กระทู้ส่งท้ายปีเก่าอย่าคิดอะไรมาก ขอลำลึกอดีตกาลนิด คนรวยฟังแผ่นเสียง คนจนฟังทรานซิสเตอร์ (อันนี้ผมนึกเอาตอนเด็กๆ)
ขออนุญาตยกเอาบทความของคุณเปลว สีเงิน ในไทยโพสต์ ออนไลน์ ลงวันที่ 30 ตุลาคม 2553 บางตอนมาให้อ่านเพื่อลำลึกอดีตกาล นิดหนึ่ง เป็นบทความที่กินใจผมพอสมควร
....
ไม่ว่าอดีตหรือปัจจุบัน ต่อให้อนาคตยุคโลกพระอังคารด้วย ผมว่าไม่มีอะไรเป็นสื่อที่ "เข้าถึงตัวชาวบ้าน" ได้กว้างขวาง ครอบคลุมหมด ชนิดไร้กาลเวลา ไร้สถานที่เป็นอุปสรรคขวางกั้น เท่า "วิทยุทรานซิสเตอร์" ทำ นา-ทำไร่-ทำสวน นั่งอยู่บนหลังควาย อยู่ในโรงงาน ออกเรือประมงอยู่กลางทะเล ปีนอยู่บนยอดไม้ นอนอยู่ในมุ้ง สบายมาก...แค่มีทรานซิสเตอร์เครื่องเดียว รัฐบาลต้องการบอกข่าวสารอะไรถึงชาวบ้าน บอกผ่านสถานีวิทยุ เป็นต้องถึงหูชาวบ้านในทุ่ง-ในนาหมดทุกคนแน่นอน
สมัยก่อน "ทรานซิสเตอร์" เป็นเครื่องมือเชื่อมคนกับข่าวสารทั่วถึง แต่ยุคนี้เป็นยุคดาวเทียม อะไรๆ ก็ต้อง ๓ จี ๔ จี ทรานซิสเตอร์นั่งฟังบนหลังควายไม่มี ประเภทวิทยุกระเป๋าหิ้วติดตัวไม่มี มีแต่ติดหูสำหรับเปิดแผ่นดิสก์ แผ่นซีดี แผ่นเอ็มพีฟัง เรียกว่าเทคโนโลยีมันข้ามคนไป ผลิตแต่เครื่องฟังเพลง ไม่ผลิตเครื่องฟังข่าวที่เรียกว่าวิทยุพกติดตัว
คนชนบทตามท้องไร่-ท้อง นา จึงไม่มีเครื่องมือรับข่าวสารติดตัวไปไหนต่อไหนเหมือนก่อน ซึ่งผมออกไปตามต่างจังหวัดบ่อยๆ ก็เห็นด้วยกับที่คุณมานะยกขึ้นมาเป็นประเด็น
สมัยนี้แค่วิทยุ ทรานซิสเตอร์มันระดับของเล่น สนับสนุนให้วิทยาลัยอาชีวะที่ไหนซักแห่ง ปลุกตลาดไอ้หนุ่มทรานซิสเตอร์ขึ้นมา ด้วยการผลิตวิทยุทรานซิสเตอร์ออกจำหน่ายถูกๆ ในเชิงยุทธศาสตร์-ยุทธวิธีทางข่าวสาร
หรือมหาดไทย อบต.สั่งผลิตมากๆ แจกจ่ายชาวบ้านทั่วประเทศอีกทาง แทนการแจกเงิน แจกข้าวของสะเปะสะปะ แล้วปรับแนวทางการเสนอข่าวสารสาระ รายงานอากาศ รายงานราคาพืชไร่ ราคายาง ราคาข้าว เรียกว่าอะไรที่เกี่ยวกับการทำมาหากินของชาวบ้าน และรัฐควรต้องบอก ก็ปรับแนวทางแต่ละสถานีส่งกระจายเสียงออกไป
เนี่ยะ..แค่ทรานซิสเตอร์ ๓-๔ ร้อยบาท ข้อมูลข่าวสารจากรัฐถึงชาวบ้านก็สมบูรณ์ ดีกว่าจานดาวเทียมเป็นพัน-เป็นหมื่น เปลี่ยนจากมองสูง ลงมามองต่ำบ้าง บางทีจะเห็นอะไรที่เป็นจริง ดีกว่าไปหยีตามองสูงแล้วได้แต่นึกเอา!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29 ธันวาคม, 2010, 08:38:03 pm โดย อันดามัน »
ความรู้แห่งธรรม = การเกิด การแก่ การเจ็บ การตาย
