หัวข้อ: "อนาถาด้วยคน" ปี 2 Tube Amp Made of Junk Parts Second Year

[พ่อน้องเปรียว]

ผมแว้ปไปต่อสายสัญญาณอินพุทของแอมป์ที่เพิ่งทำเสร็จ ฟัง 2 เพลง และตอนนี้ก็ฟังอยู่
เมื่อตอนเย็นต่อเสร็จ ทดสอบไฟปรากฎว่ามีเสียงวีดว้าย ต้องงัดออกมาตรวจสอบหลายรอบ
ไปจบที่โวลุ่ม ขาโวลุ่ม NOS ราคาถูกๆ มันบัดกรีไม่ติด ต้องโซ้ยกันหลายรอบ เล่นเอาใจเสีย

ผมนำข้อคิดเรื่องแอมป์สำหรับคอมพิวเตอร์ปรึ่กษาหารือกับคนที่จะใช้งานมัน

"นี่พ่อจะทำแอมป์หลอดแมงกระพรุนตั้งไว้ตรงนี้นะ ข้างๆ มอนิเตอร์"
"ดีพ่อดี อยากได้มานานแล้ว"

"ใช้เป็นแน่นะ"
"พ่อก็สอนดิ"
"เออๆ ใช้ไม่ยากหรอก รู้จักไฟดูดแล้วใช่ไหม"
"โอ๊ย รู้จักมาตั้งนาน"
"ดีแล้ว จะทำแบบนี้นะ เจาะรูข้างบนสามรู ให้หลอดโผล่ออกมา โชว์หลอดไง"
"ไม่เอาพ่อ ไม่ต้องโชว์ เคืองตา เอาเก็บไว้ข้างใน"
"โอเค ไม่ต้องโชว์หลอด" ผมรับนโยบาย ซวยซิตู ต้องดีไซน์ใหม่

[พ่อน้องเปรียว]

หลังจากนั้นอีกหลายสัปดาห์ ผมก็ลองเปิดกล่องที่บรรจุอุปกรณ์ที่ถูกส่งมาจากแดนไกล
นำสิ่งที่อยู่ในนั้นออกมาสำรวจ กะน้ำหนัก แล้วลองยัดเข้าไปในกล่อง ทำฝาปิดด้านหลัง
ด้วยแผ่นอลุมิเนียม ที่ต่อมาผมพบว่าเหนื่อยเปล่า เพราะมันทำยากลำบากเกินไป เนื้อที่
มันแคบเกินไปสำหรับแอมป์ซิงเกิลเอ็นด์ ที่มีหม้อแปลงสามลูก ถ้ามีโช้คก็จะเป็นสี่ลูก

ผมปล่อยมันไว้อย่างนั้นอีกระยะหนึ่ง แล้วตัดสินใจอีกครั้งว่าควรจะทำเป็นแอมป์สำหรับ
ระบบคอมพิวเตอร์ที่"น้องเปรียว" เค้าใช้แต่งเพลงกับโปรแกรมโนเตชั่นคอมโพเซอร์
(ซิบิลิอุส เวอร์ 3.0) น้องเปรียวเรียนอยู่ชั้น ป.2 อายุเจ็ดขวบกว่าๆ เรียนดนตรีมาตั้งแต่
อายุ 4 ขวบ เรียนเปียโนมาได้ปีกว่าๆ ออกแสดงเพลงเด็กๆ ก็หลายครั้ง ตอนนี้พยายาม
แต่งเพลงเล่นเอง ฟังเอง โดยมีผมเป็นผู้วิจารณ์และผู้ฟังที่ดี น้องเปรียวแต่งเพลงได้ยาวขึ้น
มีหลายพาร์ท หลายชิ้นดนตรี

หลังจากที่ผมแนะนำเทคนิคการเขียนแบบเป็นประโยค เป็นท่อนๆ แล้วมีการซ้ำทำนอง
ก็เขียนเพลงได้เร็วขึ่น ซับซ้อนมากขึ้น ถึงเพลงออกจะดูแปลก ฟังยาก แต่ก็น่าสนใจว่า
แต่งได้อย่างไร ผมเคยถามถึงเทคนิค

"แต่งเพลงได้ไง ทำนองหรือว่าเสียงมาจากไหน"
"มันดังมาจากในหัว รำคาญ ต้องเขียนลงบนกระดาษหรือเขียนลงในคอมพิวเตอร์
ไม่งั้นมันไม่หยุดดัง"
"มันดังตลอดเลยหรือไง"
"ไม่หรอก มันอยากดังมันก็ดัง"
"แล้วทำงัย"

"ก็ฟังมัน ให้มันเล่นกับเปียโนเล็กๆ"
"เปียโนอะไรนะ"
"เปียโนตัวเล็กๆ อยู่ในหัว"
"มันเล่นเองได้ด้วย"
"เล่นเองได้ เสียงดีด้วย สั่งให้มันเล่นตามเสียงที่ต้องการได้"

"รูปร่างมันเป็นงัย"
"ไม่รู้จักเปียโนหรือไง ก็เหมือนเปียโนแหละ เป็นรุ่นเปิดหลังคา" (แกรนด์เปียโน)
"อ๋อ ไม่เหมือนที่อยู่ที่บ้านนะ"
"ไม่เหมือน"
"คีย์บอร์ดมันยาวไหมล่ะ"
"ก็มีเสียงครบแหละ"

"แล้วเวลามีเครื่องดนตรีหลายประเภท มันดังพร้อมกันไหม"
"ดังพร้อมกัน"
"เป็นเพลงสมบูรณ์แบบเลยหรือไง"
"ใช่ มันเล่นเป็นเพลง"
"แล้วที่เขียนนี่เล่นเองได้ไหม"
"ได้ แต่เสียงไม่ครบนะ เล่นเครื่องสายไม่เป็น เป่าแตรไม่เป็น"
"แล้วทำไง"
"ก็เล่นเปียโน ตรงไหนที่เปียโนว่างก็ใส่โน๊ตของไวโอลินเข้าไปบ้าง"
"มั่วหรือเปล่า"
"ไม่มั่วๆ ไม่มีมั่ว"

วงแตก

เคยโพสท์ผลงานเพลงที่ 2 ที่แต่งเสร็จไว้ในบอร์ไวโอลินเหมือนกัน
กระแสตอบรับไม่ค่อยดี สงสัยต้องโพสท์ถล่มเป็นอัลบั้ม

http://www.pantown.com/board.php?id=13220&area=4&name=board1&topic=3459&action=view
http://www.pantown.com/board.php?id=13220&area=4&name=board1&topic=3476&action=view

[papaone]

ลองปรับปรุงให้หน่อยนะครับ เป็นพาสซีพ ต้องใช้ TT ต่อผ่านปรี แล้วผ่านตัวนี้ จึงจะเข้าแอมป์ ความจัดจ้านลดลงไปเยอะ มีเบสที่นุ่มนวลขึ้น นั่งทำระหว่างรอพี่เขาต่อปรีน่ะครับ

รูปวงจร ชุ่ยหน่อยนะครับ

[papaone]

มิน่าล่ะ ผมว่ามันคุ้นๆตายังไงพิกล ที่แท้เพื่อนเก่านี่เอง อิอิ

วันนี้ลองทำเจ้านี่ดูพี่ คงประมาณ Riaa สำหรับ TT คริสตัล ที่บาดแก้วหู ดรอปลงได้เยอะพร้อมเบสตามมาครับ

[พ่อน้องเปรียว]

ผมไม่ได้ทำเครื่องใหม่ๆ เล่นมานานหลายเดือน เพราะมัวงมอยู่กับแอมป์ตัวเดิมๆ ที่งานไม่เรียบร้อย
บางจุดตะกั่วหลุดร่อน บางจุดได้อุปกรณ์ใหม่มาก็นำมาเปลี่ยน ทำแผ่นซีดีเล่นบ้าง เก็บของให้เรียบร้อยบ้าง
แต่ว่าตอนนี้มันเริ่มจะรกอีกแล้ว เริ่มเป็นที่สนใจของคนที่คอยสังเกต อุ อุ ต้องค่อยๆ ทำ ค่อยๆ รื้อนะครับ
ถ้าโหมทำทุ่มเทแรงทั้งหมด พอจะเก็บของให้เรียบร้อยก็กลายเป็นว่าหมดแรง พอข้ามวันก็สะสม
ข้ามอีกสองวันก็เป็นขี้เกียจ เถียงอย่างไรศาลก็ไม่รับฟัง ทำเสร็จก็ต้องปัดกวาดเช็ดล้างให้สะอาด
นะครับ (บอกตัวเองนะครับ)

Post กล่องพลาสติกไว้ข้ามคืนให้เพื่อนๆ เราได้มาเปิดดูบ้างเล็กน้อยพอได้เป็นกำลังใจสำหรับคนเหงา
อย่างพ่อน้องเปรียว ถึงจิตใจมันจะเศร้าอยู่บ้าง ก็คิดเสียว่าความรักนั้นถ้ารับประทานมากเกินไป
ก็จะทำให้เสียสุขภาพกายสุขภาพจิต "ถ้าคุณบริโภคความรักอย่างเดียว แค่หนึ่งนาทีก็ตายแล้วครับ"
เพราะขาดอากาศหายใจ อะ อะ ข้อความพารากราฟนี้จะทำลายตัวเองภายใน 24 ชั่วโมง
ความลับไม่มีในโลกครับ แต่ถ้าให้คนรู้น้อยเท่าไรยิ่งดี

เอาละกล่องที่เห็นดังที่โพสท์ไว้ เดิมเคยเป็นเคสของวิทยุฟิลลิปส์ ผมพบมันที่กองขยะใหญ่เท่าเนินเขา
ย่อมๆ ลูกหนึ่งในโคราช ที่จริงผมไม่ได้พบเองหรอกครับ คุณอู๋ ปาปาวัน มองเห็นมันอยู่บนยอดเนิน
ก็ปีนขึ้นไป
"พี่ๆ ดูนี่ ผมนึกว่ามีเครื่องใน ที่ไหนได้หลอกให้ผมปีนขึ้นมาเพื่อจะพบว่ามันเป็นกล่องเปล่าๆ"
"ไหนๆ โยนลงมาให้พี่ดูดิ๊"
"อึ้บ โทษนะพี่"
"เฮ้ย หน้าตาดีนี่หว่า คุณอู๋จะเอาไปทำไรหรือเปล่า"
"ไม่หรอกพี่ พี่เอาไปซิ ผมไม่อยากหอบกลับกรุงเทพ"
"เออๆ พี่เอาไปล้างๆ ดูก่อนก็ได้ ยังนึกไม่ออกว่าจะเอาไปทำอะไร"
"ตั้งไว้บนโต๊ะทำงานก็เท่แล้วพี่ เดี๋ยวก็นึกออกเองว่าจะเอาไปทำอะไรดี คริ คริ"

นั่นเป็นเหตุการณ์เมื่อปลายปีที่ผ่านมา ตอนนั้นคุณอู๋นักล่าสมบัติวินเทจได้มีโอกาสแวะมาเยือนที่โคราช
ก่อนที่จะร่วมเดินทางไปงานมิทติ้งชาวหลอดสุญญากาศภาคอีสานที่จังหวัดขอนแก่น ไม่กี่ชั่วโมง
ที่ผมได้มีโอกาสร่วมงานกับคุณอู๋ ผมได้เห็นทักษะและความชำนาญในมุมมองของผู้มีประสบการณ์
ในการที่จะเลือกเก็บ เลือกทิ้ง ประเมินคุณค่า คาดคะเนกลุ่มเป้าหมาย นอกจากนี้คุณอู๋ยังมีสายตา
และประสาทสัมผัสพิเศษที่ทำให้มองออกว่าสมบัติมีค่าถูกซุกซ่อนอยู่ที่มุมใดของโกดังหรือว่ากองสมบัติ
ผมสังเกตและจดจำลีลาของผู้ช่ำชองอย่างคุณอู๋ด้วยความชื่นชมและเก็บบันทึกแนวทางเหล่านั้นไว้
เพื่อจะได้เป็นแบบอย่างต่อไป

ผมนำกล่องวิทยุฟิลลิปส์ไม่ทราบว่าโมเดลใดกล่องนี้กลับมาที่บ้าน ขัดคลาบไคลออก ได้เป็นกล่องสี่เหลี่ยม
ผืนผ้าขนาดกะทัดรัด ด้านหน้าเป็นสีขาว ส่วนด้านข้างเป็นสีเขียวทั้งสี่ด้าน ผมนำมันมาวางไว้บนโต๊ะบ้าง
ที่โคนเสาเรื่อนกลางบ้านบ้าง เพื่อให้สะดุดตาและเกิดจินตนาการที่จะไปใช้งาน ผมพลอตแนวมันไว้กว้างๆ
ว่าควรเป็นกล่องสำหรับใส่แอมป์หลอดซิงเกิลเอ็นด์เล็กๆ บรรจุทุกอย่าไว้ภายใน ยกเว้นหม้อแปลงไฟเมน
ผมอาจจะเจาะรูข้างบนให้โผล่หลอดขึ้นมาโชว์ ผมคิดไปเรื่อยเปื่อย แต่ไม่ได้ลงมือทำอะไรทั้งสิ้น

[Mr. One]

What  

[Era]

มันจะกลายเป็นอะไรเอ่ย?? รอตามดูครับ

[LOUIS]

    

[Mc]

  พ่อน้องเปรียว รีเทิร์น 

[สุรศักดิ์]

แหม....ดึกๆไม่หลับไม่นอน มาเปิดกระทู้ อนาถา เอาต้นปีเลยหรือท่านพี่   

[พ่อน้องเปรียว]