ขออนุญาติแจมด้วยคนนะครับ
เพิ่งไปประจวบมาเหมือนกัน� เมื่อวันที่ 18 - 19 / 12 / 2004
กลับไปทำธุระ� �และก็ถือโอกาศไปเที่ยวด้วยเลย
ออกจากกทม. ตั้งแต่ตี 5� แวะเที่ยวไปเรื่อย
ที่แรกก็ที่นี้ครับ� �
พระราชวังมฤคทัยวัน� ไม่รู้พิมพ์อย่างนี้หรือเปล่า�
ไปถึงเช้ามาก� ก็เลยเช่าจักรยานขับเล่นรอบ ๆ ก่อน
เก็บมาโครมาฝาก� แต่โฟกัสผิดจุด�
ขับเล่นไปเรื่อย ๆ
ซักพักพอเหงื่อออกได้ที่� ก็ได้เวลาเปิดพอดี
เดินชมความงดงามของพระราชวัง� �พอได้เวลา� ก็ออกมา..........
จุดหมายต่อไปคือ� จ.ประจวบ
ไปถึงก็เกือบเที่ยง� แวะหาข้าวกิน� เช็คอินเข้าโรงแรมหาดทอง (เศร้าใจ.....� เกิดเป็นคนที่นี้แท้ ๆ แต่พอกลับมาต้องมาเปิดโรงแรมนอน )� ทำธุระเสร็จ� � ขับรถดูตัวเมืองประจวบหลังจากที่ไม่ได้กลับมาเกือบ 15 ปี� สภาพตัวเมืองยังเปลี่ยนไปไม่มากนัก
ว่าแล้วไปเที่ยวต่อดีกว่า..............� � � � จุดหมายต่อไป.....พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหว้ากอ
เงะ !!!� �รูปผมเองแหละ�
ลูกชายตัวดี� �;D
ตัวพิพิธภัณฑ์ ยังทำเสร็จไม่เรียบร้อยดี� แต่ก็ยังสามารถเปิดชมได้ในบางส่วน�
สิ่งที่เห็น ตื่นตา� ตื่นใจเป็นยิ่งนัก
มีอุโมงใต้น้ำด้วย !!!� � �แต่สั้น ๆ นะ� ประมาณ 20 เมตร
สมควรแต่เวลา� �ก็ออกมา� �เดินจงกลมอยู่ซักพัก� ไม่รู้จะไปไหนดี� �หลืบไปเห็นป้าย หาดนวกร� �ทำไมชื่อไม่ค่อยคุ้นเลยหว่า� � สอบถามเส้นทางเรียบร้อย� ไม่ต้องไปกลับรถที่สุราษ� เพราะว่าอยู่ใกล้ ๆ นี้เอง� จัดการขึ้นรถทำหน้าที่� พลขับ ต่อไป
มาถึงแล้ว................
มีป้ายบอกด้วย� น่ารักจริง ๆ
มาทะเลแล้วไม่เดินเล่นชายหาด� �เขาว่ามาไม่ถึงทะเล� ( อยากรู้จริงๆ� " เขา "� คือใคร)
อ่ะ !� เอาซะหน่อย
เก็บมาโครมาฝากอีกรูป� ( แต่โฟกัสผิดอีกตามเคย.............
)
และด้วยอิทธิฤทธิ์ ลาบ ส้มตำ น้ำตก ข้าวเหนียว� ดลบัลดาลให้เกิดอาการหนังท้องตึง� หนังตาหย่อน� �ไม่แล้วก็ไม่รอช้า� �ลมเย็น ๆ ชายทะเลอย่างนี้� �ตูปูเสื่อนอนดีกว่า� �คร้อก...........
พลั๊ก !!!!!� �
รู้สึกว่าจะโดนผลักด้วยเท้า� �???� � �
ค่อย ๆ ลืมตาไปมอง� �
เอ้า !� จะนอนเฝ้าที่นี้เลยหรือไง� �ลุก ๆ ๆ� เย็นแล้ว� �
ผมจะเลยตวาดไปสุดเสียง� � � �
จ๊ะ� � ตื่นแล้วจ๊ะว่าแล้วก็เดินสะบัดตูด� ไปขับรถแต่โดยดี
กลับถึงโรงแรม� ไปนั่งกินข้าวร้านเพลินสมุทร� อยู่ข้างโรงแรม� �อิ่มได้ทีก็เข้าห้องนอน
ลุกขึ้นมาแต่เช้า� มาถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้น
กลับเข้าโรงแรม� �เช็คเอ้าท์เรียบร้อย� (ค่าโรงแรมคืนละ 650 บาท� ถูกโคตร ๆ)
ขับรถไปเที่ยวกองบิน 53� อ่าวมะนาวดีกว่า
ได้ข่าวมาว่า� �มีค่างแว่นอาศัยอยู่ที่เขาหมวก� ในกองบิน� �ก็เลยไปดูซะหน่อย� �เดี๋ยวจะไม่อินเทรน
เจอตัวแล้ว.............
จัดการหาถั่วให้มันกิน
อธิบายความประหลาดใจนิดนึง
อันว่าสัตว์ตระกูลนี้� มันค่อนข้างทะลึ่ง� ก็คิดเตรียมใจเอาไว้แล้ว� ว่าต้องเจอดีนี้
แต่� กาลกลับเป็นเช่นนั้นไม่� � �เจ้าค่างแว่นนี้มันน่ารักมาก ๆ� ไม่ทะลึ่ง� ไม่เกเร� เวลาที่เราแค่ยื่นถั่วไปให้� เขาก็เดิน เตาะแตะ เตาะแตะ� มาหยิบไปกินดี ๆ� แถมหยิบทีละเม็ดด้วยนะ� �ไม่โลภมาก� คว้าทั้งกำ� �แหม ...� มันน่าให้นักการเมืองมาดู� แล้วเอาเป็นเยี่ยงอย่างจริง ๆ
ถูกใจตัวนี้� แถมให้อีกรูปอ่ะ !!!
พออาหารหมดแล้ว ( ส่วนใหญ่ คนจะแย่งค่างกิน�
)� � ก็ขับรถชมวิวไปเรื่อย ๆ
ก็เดินทางกลับกรุงเทพ โดยสวัสดิภาพ�
สรุประยะทาง 2 วัน ซัดไป 648 ไมล์ สบายใจ
ทุกรูปใช้กล้อง Canon A40 ถ่ายครับ
ผิดพลาด ไม่สุภาพ ประการใด� ต้องขออภัยด้วยครับ� � เพิ่งเคยเล่าเรื่องเป็นครั้งแรกครับ� �:)
