง ปีหน้าก็ลองใหม่ สอบเข้าว่ายาก
เข้าไปเรียนแล้วจะสอบให้ผ่านการสอบทุกครั้งจนจบก็จะยิ่งยากกว่า
เมื่อถึงเวลาต้องเรียนการเลือกที่เรียนก็มีความสำคัญ จบแล้วหางานทำจะรู้เอง
บ้านเราประเภทกีฬาสียังมี ใครโชคร้ายไปสมัครงานเจอเข้าจะรู้เอง
ที่โชคดีไปเจอบริษัทประเภทเกรดไม่สน สถาบันไม่เกี่ยง ทำงานได้ก็รับ ก็มีมาก
ปัญหาคือคุณจะเจอบริษัทแบบนี้หรือเปล่า ในเวลาที่คุณเริ่มต้นชีวิตทำงาน
ลองถามฝ่ายบุคคลดูก็ได้ ถ้ามีตำแหน่งเดียว มีสองคนให้เลือก คุณสมบัติ คุณวุฒิไม่ต่างกัน คนนึงจบที่คุณอยากเรียน
อีกคนจบจากใหนอ่านชื่อสถาบันยังนึกหน้าตาไม่ออก ไม่รู้อยู่ที่ใหนด้วยซ้ำ ฝ่ายบุคคลจะเลือกใคร
หรืออีกทีก็ไปดูบอร์ดประชาสัมพันธ์รับสมัครงานของบริษัทต่าง ๆ ที่มาติดประกาศในมหาวิทยาลัยเทียบดูก็ได้
ใหนจะเรื่องโอกาสทุนการศึกษา ที่เปิดโอกาสให้คุณออกไปโลกกว้าง มากกว่าแค่ในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันแคบ ๆ K)
ความจริงของโลกดูเหมือนแย่ เฮ้ยมันควรดีกว่านั้น แต่มันก็เป็นอย่างนั้นเอง
แต่ที่สำคัญกว่าคือตัวคุณเอง ถ้าตั้งใจแล้ว เหตุของความตั้งใจคงไม่ใช่อยู่ดี ๆ ลอยมาเอง ฝันเอาเอง
ผมคิดว่าน่าจะมีเหตุผลของคุณมากกว่านั้น ทำไมต้องสถาบันนี้ ลองทบทวนดู ถ้าเหมือนเดิม ก็ลองพยายามใหม่ ตามทางที่ถูกที่ควร คนอื่นสอบ คุณก็สอบ
ตั้งหลักให้ตรงก่อน สอบเข้าถึงแม้จะวัดคุณแค่ตรงเวลานั้น ที่จริงคุณอาจมีความสามารถทำอย่างอื่นได้ดีกว่าข้อสอบที่คุณทำแล้วได้คะแนนน้อยกว่าคนอื่น
แต่ถ้าวิธีการที่ใช้เป็นกติกาที่บอกกันก่อนว่า คนที่จะเข้าเรียนต้องผ่านการสอบ คุณก็ควรจะสอบให้ผ่านเกณฑ์
ไม่ผ่านก็ลองใหม่ เมื่อไรสอบเข้าได้ เข้าไปแล้วตั้งใจเรียน ตั้งใจฝึกฝีมือ หาประสบการณ์ เอาให้คุ้มค่ากับที่ตั้งใจ มุ่งมั่น
ที่สำคัญต้องเป็นคนที่คิดดี ทำดี สอบอย่าลอก มีโอกาสก็อย่าทำ มีงานมีโปรเจคทำเอง อย่าไปจ้างทำ เดี่ยวนี้พวกรับจ้างทำมีเยอะมาก
ไม่รู้คิดได้ยังไงทั้งคนจ้าง คนรับจ้าง นี่เป็นตัวอย่างของคนที่มีความรู้แต่ใช้ผิดทาง พวกนี้เก่งจบจากสถาบันดี ๆ ก็มาก (สถาบันที่ดีไม่ช่วยอะไร :nonono )
ถ้าคุณทำได้ จบออกมาแล้วคุณถึงจะข้ามผ่านเรื่องสถาบันได้
ชื่อสถาบันที่คุณจบแค่เปิดโอกาสให้คุณได้มีโอกาสแสดงว่าคุณมีอะไร หลังจากนั้นคุณต้องทำเอง ชื่อสถาบันช่วยอะไรคุณไม่ได้อีกแล้ว
นอกจากสิ่งที่คุณได้ระหว่างที่คุณเรียน
ไมรู้ช่วยอะไรคุณได้บ้าง ดูแล้วนอกจากสอบเข้าแทบไม่มีครับ ให้ได้แค่ความคิดเห็นครับ ขออภัยที่ยาวไปเยอะ :giveup
เข้าใจว่าที่เรียนมีจำกัด คนเก่งมีมากกว่า .....
ปีนี้สอบไม่ได้ ถ้าอยากจริง ปีหน้าก็ลองใหม่ เหลียวหลังเเลหนังสือมากๆ
ให้กำลังใจเเล้วกัน ตั้งต้นดี ปลายน่าดี อ.พิศิษฐ์ ให้ข้อคิดไว้ ใช่นะ
-
มายืนยัน เรื่อง สี ยังมีอยู่จริง ผมทำงาน สถาบันการเงินแห่งหนึ่งย่านสีลม มา 20ปีกวาแล้ว
ยืนยันมีจริงครับ ขนาดมีเด็กโครงการ เช่น เด็กม. เกษตร มาเป็นทีม 10 คน ปรากฏว่า หัวดีดี
เก่งๆ ทั้งนั้น ครับมาเรียนงาน กับทุกหน่วย และรวมถึงหน่วยงานที่ผมทำอยู่ก็ได้สอนงานไปด้วย
หัวไว เก่ง ครับ ยิ่งเรื่องลำดับ พี่ น้อง สถาบันนี้ยังได้ชื่อว่าดี ครับ ความมีสัมมาคารวะ ..........
**แต่ไอ้ที่ว่า 10 คน พอถึงเวลา ปรากฏ ย้ายออก ไป สัก ครึ่งหนึ่งไป ศึกษาต่อ ไปที่ทำงาน
แห่งใหม่ที่จ่ายแพงกว่า หลังจากได้ประสบการณ์ และความรู้..จากที่นี่ไป คือ พวกสีดี ยิ่งเก่ง
ก็มีโอกาส หางานที่ดีกว่า มีบริษัท อ้าแขนรับ ง่ายกว่าครับ
** ยิ่งสมัยนี้ นะครับ ต้อง จบโท แถมเลือกอีกต่างหาก ฝ่ายที่ทำงาน ก็รับเด็ก จบโท มาทำงาน
ท่าทาง เด็กทนๆ ทำไปก่อน มีโอกาศคง ย้ายไปที่อื่น เพราะลักษณะงานที่ทำ ปวส. ป.ตรี ก็พอ
ทำได้สบายแล้ว ..........แต่ทำให้มองเห็นจบ ที่ดี มีสี คุณภาพสูง เป็นตัวเลือกที่ต้องการในตลาดครับ
** แต่พูด ก็พูดเถอะครับ ถ้าเราเรียนเก่ง มีความสามารถ ขยัน ผมว่า ไม่ตกงาน ง่ายๆ หรอกครับ
สักวัน คงเป็นวันของเรา พยายาม สู้ครับผม เป็น กำลังใจให้
-
ขอบคุณ พี่ๆในนี้มากเลยนะครับที่ให้ข้อคิด
คือผมอยากเข้าที่นี้มากๆเลยครับ มันคือความฝันของผมตั้งเเต่เเรก
ผมตั้งใจมากจากที่ผมเป็นคนที่ไม่เคยเอาไหน สอบก็ไม่ค่อยจะผ่าน
เเต่พอผมรู้ว่าผมอยากเข้าพระจอม ผมก็เลยรีบเรียนพิเศษเรียนทุกอย่างเลย
เเต่ผลก็คือสอบไม่ติด เเต่ก็ไม่เป็นไรครับ ผมก็ทำอย่างเต็มที่เเล้วเหมือนกัน
ปีหน้าผมจะมาสอบใหม่ครับ
-
ขอให้โชคดีครับ หาความรู้รอบตัวมาประทังชีวิตแบบผมดีกว่า d_d d_d d_d
-
ผมเป็นลูกพระจอมครับ ตอนสมัยที่พระจอมยังรับเด็กต่อเนื่อง ก็คือคนที่จบสายอาชีพเข้าศึกษาต่อ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่ายังรับทุกสาขารึเปล่า เพราะตอนผมจบมาบางสาขาก็ไม่รับ แล้ว หรือบางพระจอมก็ไม่รับเด็กต่อเนื่อง โดยให้เหตุผลว่า ต้องการให้เด็กที่จบสายอาชีวะ เรียนต่อในสายอาชีวะที่ตัวเองจบมา แต่หารู้มั้ยว่าพระจอมคือแหล่งที่ใฝ่ฝันมากสำหรับเด็กที่จบสายอาชีวะอย่างผม เพื่อนผมเคยสอบลาดกระบังสามครั้งถึงจะติด ด้วยความเพียรพยายามที่จะเรียนต่อที่นี่ให้ได้ สุดท้ายก็สอบติดดาว โดยในระหว่างที่สอบไม่ติดก็ไปหางานทำและอ่านหนังสือไปด้วย ผมนับถือใจของเพื่อนผมคนนี้มากที่พยายามสอบจนติดโดยไม่ท้อถอย ผมเลยอยากจะบอกน้องว่าถ้าตั้งใจจริง อยากจะเรียนจริง ที่ผ่านมาไม่ต้องไปเครียดกับมัน เริ่มต้นใหม่ อย่ายอมแพ้ แต่ถ้าไม่ก็ลองหาที่เรียนอื่น :giveup เพราะตอนนี้ผมคิดว่าเรียนที่ไหนก็เหมือนกัน อยู่ที่ตัวน้องเองที่จะใฝ่หาความรู้เรื่อยๆรึเปล่า เพราะความรู้ไม่จำเป็นว่าจะต้องมาจากในห้องเรียน มาจากที่อื่นก็ได้ แต่ขอให้เราเป็นคนใฝ่รู้ ความที่เกิดจากการแสวงหามันจะทำให้น้องมีวิชาที่จะไปทำมาหากินหรือหางานในอนาคตได้ครับ :victory
-
เอาใจช่วยครับ d_d
-
เวลาทำงานจริงๆ เรื่องสถาบัน เกือบจะไม่มีผล เลยครับ ความเก่งในตัว อย่างเดียว เท่านั้น :showoff :showoff :showoff
-
เห็นด้วยกับทุกความเห็น
อยากจะฝากเพิ่มนิดเดียว เกรดที่ได้ก็ดี แต่เกรดแต่ละสถาบันการศึกษาระบบให้คะแนนต่างกันยังเทียบกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยแสดงว่าคุณ คงตั้งใจเรียนพอควร สอบเข้า มหาวิทยาลัยครั่งนี้ไม่ได้ ยังอยากเข้าก็สอบใหม่ ช่วงนี้ ก็หางานทำ อ่านหนังสือไป อีกปีข้างหน้า ถ้ายังอยากสอบเข้าที่เดิมก็ลองใหม่ จะช้าไป หนึ่งปี หรือ สองปีไม่ใช่ปัญหา คนบางคนเรียนจบด็อกเตอร์มา ยังเดินสับสน หลายปี ได้สถาบันที่ดี ก็ดี แต่ไม่ได้รับประกันว่าจะประสพความสำเร็จในชีวิต ยังต้องมีชีวิต อีกอย่างน้อยสี่สิบปี บางคนเจอทางสว่าง อายุสามสิบ บางคนตั้งตัวได้อายุสี่สิบ บางคนหลงทางทั้งชีวิต เรื่องแบบนี้ตัวใครตัวมัน เทียบยาก แล้วคำว่าความสำเร็จในชีวิต ยิ่งหาคำนิยามยากเพราะว่าเป็นมนุษย์ ตามที่อยากได้ทางลัดเข้าให้ได้ในปีนี้ อย่าทำเลยไปตามทางดีๆ แบบคนดีๆ มีคุณธรรมทำวิธีนี้บ่อยๆจะติดแล้วแก้ยาก ชิวิตในเมืองไทยที่ว่าลำบากนี้ ยังสบายกว่านอกเมืองไทยอีกมหาศาล ผมเชื่อว่าคนดีๆมีคุณธรรมในสายตาคนดีๆทั่วไปในเมืองพุทธศาสนา(แม้เสื่อมไปมากแล้ว)ชีวิตมันคงไม่ตกอับลำบากเกินไปถ้าความปราถนาของเราไม่เลิศเกินมนุษย์ปกติทั่วไป คนเราจะแข้งแกร่งก็ด้วยปัญหาดังคำโบราณที่ว่าหนทางพิศูจน์ม้า ระยะทางพิสูจน์คน ลำบาก ไม่ได้สิ่งที่อยากได้ ศูนย์เสียสิ่งที่รักปราถนา ผิดหวังตอนอายุน้อยๆดีครับเราจะแข็งแกร่ง เมื่ออายุมากๆ มองกลับมาสิ่งที่เราเห็นว่าแย่มาก ผิดหวังมากเป็นเรื่องนิดเดียว
เดินไปข้างหน้า ตั้งใจเรียนรู้ เป็นคนดีมีความรับผิดชอบ หนักเอาเบาสู้ มีความนอบน้อมแล้วอดทน แม้นว่าคุณไม่จบปริญญาเลย ในอนาคต คุณจะไม่ลำบาก เพียงแต่คุณจะอดทนจนเวลานั้นได้หรือเปล่าว
อีกอยางมีคนมากมาย เยอะทั้งในเมืองไทย และนอกเมืองไทย ที่แม้ไม่จบปรืญญา ก็ยังประสพความสำเร็จในชีวิตได้ เป็นกำลังใจให้เดินในทางที่ดี แล้วอดทนอีกสักยี่สิบปี เวลายี่สิบปีเร็วเหมือนโกหก
-
ผมใช้เวลาเรียน ในระบบมหาวิทยาลัยและสถาบัน จนจบหมอโรคหัวใจ ใช้เวลาเรียน 6 + 4 + 2 ทั้งหมด 12 ปีครับ
สิ่งที่ผมได้มากจากการเรียนสายวิชาชีพคือ Solo Practice หมายความว่าเดินเข้ามาคนเดียวก็ทำงานรักษาคน ซ่อมเครื่องได้ประมาณนั้น
สายวิชาชีพของหมอโรคหัวใจ มีรายได้ต่อชั่วโมงสูงพอที่จะทำให้ตอนนี้ผมทำงานเพียง 50 ชั่วโมงต่อเดือน เวลาที่เหลือ
ผมมีงานที่ปรึกษา รักษา system หรือ Renovate national policy ทำเรื่องพัฒนาคุณภาพหน่วยงาน ทำเรื่อง Lean Six Sigma และล่าสุดเป็นงานเรื่อง HIA ของโครงการ 2.3 หมื่นล้าน
ที่พูดมาจะบอกว่าการเลือกวิชาชีพนั้น ต้องเลือกอิสระของชีวิต และชื่อเสียงของครอบครัว ไว้ให้ครบในคราวเดียวกัน
ฐานจากการเป็นหมอ ทำให้ทุกหน่วยงาน และทุกคนเปิดกว้างรับฟังสิ่งที่เราคิดและพูด และจากการที่เรามีเวทีให้เล่นมากมาย
ทำให้เรามีรายได้หลายทาง มีเพื่อน พ้องน้องพี่ ตั้งแต่ยอดดอยถึงเกาะแก่ง มีความสุขจากงานที่ทำและมีรายได้มากกว่าเพื่อนที่เป็นหมอหัวใจ
ใน รพ.เอกชน ที่เงินเดือนอาจเกินครึ่งล้าน แต่พวกเขาไม่มีเวลามานั่งฟังเพลง เปลี่ยนหลอด ย้ายลำโพง และรื่นรมณ์กับน้ำสีอำพัน ที่บ้านอันอบอุ่น
เพราะมีแต่ต้อง Standby and Emergency เราควรเลือกและทำให้ได้กับการกำนดก้าว จังหวะของชีวิตครับ
ผมมาจากลำปาง เรียนต่างจังหวัดตลอด แต่ทักษะในทุกทางที่จำเป็นในการส่งผ่านความคิดของเราออกไป ผมดูแลเอาใจใส่พัฒนามันอย่างดี
เช่นด้านภาษา (คนไข้ยุโรปบินไปกลับมารักษากับผมทั้งครอบครัวก็มี เพราะผมสื่อสารกับเขาได้ดีกว่าหมอที่บ้านเขา) ด้านบุคลิกภาพ ด้านความรู้ทางโลก และทางธรรม
วันนี้ ลูกชาย เรียนที่เซ้นต์กาเบรียล 3 คน คะแนนสะสมทุกปีทุกเทอมเฉลี่ยของ 3 คนรวมกัน เท่ากับ 4.0 และถ้าเป็นระบบเปอร์เซ็นต์จะเป็น 94 % เป็นที่น่าสยองของเพื่อนร่วมชั้น
ที่เล่ามานี้ ไม่ใช่การอวด เพราะเมื่อวันนึงน้องโตขึ้นจะพบว่า สิ่งยากที่สุดของลูกผู้ชายคือ เป็นคนดีของแผ่นดิน มีคุณค่าต่อผู้อื่น และสร้าง ส่งมอบความดีเช่นนี้ให้กับคนไทยรุ่นต่อไป
อย่าเหนื่อยที่จะฝัน และอย่าลังเลที่จะทดลองในสิ่งดี อย่ารังเกียจความยากลำบาก อย่าคอยวาสนาหรือเส้นสาย แล้วน้องจะพบว่ามีคนอื่นๆอีกมากมายอยากเป็นอย่างที่น้องเป็นครับ
Betterheart
-
ตั้งใจดูหนังสือให้เต็มที่ ปีหน้าสอบใหม่ ส่วนสถาบันเอาไว้ที่หลัง