หัวข้อ: เรื่อง...ไม้ช๊อตยุงครับว่ามีความเห็นเป็นยังไงกันบ้าง

[Help !!!]

ที่บ้านผม ช่วงหน้าหนาว   ยุงมากๆเลยครับ   ประมาณ 6 โมงเช้า มัน ( ส์ ) จะมาบินว่อนหน้าประตูห้องเต็มไปหมด   ใช้ไม้ไฟฟ้ากันจนเมื่อยมือล่ะครับ   สุดท้ายเลยเอาพัดลมมาตั้งพัดหน้าห้อง   คราวนี้สบายมือครับ   พัดลมพัดตียุงตายเกลื่อน   วันหนึ่งๆคงหลายพันตัว    ขณะโพสท์อยู่นี่ก็เปิดพัดลมทำงานอยู่ครับ

ปริศนา
   

[JBC]

ปกติผมไม่ตบยุงครับ ไม่ใช่ว่าถือศีลอะไรหรอก แต่มันเลอะมือ แล้วต้องไปหาน้ำล้างน่ะครับ แต่เวลาเห็นคนใช้ไม้ช็อตยุง ผมก็ไม่เคยคิดว่าเค้า ได้แต่คิดว่า มันใช้กระแสแรงขนาดไหน จะมีอันตรายตามหรือไม่ โดยเฉพาะถ้าเด็กเอาไปเล่น

[โต้งกรุงเทพฯคร้าบ]

ข้อคิดนะครับ
-ยุงที่กินเลือดมีแต่ยุงตัวเมียเท่านั้น
-ช่วงที่ยุงตัวเมียกินเลือด แค่ช่วงจะว่งไข่เท่านั้น

ไม่ทราบจริงเท็จแค่ไหน แต่เลี่ยงได้ผมจะไม่ตียุงครับ เว้นแต่ยุงที่เตรียมจะกัดเราเห็นๆ
ถ้าอยู่ในที่ยุงเยอะจริงๆ เอาไม้อะไรมาไล่กวาดก็ไม่หมดหรอกครับ หาอะไรมาไล่ๆ มันดีกว่า

[หมี]

ผมจับไม้ช๊อตยุงแล้วไม่ใช่นาซีครับ แต่......นึกว่าตัวเองเป็น เจได  55555

[PCT]

เป็นผมก็ใช้ไม้ซ๊อตยุงแบบล้างบางเหมือนกัน เดินซ๊อตมันทั้งบ้านละครับ ก็ยุงมันไม่กลัวนี่ครับ ไม่ใช่ว่าซ๊อตมันตายตรงนี้แล้วพวกมันจะเข็ดไม่กล้ามากัดเรานี่ครับ นี่อะไรเดี๋ยวบินมาใหม่อีกแล้ว ที่สำคัญถ้ามันกัดแล้วไม่คันก็จะยกโทษให้ถือว่าเลือดเล็กน้อย

[รักเสียง]

โดยกฏแห่งกรรมแล้ว คำพระท่านว่าไว้
ใครทำอะไรไว้ ก็ได้รับผลกรรมตามนั้น
คนเรา ทุกวันนี้ ไม่ใช่เพียงฆ่าแกงแต่สัตว์เท่านั้น
แต่ยังฆ่าฟันกันเอง ก็เป็นเรื่องปกติ (ของบางคน)
ยุง 1 ชีวิต กับคน 1 ชีวิต กับนก 1 ชีวิต หรือ สัตว์ 1 ชีวิต
ก็ชีวิตเหมือนกัน

คนเรามีวิธีป้องกันตัวเองจากอันตรายรอบด้าน ด้วยวิธีการต่าง ๆ
แต่วิธีนั้น ๆ จะทำให้ใครเดือดร้อน หรือไม่ ผู้กระทำคงต้องวิเคราะห์ได้เอง
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

ไม่มีใครถูกและใครผิด
ใครทำอะไร จะได้รับสิ่งนั้นตอบแทน ไม่วันนี้ ก็วันหน้า ไม่ชาตินี้ ก็ชาติหน้า

ว่าแล้วก็ยกมือไปตบยุงที่กำลังกัดที่แขนซะแบนแต๋ เลือดสาดกระจาย ตายคาที่ทันที   โอววววววว มาย กอดดดดดดดด

[ตี๋]

เชื่อว่าเพื่อนๆคงจะรู้จักเจ้าไม้ที่มีรูปร่างเหมือนไม้แบด แต่ทำมาจากพลาสติก ตรงกลางไม้มีลวดตาข่ายขึงอยู่ เอาไว้ใช้ตียุง และเมื่อลวดตาข่ายนี้สัมผัสถูกยุงแล้ว ไฟฟ้าจากแบตเตอรี่ที่วิ่งอยู่บนลวดตาข่ายนี้ก็จะทำการสำเร็จโทษเจ้ายุง(เคราะห์)ร้ายตัวนั้นทันที…โอ้ว…ไม่ต่างจากการประหารด้วยเก้าอี้ไฟฟ้าเลยนะนั่นน่ะ
เมื่อก่อนผมก็ไม่รู้สึกอะไรกับเจ้าอุปกรณ์ชิ้นนี้หรอกครับมันก็แค่ไม้ตียุงธรรมดาๆนั่นเอง และมันก็มีมานานแล้วด้วย เท่าที่จำความได้ก็สี่ซ้าห้าปีแล้วล่ะ จนผมมาเจอเหตุการณ์เหตการณ์นึง ทำให้ผมได้ฉุกคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ในตัวมนุษย์ขึ้นมาครับ สิ่งนั้นก็คือ สัญชาตญาณผู้ล่านั่นเอง
เมื่อหลายวันก่อนขณะที่ผมเดินผ่านหน้าห้างโลตัสบางกะปิในตอนค่ำ ผมก็ได้ยินเสียงเปรี๊ยะๆลอยมาตามลมผมจึงหันไปดูที่มาของเสียง ผมเห็นชายสองคนกำลังนั่งใช้เจ้าไม้ช๊อตยุงกวาดไปมาอยู่ข้างหน้าเค้าครับ ผมก็มองอยู่พักนึง (เดินไปมองไปนั่นแหละไม่ได้ถึงขนาดหยุดยืนมองเลย) ก็เห็นเค้าสำเร็จโทษยุงได้หลายตัวเลย ก็เป็นเรื่องธรรมดาครับไม่เห็นแปลดตรงไหนกับการที่คนเราจะป้องกันตัวไม่ให้ยุงมากัด ไม่ต่างอะไรกับผมใช้มือตบยุงที่จะมากัดผมหรอกครับ แตกต่างกันก็เพียงวิธีเท่านั้นเอง แต่แล้วเมื่อชายสองคนนั้นกวาดไม้ช๊อตยุงจนไม่มีเสียงเปรี๊ยะๆแล้ว สิ่งที่ไม่ธรรมดาก็เกิดขึ้นครับ!!! ชายสองคนนั้นลุกขึ้นเดินไปเดินมาพร้อมกับใช้ไม้ช๊อตยุงกวาดไปมา!!! “เปรี๊ยะๆๆๆ” “เฮ้ย!!! นี่มันฆ่ายุงเอามันส์นี่หว่า” ผมคิดในใจ(ขืนพูดออกไปผมคงไม่ได้มานั่งเขียนเรื่องนี้ให้คุณอ่านหรอกครับ) “เอาวะ…มันคงมันส์ของมัน แล้วก็เป็นรื่องของมันด้วย” ผมเลิกใส่ใจแล้วก็เดินไปเรื่อยๆ แต่…โอ้…แม่เจ้า…แทบทุกคนที่ผมเห็นต่างก็เป็นเหมือนชายสองคนนั้นแทบทั้งสิ้น…เดินตียุง “โอ้…นี่มันมหกรรมฆ่าล้างโครตนี่หว่า” ไม่ต่างจากทหารนาซีไล่ฆ่าชาวยิวที่ไม่มีทางสู้ นี่หรือเมืองพุทธ ทุกคนดูจะสะใจกับการฆ่าและเสียง “เปรี๊ยะ!!!” ทั้งนั้น
นี่ละมั๊งที่เค้าเรียกกันว่า…”สันดานดิบของมนุษย์” ที่เมื่อไหร่มีโอกาสรังแกและข่มเหงคนที่อ่อนแอและไม่มีทางสู้ เค้าจะทำทันที และไม่ใช่เพื่อการป้องกันตัวหรือเพื่อการอยู่รอดด้วย…แต่เพื่อความสะใจโดยแท้…เวรกรรม…ไม้แบดดึงสันดาน